zaman tüneli

postit sanırım yaa evde 2 dosya dolusu postit var hala (ozellıkle sarhosken) kırtasıye gezmeye ve buldugum herrrr postite yapısmayı bırakamıyorum. genel olarak butun kırtasıye ofıs esyalarına bır takıntım var ama postit almak en sevdigimm

dramalı hasan hasgüler 1896 dogumluymuş. 1984 yılında da vefat etmiş. trt renkli yayın denemelerine 1983 yılında başlayıp 1984'de tamamen renkli yayına geçmiş. nerden baksak beyefendi 80'lerini sürüyor o zamanlar. ve yine de vazgeçmiyor, sadece olduğu gibi kabul ediyor.

ben karla mücadeleyi sucuk ekmek yaparak vermek istiyorum. sayılır mı

üniversite yıllarımda sınava saatler kala, geceleri motivasyonumu sağlamama sebep olan şiirleriyle en yakın, tanışıklığı uzak arkadaşımdı.
şiirlerinde fon müziğiyle, nedense beni sürekli bosna'ya, kosova'ya götürür hiç yaşamadığım yerlerin hüznünü yaşatırdı bana.
sarsıntıdan güç bulan birisiymişim gibi ve dahi şiirleri yaşanmamış travmalarımı canlı tutuyordu, "gidersen yıkılır bu kent" dediğinde gidenim olmadığı halde gidein yoksunluğunu hissettirirdi.
genç sesi ile yılların değiştirdiği bedeni birbirine zıt algı yaratan şair, yazar edebiyat insanı.

bir zaman evvel hayatımın kalanında yaşamak istediğim evi buldum. cidden bak tam istediğim gibi böyle küçük, sıcak... ne ararsam işte. yerleştim de. derken mutlu mutlu yaşayıp giderken günlerden bir gün ev sahibi dedi ki "evi boşaltman lazım"... haydaaa almanya'dan kaynın mı geliyor diyorum; cevap yok, daireyi kumarda mı kaybettin; yine cevap yok. alabildiğim tek cevap seni evdeki istemiyorum. ee peki ama diyorum ne yaptımı evine? duvarlarını mı kırdım, tesisatı mı patlattım, eşyalara zarar mı verdim vs... yok yok yok. evde boşluk varmış ( karıştırmayın orasını öyle bir ev sahibi benimki). ortaya halı, kilim, yolluk, paspas atar hatta çok lazımsa kenarına da overlok çektirirdik, gerek var mıydı şimdi evden atmaya, 2026'ya girerken evsiz bırakmaya. seçimler böyle şeylerdir, birinin seçimi sizi ummadığınız zamanda evsiz bırakır, soğukta sokağa düşürür. sonra uyu uyuyabilirsen.

hayır.
tuz, doğa ve yeraltı suları için oldukça zararlı. başka bir yol bulunmalı, pahalı bile olsa.

kadınlaşmış erkekler.. erkekleşmiş kadınlar..

yaralarımız bence... ne istediğimize, nasıl bir şey istediğimize, ben nasıl sevilmek istiyorum, ben nasıl sevmek istiyorum sorularının cevapları için hayat bizi o yollardan yürütürken aldığımız yaralar yolun sonunda hepsi birer duvar olarak kalıyor.. sonra istiyoruz ki o duvarlar aşıla aşıla gelsinler bizi bulsunlar..

ee aynı durum karşı taraf için de aynı.. herkes köşesinde duvarlarının arkasında kalmayı seçerken birbirine de o duvarların arkasından seslenmeye çalışıyor.. duyulmuyoruz, görülmüyoruz.. anlaşılmıyoruz..

ne bileyim kırılmaktan korktuğumuz için ilişkide gerçek otantik kimliğimizle en olması gereken halimizle olamıyoruz.. olmayı denediğimizde de yine kırılıyoruz... belki de kırıyoruz... ama asla birbirmize ulaşamıyoruz.. ulaşmak için de çabalamak da istemiyoruz.. herkes için de geçerli olduğunu düşünüyorum bu durumun..

