zaman tüneli

ben hala anlayamıyorum kim kime sesleniyor.

bana seslenen varsa lütfen nick versin.
sana kim neden seslensin lan dingil rbf. gibi.
yada siz dingil deyin ben yine anlarım.

açılın beyler, geniş kolda ikili hizaya geçin ön sıra çöksün arka sıra rahatta dinlesin izah edicem;

olaya yalnızca sosyoekonomik boyutuyla bakıyorsunuz, mesele aslında sizin öngörünüzden daha vahim bir boyutta.

şimdi türkiye haritasını bi gözünüzün önüne getirin, getirdiniz mi? hah tamam! memleket edirne’den hakkari’ye kadar çaprazlamasına kırık lan, he la he! bildiğin kocaman fay hattı var! yetti mi? yetmedi tabi. bi de malatya’dan kars’a kadar boylamasına bi daha kırık! yani y şeklinde bir fay hattının üzerinde yaşıyoruz ülke olarak.

ve bu fay hattının üzerindeki pek çok yapı mevzuata uygun değil, beynelmilel yapılmış, kısa kolon etkisini, yumuşak kat sendromunu geçtim, statik proje bile akıllara zarar.

olası bir deprem durumunda ben yaşanabilecek senaryoyu düşünmek bile istemiyorum. hiç bir kentsel dönüşüm maliyeti enkaz altında yakınlarının kurtuluşunu beklemek kadar ağır değil.

abla bu adam kimse söyle sözlükçe dövelim . sen de rahatla biz de rahatlayalım..

ooo kavga.

ilk defa bu başlıkta kimin kime seslendiğini fark ettim. çok heyecanlı ve gururluyum.*

kalabalıkta kitlesellikten sıyrılıp bireyleşenlerin bir yolunu bulup çoğullaşmasıdır evlât demişti rahmetli muşlettin amca.

cüzdan doldurulur, dolap doldurulur, garaj doldurulur... her şey temin edilebilir veya kazanılabilir.
ama beyin fakirliği, sıkıntı abi...
bahsettiğim şey çok zeki olmak ya da çok fazla bilmek değil, bu asla benim değerlendirebileceğim bir durum değil. mevcut olanı kullanmamak var ya, heh işte ondan bahsediyorum.
zor, ne diyeyim. umarım tedavisi vardır.

teyze sen niye geri döndün yaa ?

zuhuratbabalı olduğum için bilirim. ormanında geçti çocukluğumuz. biz küçükken delileri haftanın belli günlerinde sokağa salarlardı, deliler apartmanlarda ya da yolda gördükleri insanlardan para isterlerdi. isteme sebepleri de hastabakıcılara sigara almak için. yoksa sokağa salmıyorlarmış garipleri. çok şeyler duyardık hastanede yatan delileri dövüyorlarmış filan ne kadar doğru bilemem tabi. nereden baksanız 15 senedir delileri görmüyorum artık salmıyorlar. erol vardı mesela aman doktor diye şarkı söylerdi sürekli bütün mahalle tanırdı. en çok ona para verirdik bazen çay verirdik sandviç hazırlardı rahmetli anneannem.

ormanında mağaralar da vardır buranın ha. büyük bir alana kurulmuştur. girişinde de dr sadi konuk eğitim araştırma hastanesi var.

insan kendini yüceltmek için neden karşısındaki kişiyi küçük düşürme derdine düşer ki..

her şey iyiyken iyi de kötüsünde de armudun sapı vardı üzümün çöpüydü deyip kendi kendinizi iyi
hissetmek için karşınızdaki kişiye bir şekilde itham etme derdinden ortaya çıkmış tabir.

sıla’yı da hiç sevmem zaten allah’ın drama queeni.

halka yakın olan fakirdir ben sen o fakiriz. zengini zaten göremiyoruz adam taylanda yurt dışına gidiyor veya kendilerine has yerlerde takılıyorlar.

