zaman tüneli

valla ip tv de denk geldi izledim sırrı sürreyya olayından sonra destekleyen herhangi bir sanatçıyı resmi platformdan izlemem.

2053’te de bir şey aramayız artık herhalde, düşüncelerimizi okuyan bir yapay zeka aracı geliştirir daha biz aramadan aklından şu an şu geçiyor cevaplamamı ister misin diye o bize teklif eder.
ya da tam tersi en iyi taş nerede ya da sopa nasıl yapılır diye aratıyor da olabiliriz elektrik bulursak…

superyetenegim.

beni koy bi yere, ben orda masum masum durim.

durmamı istediginizde soyleyin;)

ya tamam ya devam maçıdır.

trump gelince belliydi böyle olacağı. trump ekibi faşizm ve savaşı tırmandıracak türkiye için iyi bir şey değil olanlar bazı aveller trump'ı övebilir. ne zaman abd bizim için iyi bir şey yaptı ki.

çok sevdim ya la ben bu oyunu kapışalım .

bu zımbırtı sadece uygulamada mı açılıyor

bazı şeyler vardır, o kadar klasik ve hatta kült olmuştur ki, açıklamak gereksiz değil, fazladır.

konu eşkıya ise repliğine gerek yok, başrol oyuncusuna, ikinci başrolüne, en önemli 10 oyuncusunun adına, repliklerine, filmin yönetmenine, yapım yılına, hiçbir şeye gerek..

dürbünle istanbul’u seyreden adam desen, “rahmetli özkan uğur da ölmeyi hak etmişti” desen de yeterlidir.

winamp vardı, msnde ne dinliyorum özelliğini açma döneminde.
manipülasyon, trip, algı, love bombing, gaslighting vs oradan yapılırdı.

çok önemli nedenler değil ama en önemlisi goygoy arasında kişisel yazılarım ile gelişimimi algılamam için anı olacakları not almak.

bugün ölüm yıldönümüymüş zannedersem. bence yaşarken hakkı verilmiş ve değeri bilinmiş bir oyuncuydu. şöyle ki bir oyuncunun değerinin bilinmesi demek, onun fizyonomisi ve yeteneklerine en uygun yapımlarda rol alması şeklinde olur.

serezli bir jön düzeyinde yakışıklılığa sahip ama salon beyefendisi, ingiliz centilmeni profilinde bir adamdı. onun izleyiciye geçen bir sıcaklığı yoktu ama aktör olduğuna dair bir inandırıcılığı vardı. o yüzden de bir tarık akan veya kadir inanır değildi. canlandırdığı karakterin cismine ve ruhuna bürünmezdi, lawrence olivier gibi sadece oynardı ve siz oynadığını bilirdiniz. belki ticari sebeplerden 70'lerde fizyonomisine çok da uymayan filmlerde onu görsek de esas işi tiyatroculuktu. ancak televizyon ve dizi çağının başlamasıyla serezli'nin tam da kalemi olan roller almaya başladığını gördük. örneğin haluk bilginer ve ali sunal'la oynadığı ''yes minister'' dizisinin yerli versiyonunda, yıllanmış, tecrübeli ve ankara bürokrasisine hakim, hafif snob bürokrat tiplemesi onun için biçilmiş kaftandı. keza aynı snop görüntünün ardında hafif muzip bir gülümsemesi de vardı. dolayısıyla komediye de müsaitti. bu özelliğini de levent kırca ile olacak o kadar programının kadrosunda yer almasıyla gördük. aslında onda hep hafif bir salon adamı edası olduğu için, o müstehzi tarzının, güldürülere de müsait olduğu açıktı. kısacası türkiye'nin (bkz: david niven)'iydi.

klavyeye sahip olmak

aklıma eğitim psıkolojısı dersini getirdi. bunun köpeği vardı. köpek örneği ile insan eğitimine eğitmen yetiştiren sistem... aklımda o dersten tek kalan p ile başlayan adamın köpeğini eğitmesi. çok şaşırmıştım.

insan da hayvan sonuçta.

ben yoldasa asık olmustum. sonra gecti;)
simdi ne bilim seviyorum ortamı.
biz bize.
bi de sozlugun rusya yla baglantılı olma dusuncesi hosuma gidiyor.
cunku ben amerikancıyım.
bu ortamda barınabildiysem bana karada ölüm yok;)

çarşıdan o gaseti getirip de teybe takınca hissedilen duyguyu sen biliyin mi?

lakin şu da var ki gakko, gaset dinleme ile o günler gelmez..

gelmez o günler

dönmez o günler

mağzide kaldı.

kenanin arkasindan iş çevirip aldatan ve kenanda travmalara yol açan kaşmerin tekidir.
doğudan gelen ezilmiş, mağrur ve delikanlı ramiz de kardeşim dediği kenan' saplamıştır ihanet hançerini. o yengedir falan da dememiştir hani.

“koşullanma” ve bağlanmalar bilincin tek bir gerçekliğe kendisini bağlamasıdır.

bu acıya yol açar.

acıdan kurtulmak için koşullanmalarımızdan ve bağlanmalarımızdan kurtulmalıyız.

balıkçı teknesi alıp balığa çıksam dünyanın en mutlu insanı olabilirdim.

ben değil torunlarım belki...

"ve in yekadullezine keferu le yuzlikuneke bi ebsarihim lemma semiuz zikra ve yekulune innehu le mecnun. ve ma huve illa zikrun lil alemin."

“o inkâr edenler zikr’i (kur’an’ı) işittikleri zaman, neredeyse seni gözleriyle devirivereceklerdi. hâla da (kin ve hasetlerinden:) «hiç şüphe yok o bir delidir» derler. oysa o (kur’an), âlemler için ancak bir öğüttür.”