zaman tüneli

ağaaaalar!!! ahahha

20. yy başında feminist hareketin radikalleşmesi on yıllardır yürütülen barışçıl protesto ve hukuki mücadeleden sonuç alınamamasının sonunda gerçekleşen doğal bir süreçti. ilk başlarda önemli yerlede kendini zincirleme, açlık grevleri, posta kutuları yakma gibi eylemlerle başlayan bu direniş akımının en trajik ve sarsıcı olayı, emily davison isimli britanyalı bir kadın hakları savunucusunun, prestijli bir koşuda kralın yarış atının önüne kendisini bırakmasıydı. davison oxford'a bağlı bir yüksekokuldan mezun olmasına rağmen kadın olduğu için denk diploma bile alamamıştı. bu eylemi ilk değil ancak son olacaktı. mensubu olduğu wspu hareketi feminizmde radikal bir eylem planı benimsemişti ve davison'un gözü karaydı. bu elim protestodan sonra 4 gün yaşasa da hastanede hayatını kaybetti. kadın hakları davasının bir şehidi ve azizesi olarak ismi anıldı, ölümsüzleştirildi.

tek başine dinemeyun, yarim saat oldi esas duruşta bekleyen bi barabellilan çok güzel bakişiyoruz.

özgürlük tutuklandı...

dostlarım...
bu tariflere göre ben hapı yutmusum yalnız. farkında değilim sadece.

"unutma mihrimah, sadakat her şeyden daha mühimdir. aşktan bile"

bana bunu neden yaptın demeyeceğim, sana yazdığımda bütün gururumu ayaklar altına almıştım ama sen zaten her şeyi bal gibi de biliyormuşsun, benimle bir oyuncak gibi oynamış olman canımı çok yakıyor, ben sana kırgındım senden özür dileyecektim ama sen zaten beni o kuyuya tıkan yılanmışsın, bir mahluk daha ne kadar hırpalanabilir demeyeceğim, beterin beteri varmış, elde var 0 ve o da 1 oldu, o da bana düşman, yalnızlık kaldı bir tek o da tanrı beni huzurundan kovan. ölmek değilmiş mesele, oldum sanmamakmış aslolan, olmuyor canım vallahi billahi olmuyor, benden olmuyor.

-çünkü sen dışardasın.
aşk filmlerinin unutulmaz yönetmeni.

yokluğuma inandırarak.

bir şey olmaz ya, herkes böyle yapıyor..

bunlar fedoncu, biz müslümanız. bunlar israil uşağı biz milliyetçiyiz.

ole de annamadin bare içumde kalmasin!

(bkz: bi' kahve)

ihaneti affetmek zor değil… unutup yeniden güvenmek imkansız.

aşk bana daha “toy” ve “yavan” bir duygu gibi geliyor. doğru bir tabir mi bu tam olarak bilmiyorum ama hastalıklı ve kontrolsüz hareket etmenize sebep olabiliyor. uyum, anlayış vs. gözetmiyor bencilce hareket ediyor.

ama sevgi? sevgi mis gibi. uyum, anlayış, şefkat her şeyi içinde barındırıyor.
sevginin aşktan daha güçlü bir duygu olduğunu düşünüyorum ben ya..

kitap kulübü için önerdiğim nisan ayı kitabı. 258 sayfa. ödülü var. akıcı diyorlar. daha ne olsun.

orta yaşlı bir kadının arkadaşlarıyla bir tatile çıkmasını ve bir gün kulübede uyanıp dışarı çıktığında dünyanın geri kalanından görünmez bir duvarla ayrıldığını anlatıyor imiş. çok ilginç bir kitap olduğu kesin. edebiyat dünyasında önemli bir yere sahip.


kitap kulübü üyeleri kitabıma oy vermezse bu kulübü yakarım. herkes akıllı olsun.

“yara bir derstir ve her ders, bizi daha iyi geliştirir.”
arya stark – game of thrones

''aşkım'' dersin

keşke sana kapıldığım gün ölseydim, bu hikayeyi ben yazmadım ve ben istemedim bu görevi ve rolü, yolun sonundan geliyorum, bir daha başla dediler diye buradayım, herkese ve her şeye kırgınım, tanrı bile beni istemedi, siz sevdiğim kadınlar beni istememişsiniz inanın sorun değil. mesele ölmekse sizin için şu an ölebilirim ama yetmiyor biliyorum.

tüm migros marketlerde bazlama suratlı tekir kedi indirime girmiş. haberiniz olsun.