zaman tüneli

yok, hiç sanmam. kendilerine güvenip paylaşamazlar makyajsız hallerini. ihtimal vermiyorum buna.

ne demiş (bkz: demet evgar) şarkısında "e yatağın da boşu serin"

şarkı için (bkz: nanay)

e aşık olunca yanında biri de olacağına inanmışsa gelen duygunun yansıması.

bunu sorun olarak gören kadın da erkek de evinde otursun.

hatta üremesinler.

diziyi izlemedim arada bazı sahnelere gözatmiştım. en sevdiğim yeri en son sahne de beni beni beni bihterini kısmı. arada tekrarlıyorum. lol.

türkiye'nin en eli0t, kültürlü şehri. bunda memurların ve öğrencilerin etkisi de büyük tabii.

daha önce de çeşitli entrylerde değindiğim sorundur. yüksek öğrenim görmüş, taşra kökenli muhafazakar erkekler türkiye'deki sorunların yarısından çoğunun müsebbibidir. kadınlara gelince onları artık kimse kurtaramaz. direkt allah'a havale ettik.

bunu soruyorsan ikinci buluşma olmayacağı kesin.

her yeri sarmış olan sorunlarının hiçbirisinin küçük olmaması, en büyük sorunudur.

ne güzel temennidir öyle.

tıpkı yediğin ekmek içtiğin su olsun gibi.

mesela sonsuza dek yaşayasın çok kötü bir bedduadır.

umarım hayatın işten eve evden işe geçer de güzel bir duadır anlayana..

ilk buluşmada hesabı kim ödeyecek tartışması sözlüklerde hep konuşulur, sanki modern zaman sorunsalı oldu bu konu.. neyse bence görgü kuralı çok basit: davet kimden geldiyse, hesap onda. sen beni sinemaya veya kahveye davet ettiysen, ben keyifle geliyorum, sen de hesabı üstlenirsin. bu kural hem nezaket hem mantık meselesi. kimse kimseyi test etmeye çalışmasın, kimse “ya o öderse?” diye endişelenmesin.
geçenlerde erkek arkadaşlarla göreve gittik, iş uzayınca öğleden sonra yemeği dışarıda yemek zorunda kaldık. bize bir arkadaşın önerdiği mekâna oturduk, yedik içtik. meğerse o arkadaş, çaktırmadan hesabı ödemek için kasaya gitmiş. kasadaki çocuk “hesabınız ödendi, coffee break abla halletti” deyince arkadaş bana sitem etti: “ben davet etmiştim, neden siz ödediniz?” ben de gülerek, “buralar bizim mekânlar, size hesap ödetmek olmaz” dedim. arkadaşlar mekanı benim tanıdığımı bilmiyordu tabii; genel görgü kuralı gereği davet eden ödemek istedi. bence esas alınması gereken bu.

bok gibiyim.
bu kadar.

gelir adaletsizliğini ve ülke zenginliklerinin bir avuç azınlığa verilmesinden kaynaklı yoksulluk. gini katsayısı düşük ülkelere bak vatandaşları nasil da mutlu.

mükemmel bir çelik şarkısı. böyle deyince de pek açık olmadı: mükemmel olan çelik mi, şarkısı mı? ikisi de acayip yakışıklı.
şey bir de nazımızı çekmeyenin boyu devrilsin. iki seksen uzansın. * hıh.

"kraliçenin kenti" anlamına gelen yer ismi.

yoga elitlerin seçimidir belkide.

paylaşılan şeyi izlemedim. lüzumlu da değil. atamı öveceğiz diye abartmaya gerek yok. adam zaten dünyanın gelmiş geçmiş en iyi lideri alüminyum. masasında 500 lider olsa da, olmasa da.
1930 yılında zaten toplam 65 ülke varmış dünyada. ata mın hepsini masasına toplayabilmiş olması rastlantısal anlamda mümkün değil.

kahvaltım.

hiç ama hiç içemem. bana aşırı sert geliyor. süt olmasa bile şeker mutlaka olacak.

len nie tanımıyom diyosun, tanıyorsun aslında, demek istediğim yazar. nick değiştiren eşrefoğlu süleyman beğ / bellerophontes kendisi.

yirmili yaşlarımda alman usulünden yanaydım, otuzlu yaşların ortasına kadar kendim ödemeyi tercih ettim, en kötü davet eden öderdi. otuz beşten sonra "erkek öder" erasına geçtim. bu saatten sonra zaten bunu konu edecek, bunun üzerine düşünecek bir erkekle buluşmam bile.