zaman tüneli

iyide, bundan bize ne, size ne? insanların özel hayatı.

şaşı bak şaşır şekillerine maruz kalmak.

bence de tatlı bir köpek var orada. gördünüz mü?

ne cinsellik, nede aşk meşk kadınların birinci sırasındadır. ilk sırayı maddi tüm ihtiyaçlarının karşılanması, konforlu ve güzel bir hayat sunulması gelir.

tanım: sevgilinin gözlerinde anlamı olan eylem.

çocuk, genç işidir. bir bulut görsek gösterecek kimimiz var bizim...

i'm thinking of ending things filmi dikkatimi çekti ve hemen açıp izlemeden önce bu neyin nesiymiş diye bir baktım. aa kitaptan uyarlama dedim ve o andan sonra filmin götüne tekmeyi koyduk. hemen kitabı indirip okumaya başladım.

184 sayfalık kitap ilk bakışta bir gerilim kitabına benziyor. açıkçası okurken bir noktaya kadar çok tedirgin oldum. aha adam da sapık çıktı, her şey baştan beri planlıydı, kesin başımıza bir şeyler gelecek bu ne tekinsiz ortam diye diye okudum. çok akıcı çok. neyse ki kitabın sonuna doğru gizem ve gerilim iyice arşa çıktı da elimizden bırakmadan kitabı bitirdik. bir de ağladık iyi mi? ya böyle bir kitapta nasıl ağlanır ya, bana da yazıklar olsun.

ne anlatıyor bu kitap derseniz* bir kadının sevgilisinin ailesi ile tanışmak için tee babasının örekesindeki ıssız bir çiftliğe gitmesini anlatıyor. sevgilisi bacımıza çok aşık, bu kızcağız da ona çok aşık ama olmayan bir şeyler var. tanışma işlerini halledip geri dönünce adamı terk edecek. niyeti bu. çiftlik evinde yaşanan garip olaylardan bir şeyler anlamalıydım ama hiç aklıma böyle şeyler gelmedi. benim saflığım olabilir ya da yazarın başarısıdır. * çok sevdim. kesin bir yerleri rüyama girer ileride bu kitabın. bilinçaltıma malzeme çıktı.

okuyuuunnnn.

en azındam maddiyata önem vermiyor..

bırakamam yalnızca whatsapp.

yıllar sonra okula geri döndüm. bu sefer uzun saçlarla, sayısı hayli artmış beyaz sakallarımla falan.
eski arkadaşlarımdan kimse kalmamış. dersi beraber aldığım bebelerin hepsi yeğenimle aynı yaşta. enteresanlar olm. cok sevdikleri hoca gelince alkışlıyolar falan. dersi aldığım hoca benden küçük, siz diye hitap ediyo, geriliyo.
öğrenci işlerine kinim hala ilk günden farksız. git gide artacak gibi.
döner dönmez ilk icraat okula nefret ve sesçi gerginliği aşılamak oldu.
beraber iş yaptığımız arkadaşlarım, asistanlar falan ben yokken hakkımda ne anlattılarsa artık, "o geldi" gibi takılıyo alt devreler* manyak mısınız olm dedim geçtim. paso konserleri falan soruyo bazıları falan. maskot olmuşum olm.
bir de derste hareket ettikçe eklemlerinden ses çıkan tek canlı ben olduğum için sürekli gözleriyle taciz etti itler.
enteresan gündü. yarın bir iki tanesine kahve kitlicem.

instagram'dan bırakın hadi.*

youtube.com/shorts/aQSsPXx5...

tanım: en dipten yüzeye doğru yaşanan bir hissiyatın eseridir aslında.
ölümlüler çiçekleri sever, ölüm ise o çiçekleri alttan izleyenleri...

anket.
anket.
anket.
anket.
veeeee
anket....

iki insanın arasındaki bir şeyler olsa gerek.
şu edilgen çatılı cümleler iyi ki icat edilmiş; haberleşme, gazetecilik, magazin, dedikodu, gıybet ve türlü mekanizma "iddia edildi" "öne sürüldü" "kulislerlerde konuşuldu" olmasa ne yapardı acaba?
kim ediyor arkadaşım bu iddiaları, kim? hangi hükümet!

güç
قوة
כּוֹחַ

hiçbir ülkede, övmeyen eleştiri sevilmez.

anlayışlı olmak, idare etmek.

o kadar çok okudum ki... sorular karışık olacak o yüzden.*

ilki için genellikle hava durumu soruyorlardı. (bkz: metalurji ve malzeme mühendisliği) hava olayları ile alakası olmadığını anlayınca, bir de torna kaynak bile yapmayı bildiğimi öğrenince de tamirci muamelesi yapıp, bozuk olan her şeyi sormaya başlıyorlardı.

kıymetli madenlerin atıklardan geri kazanımı üzerine yüksek lisans yaptım, kimyasal metalurji yani, altın alayım mı, gümüşü ne zaman bozdurayım diye soranlar oluyordu. işin ticaretinden zerre kadar anlamıyorum, o yüzden de tavsiye vermiyordum tabi.

şimdi veteriner fakültesinde okuyorum. direkt tıpçıların kaderini yaşıyorum. her gördükleri hasta/yaralı hayvan için görüntülü arayıp bunun nesi var diye soruyorlar. henüz zaten hekim değilim de, hekim olsam kaç yazar? öyle teşhis mi koyulur? anlatamıyorum maalesef. ha, bi de ineğin mabadına elimi sokup sokmadığım çok soruluyor, henüz sokmadım ama sokacağım ileride. hayır, midem bulanmıyor. düşündüğünüz kadar da pis bir iş değil bence.

edit: anlatım bozukluğu.

_ geceye bir metal şarkı
_ güne bir aforizma
_ güne bir alıntı
_ sözlüğe 90lardan bir şarkı
_ ona bir beddua

doğaya düşman falan değiliz, tam tersi doğada yaşasın istiyoruz hayvanlar.
fakat kentler insanların yaşam alanı. kentlerde başıboş hayvan olmaz, sahipli olur.
köpek sevmek istiyormuş.
e istiyorsan barınaktan al, sahiplen evinde istediğin kadar seevv.
yav yok dünyada hiçbir medeni ülkede böyle bir görüntü örneği.
adamlar türkiye'ye seyahat yapacak vatandaşlarını uyarıyor bu konuda.
medenilikten bahseder ama kafa orta doğulu. genlerimizde var ilkellik.