zaman tüneli

platon'a eflatun denmesinden daha feci değil bence.

kaybetmiş olduğum okuma alışkanlığımı, sayenizde geri kazanacağım gibi görünüyor koca yürekli yazarlar..
iki başlığın da alarmını açtım pusudayım artık.

#3919663 ben üstüme alabilirim üstadım. hardal gibi bir grubun kıymetini herkes bilmez.

ben maalesef buradan pek kişiyi tanımıyorum artık :/ bir kısmını da unuttum.
yine de olur da üzerine almak isteyen olursa:

turgut özel bu listede ne alaka anlamadım.

basen..

bir zamanlar siyasi hiciv, politik mizah vardı.. şimdi var mı..? o halde saygı duyun rica ederim..

t: zamanının ötesindedir..

keşkeler, iyikiler, yanlışlar, hatalar, kocaman zaferler ama bugünü tuğla tuğla inşaa etmiş güçlü bir irade görüyorum

şu paylaşımı okuyunca bir kez daha ne kadar şanslı hissettiğimi anladım. 20 sene evvel dendiğine göre aşağıdaki paylaşım 2020 senesinde yapılmış olmalı veya işte 70mm imax sistemi hala varkenki sonraki bir sene de olabilir. bu başlıktaki ilk tanımda epey bilgi vermiştim imax ile ilgili ve kişisel deneyimlerimi ve gözlemlerimi de anlatmıştım. alttaki paylaşımı okumam da güzel oldu.



ama işte encounter in the third dimension ve adını hatırlamadığım o dinozorlu film dışında has 3d imax filmi getirmediler. mesela şunu da getirseler accccayip sevinirdim: en.wikipedia.org/wiki/Haunt... - bunu bilgisayarımdan izledim ve bir de 2001 senesinde imax'te izlediğimi hayal ettim... valla üzüldüm. gene de istanbulluların bile yaşayamadığı şeyler yaşadık ya biz ankara'da o dönem. ben elimden geldiğince herkese anlattım ama işte çok maliyetli olduğundan ve deli gibi ilgi olmadığından böyle yapımları pek getiremediler. şimdi dijitalmiş zaten artık. o analog fevkaladeliği sadece biz yaşayabildik o dönemde.

analog fevkaladelik dediğim şey şöyle bir şey arkadaşlar. standart film makaralarını görmüşsünüzdür. 70mm imax'teki olay böyle hayvani bir şey:




bir tane 2d ama gene imax için özel üretilmiş bir film de izlemiştim ben orada ve o bile manyak bir deneyimdi. bir de star wars: episode ii - attack of the clones'u imax'te, yani odeon cineplex'te izlemiştim. bunları başlıktaki ilk tanımımda söyleyip söylemediğimi hatırlamıyorum ve bakmaya üşendim şimdi. attack of the clones da bu arada imax için üretilmişti. yani alelade bir filmin imax salonunda gösterilmesi gibi bir şey yoktu. şuradan da bunun bir imax filmi olduğunu görebilirsiniz: en.wikipedia.org/wiki/List_... - bu filmde bir shapeshifter hani zehirli fantastik solucanlar bırakarak suikast girişiminde bulunuyordu ve bunun peşine düşülüyordu. o havada başlayıp yerde biten kovalamaca sahnesini imax salonunda izlemek akılalmaz heyecanlı bir şeydi. yani nasıl anlatılır bilmiyorum, normal bir sinema salonunda öylesi bir heyecanın çeyreğini yaşayamazdınız.

toksik bir şarkı sözü gibi sürekli loopa alınan sözlerdir.

(bkz: tünelin ucu bombok bir yere çıktı)

arkadaşlar çok mazbut insanlarmışsınız. kendimden utandım sayenizde. atamicam ben, tşk.

efsane bir yoksul repliği.

batı berlin geri geldiii

tanım: bir sözlük hikayesi.

kalemine sağlık, çok akıcı ve güzel. devamını merakla bekliyorum.
ha bir de şey, rez.

tanınmak benim özellikle tercih edeceğim bir durum olmazdı. insanların üzerimde gezinen bakışları beni huzursuz eder. birinin beni uzaktan tanıyıp dikkatle süzmesi, bir şey söyleyip söylememekte tereddüt etmesi filan… bunların hepsi bana biraz fazla gelir. ben kalabalığın içinde görünür olmaktan çok, kalabalığın içinde kaybolmayı seven biriyim.

sahneye çıkma, kürsüde konuşma ya da herkesin gözünün üzerimde olduğu anlar bana hep zor gelmiştir. içimde sanki görünmez bir gerilim oluşur o anlar.. sesim, nefesim, hareketlerim olduğundan fazla fark edilir gibi hissederim. bu yüzden toplum önünde konuşma fikri benim için heyecan verici değil, daha çok yorucu bir deneyim olurdu.

sanırım ben daha çok sıradan bir insanın rahatlığını seviyorum. günlük hayatın içinde kimsenin dikkatini çekmeden yürümek, bir kafede sessizce oturmak, sokakta düşüncelerimle dolaşmak… bunlar bana iyi geliyor. tanınmamak bir eksiklik değil, aksine bana göre bir özgürlük.