akordeon + trompet ikilisi sanırım favorim olabilir ama pek objektif olamadım bunları söylerken. aklım direkt beiruta gitti. *

öte yandan müziksever biri olarak iyi çalınan ve iyi olan bir beste olsun çalındığı enstrüman pek farketmiyor. yaylıları da çok severim, yeri gelir perküsyon da çok severim. yanisi hepsi benim bebeklerim.

ismini gerçekten de istanbul'un içme suyunun dağıtıldığı, yani taksim edildiği yer olmasından alan, istanbul'un en merkezi ve bilinen semtlerinden biri.

sabahın köründe istemeye istemeye uyanıyorsunuz. tüm bedeniniz bir dakika daha uyumak için yalvarıyor. ama zihninizle bedeninizi bastırıp sabahın köründe yola çıkıyorsunuz. şanslı iseniz şahsi arabanızla trafik çekiyorsunuz. değilseniz hiç tanımadığınız 50 yabancı ile dip dipe bir otobüse doluşuyorsunuz. başınızda bir ağrı. bir sıcak amerikano ile onu gidermeye çalışıyorsunuz. iş yerine gidiyorsunuz size bir sandalye ve bilgisayar veriliyor. dokuz saat o ekrana bakmak zorundasınız. iş olsa da olmasa. yetmiyor patronunuz sırf size üç kuruş para verdiği için bütün psikolojinizi alt üst edip kendini iyi hissetme hakkını buluyor. paranoyak iş arkadaşlarınız sizin onların ayağını kaydıracağınızı düşünüp ayrı mobbing yapıyor. bu arada dedikodununuz da ihmal edilmiyor. gerçekten çok zor. yıllarca okul okumanın sonucu bu olmamalı.

yeni başlayanların one pace üzerinden gereksiz sahnelerin kesilmiş halini izlemelerini önerdiğim anime.

diğer türlü bir sürü filler ve gereksiz sahnelerden arındırılmıştır süreyi epey kısaltır.

akıllı saatin söylediğine göre, ortalama uyku süremin üç buçuk saat; ortalama uyku kalitemin 30/100 olması. yetmez ama evet.

iki kere sahpaya çarpıp çay döktüm. sanırım bugün çay içmek bana haram. üzdün allah'ım.

gün sonu editi: 6. kupamı içiyorum. lafımı geri alıyorum, şükürler olsun allah'ım.

kırgınlık ama öyle grip olacağım kırgınlığı değil. sabah normal normal uyandım. her şey olması gerektiği gibiydi. kahvemi demledim, ilaçlarımı içtim. salak salak story izleyerek dopamin salgılamaya çalışıyordum. storylerin birinde bir şarkıya denk geldim ve bir hüzün dalgası yayıldı ruhuma, ruhum dizleri üstüne çöktü. ruh halimin böylesi sallantılı olmasına çok kırgınım. bir şarkının beni dağıtmasına... halbuki her şey olması gerektiği gibiydi, kahvemi demlemiştim...

bu yapıyı oluşturan güçler buna karar verdiğinden aniden oldu.

bu arada sovyetler birliği'nin içyüzünü anlatan güzel bir yazı:

michaelsikkofield.blogspot....

50 yaş sonrası kişi şarkısı.. giden gitti kaybedilen kaybedildi..

şimdi vakit.


teselli..

kendinizi kandırmayın.

(bkz: göz yaşlarım değirmeni döndürür)...

dünün uykusuzluğuyla gece mesaiye gitmek. gece vardiyaları yasaklansın ya.

kadıköy eminönü vapuru



t: bir ritüel.

sn kendini niye böyle ettin ki..

2 tane ergene uydun.. ciddiye aldın.

sürünüyorsun saçma bir şekilde.

gerçekten hasta olmuşsun sen.