zaman tüneli

#3929071
+1

fragman falan bakmamıştım, anasayfaya düşünce savaş filmi diye açtım, film bilim-kurgu savaşı çıktı. hadi dedik izleyelim de bu nedir arkadaş ya;

dağı patlattığı söylenen, bomba işlemeyen uzaylı robotu kepçeyle püskürtüp duvara sıkıştırdı adam. baba sen gezi park eylemlerine katılan çarşı grubundan mısın. tank egzozuna tişört tıkayan türk müsün.
hani türk dizilerinde bir adamı şişirip şişirip bir anda indirirler ya aynen öyle oldu. robot tepelerden atlıyor, dağları ovaları dümdüz ediyor ama bir kepçeyi kaldırıp atamadı. şaka mısınız.
kendisini severiz falan da jason statham'ın meg filminde devasa köpek balığının çenesini ayaklarıyla tutması hissi verdi. şu tutarsızlıklardan vazgeçseler artık filmlerde.
benim için kayış orda koptu zaten. sıkılıp telefonla oynadım. açıkçası kimseye tavsiye etmem. boş vakti olan bile izlemesin, gitsin önceden izlediği filmi tekrar izlesin daha çok eğlenir. hayal kırıklığı.

iyi hissettirse, kötü durumda kalmalar için (bkz: ayvayı yemek) diye bir ifade icad olmazdı. gerçi ben severim ayva yemeyi. mayhoş mayhoş. çile mi sefa mi belli değil. bir garip dürtü; hem tedirgin edici hem merak uyandırıcı. aşk gibi. önemli olan boğulmaktan korkmamak değil, boğulmaktan korktuğun hâlde yüzebilme cesareti gösterip,bundan keyif almaktır zira.

#3929032

bence budur.

bok gibi storylere alev atmak.

dışarda mesafeli değil ama çok da sırnaşık değil, başbaşayken temas bağımlılığı

tavuk , pilav var bugün. yanına yoğurt ve salata.

03:00 am ben açım. sözlükteki yemek başlıklarına bakıp belki bir daha yiyemeyeceğim yemeklere i geçiriyorum alüminyum. *

benim parolam sevgidir.

birleşik krallık'ta amatör olmalarına rağmen oldukça kaliteli müzik yapan geleceğin the beatles'ına, the clash'ine, fleetwood mac'ine denk gelebileceğiniz gösteri türü. hatta irlanda'yı da ekleyerek adamlar bu işi biliyor diyebiliriz.

örümcekle mücadele, timsahlarlara karşı görme yetisi kazanma.
kangurudan dayak yememeyi öğrenme.

survival life of aussie *

televizyon ve internet bağlantısıdır.

yıl 2019 arkadaşlarım. çalıştığım kurumda bir sabah herkes aynı anda cok fazla kilo sorunu olmamalarina rağmen “zayıflayalım” diye uyanmış gibi geldi.
kimse “ben diyet yapıyorum” demiyor.herkes “ya biraz dikkat ediyorum” diyor. o “biraz” ülkeyi kurtarır o derece. benim kilo derdim yok ama ortama dahil olmak için (kendi ailemde ablamdan ötürü master yapmışım)eşlikçi görevindeyim. sabah mutfağa giriyorum.masa kurulmuş.ama öyle masa değil,sanki kuşlar için açık büfe.tam takır kuru bakır.
haşlanmış yumurta, 3 ceviz,5 badem, kibrit kutusu kadar beyaz peynir,1 dilim salatalık (o da moral için)ben o tabağı yesem akşamına annemi arayıp helallik isterim.
bunlar yiyor,üstüne bir de diyor ki: aslında çok aç değilim ya.abla zaten sorun o, biz açız.neredeyse zafiyet geçireceğiz haberleri yok.
bir de işin profesyoneli var.hani diyetisyen değil ama kendini atamış.herkes ona soruyor:
bunu yesek olur mu ceyda? saat kaçta su içelim?kız cevap veriyor: metabolizman buna hazır değil. benim metabolizma o sırada tost istiyor.neyse olayın zirvesi:bir gün sunum var.
toplantı salonu dolu.bizim “ben bu işi çözdüm”kız çıktı sahneye. gayet havalı başladı:
arkadaşlar "disiplin", disip…” dedi…gitti.
yani direkt sistem kapandı.bir an herkes dondu.
projeksiyon çalışıyor, kız çalışmıyor.ben içimden diyorum ki:keşke yarım simit yeseydin be abla…”
koştuk kaldırdık.neyse ki hasar yok.
kız kendine gelince: sabah sadece 4 badem yemiştim.sadece mi??? ben 4 bademi dişime kaçtı diye yutarım.o gün şunu öğrendim:
bu diyet işi bir yerden sonra zayıflama değil,
insanı hayattan koparma süreci.yani sen inceliyorsun evet ama karakter de inceliyor, enerji de inceliyor, bilinç zaten yok.
şu an hala çalıştığım yerde biri “detokstayım” deyince ben refleksle sandalyeyi yaklaştırıyorum.çünkü biliyorum, bir yerden sonra o iş detoks” değil “destek kuvvet çağırma”ya gidiyor.
yazar arkadaşlarım diyet diyet gibi olmalı.
insan zayıflarken en azından ayakta durabilmeli.
yoksa sunum değil,kendini açlık oyunlarını başrolünde bulman kaçınılmazdır. bu da böyle bir anımdır, paylasmak istedim. herkese sağlıklı günler dilerim.

biz dimağı biraz genişlemiş insanlaaaaaar.....
hayat bize 3 akraba-2 koca-1davul verince huzur bulmuyoruz...
hatta her şeye biraz sorumluluk, biraz bilinmeyen, biraz da kapsayıcılık gözüyle bakıyoruz...

son günlerde manasız bi erkek nefreti bedenimi ve zihnimi ele geçirdi. dün akşam neredeyse üstteki yazar hakkında bir takım zırvalıklar başlığına yazıyordum. biraz önce aslan burcunu okudum aslan değilmişim. küçük ve sevimli bir pipim var.

makarna. *

kadınların rahatça sokakta dolaşamadığı bir ülkelede gayet normaldir. *

canlı yayın balığı anlamına da gelebilir.

tavuk sote, yuvalama, kuru dolma. bayrama hazırız.

peder beyin bir zamanlar sahip olduğu rütbeyikapsayan silahlı kuvvetler sıfatı.
asteğmenden başlayıp muvazzaf orgenerale kadar devam eden rütbeleri tamamını kapsasa da, yarbay'dan albaya kadar olanlar üst subay, tuğgeneral ve üstü general ya da paşa olarak belirtilir.