zaman tüneli

(bkz: ulaşılabilirlik)

turan kamer'e ait bir parça. sözü ve bestesi yine kendine ait...

küçük bir yer olması benim için yeterli bir sebep.

şimdiye kadar binmemiş olma sebebinize göre değişir bu tavsiyeler.

binmeyin. her ay göreve gidip geliyorum, her zaman korkuyorum.

en som bindiğimde bitişiğimde oturan kadın elimi tutmayı teklif etti ve yol boyunca benimle bu şekilde yolculuk etti.

sağlıksız beslenesim geldiği için bugün menümüzde soslu makarna var afiyet olsun

baba sen napıyorsun ya, gerçekten bravo novak ağam..

kıbrıs'ın medarı iftiharı turan kamer şarkısı. söz ve bestesi, kendine ait...
bu arada senfonik bir sesi var. canlı da dinlemenizi tavsiye ederim.

ıspanak salatası ve fettucini.

bir yandan ömer hayyam rubaileri dinliyorum. bir yandan kod yazıyorum. bir yandan kalbimin ağırlığıyla uğraşıyorum. mekan: dört duvar arası.

"nasıl da kayıtsız gülüyorsun hayata, öldüğünden haberi yok fotoğraflarının..."

bugün işler tıkırında swh

muzlu tiramisucuk


bir de koca bir borcamda yaptım, kremasından artanlarla tiramisucukları hallettim, muzlar bozulmasın diye onları da ekledim falan öyle saçma sapan ama aşırı mütüşlü bir şey oldu.

eksik olan tek şey baileys.

edit: yaparken tencereyi yaktığım detayını söylemeyi unutmuşum.
neyse ki tencereyi güzel bir yere sakladım. her kim bulursa güzel bir sürpriz olacak kendisine.

yağmurlu bir havada şemsiye ile yürüyüş.

tıkır tıkır işliyor.

x.com/nypost/status/2017182...

liseden arkadasimla 6 yil sonra kahve iciyorum

müthiş maçı djokovic kazandı. yaşlı kurdu tebrik ederim, elden ayaktan düşmemiş.

şu tanımı #2068808 yazdığım zamanda, yani 3.5 sene kadar önce yine djokovic'e kaybettiği bir maçla birlikte tutmaya başladığım sinner'ı, yine djokovic'e kaybettiği bir maç sonrasında artık tutmuyorum. manidar oldu. çünkü kaybetti ve desteğimi çektim... şaka şaka, şurada açıklamıştım olayı: #3869950 - yani artık öncelikle desteklediğim tenisçi danimarkalı holger rune. o bir turnuvada elenirse falan da gene sinner'cıyım tabii.

bir abidin parıltı kitabıdır.

yazar abidin parıltı'nın yayımlanmış dört kitabından biri bu kitap. yazarın daha önce hiçbir kitabını okumadığım gibi adını duymamıştım. bu kitapla ilk defa denk gelmiş olduk yazarla. bundan sonra yazarın başka bir kitabını özel olarak alıp okumam ama karşımı bir şekilde çıkarsa okumaktan da imtina etmem.

kitapta anlatılan ve yazarın tamamını gördüğünü, duyduğunu ve de yaşadığını söylediği olaylar doksanlı yıllarda geçiyor.

ülkenin güneydoğusunda izole ve fantastik bir evreni andıran ...bin ve ...kin isimli bölgelerde karman çorman bir hikaye yaşanır. karman çorman derken olumsuz bir anlam vermek istemedim. ülkenin o zamanki hali ahvalini anlatmak için söyledim bu sözü.

köy sıkışıp kalmış bu kargaşanın ve karmaşanın içinde. johan huizinga tarafından ortaya atılan homo ludens kavramı bu bölgede resmen ete kemiğe bürünmüş.

tüm bu olan biten içinde ahzar ve yasemin'in beklenmedik bir sonla biten aşkına da şahit oluyoruz. hem de en yakından en derinden.

kitaba hayran kalmadım ama yazarın üslubunu ve anlattığı hikayeyi beğendim.