ne konuda yanlış anlaması . benim dikkatimi çeken şey şu olmuştur. birçok kişi daha küçükken büyük hedefler koyar kendisine. belkide ailesi böyle istediği için bilmiyorum. iyi bir okul bitirince belki işe girince dükkan açınca vs gibi hayaller kurar. daha iyisini elde etmek için çabalar. belkide çok çabalamaz ama kendisini oyalar. bu arada zaman geçer ve insan birçok şeye geç kalmıştır.
bu yüzden aklıma şu gelir veya yine gördüğüm bazı kişilerde gençlerde dikkat ettiğim bir şey olmuştur bu.
çok genç yaşta ne istediğini bilmek.
basit bir iş ev almak ve evlenmek. bakıyorum bu tip kişiler çok sorunlu değil beklentileri yok. ev iş aile arasında yaşıyorlar.
öyle büyük hayalleri yok. ben onlara erken yaşta olgunlaşmış ne istediğini bilen diyorum. bunu kabul etmiş uygulamış insanlar. kendisini oyalamamış.
ne yapacak dünyayı değiştirip birilerini mutlu edip çok daha fazlasını isteyip.
ta en başından (aslında herkes sıradan ) bunu kabul etmiş ve bunun kendisine yeteceğini düşünmüş.

annenize bakın anlarsınız.

neyzen tevfik ya da ümit yaşar oğuzcan şiirleri gibi.. iki satırlık.. iki mısralık.. şiir o kadar, n'apsın şair.
belki duygusu yoğundur, anlatımı güçlüdür, bilemiyorum altan..

işsiz vasıfsız olup otel otel mekan mekan gezer yazın. babam dedem zengin diye yalan söyler tokmakçısı para veriyordur. bunu iyi bir düzerler bazen grup girerler hiçbir şey olmamış gibi hayatlarına devam ederler. bu tarz başlıklara saldıran kadınlar da soru işaretidir.

burası çok büyük bir alandan oluşuyor. alabildiğine büyük ormanlık bir yeşil alan. çok fazla yapı var ve o yapılar da genelde birbirinden uzakta. örneğin x bir kliniğe mi gideceksiniz? 10 dakika ormanın içinden yürümeniz gerekiyor mesela.

girişinde bakırköy devlet hastanesi ve acil müdahale birimi bulunuyor. oradan içeri girince ağaçlıklı bir yoldan yürümeye başlıyorsunuz.

buranın akıl hastanesi olduğunu bilmeseniz büyük bir şehir parkı olduğunu düşünebilirsiniz. öyle büyük bir yeşil alan.

geceleri de bir o kadar ürkütücü bir yer. kliniklerde nöbetçiler olsa da sessiz sedasız ormanlık bir alandan yürümeniz gerekir.

ama tek başına kafa dağıtayım derseniz de müthiş bir yer. eskiden hafta sonları yürüyüş için çok giderdim buraya. tehlikeli hastaların ayrı bölümleri var. büyük demir parmaklıklı avluları olan binalarda tutuluyorlar. sigara ve para istiyorlar genelde oralardan geçenlerden. çok sigara dağıtmışlığım var burada.

.. seni bu hayattan geri çeker gibi yapacağım sonra çok güzel bir yere fırlatacağım..

aşırı motivasyondan aynaları kırmayın, dikkat edin..

bugün yenikapıda yaşanan olaydır.

ne yazsak ne söylesek eksik kalacak. tek isteğimiz iktidarın değişmesiydi. lakin bugün bakıyoruz ki muhalefetin en güçlü partisinin lideri iktidardan daha kürtçü.

zafer partisi veya onun ideolojisinde olan bir parti etrafında birleşmeliyiz. başka kurtuluş yok.

mezara kadar kara lahana. hatta üzüm yaprağından bile üstün. her şeyin üzerinde. bayramda yedim ama yetmedi.