zaman tüneli

t: biden dazla sözlük hesabı olan kullanıcıların "stokçuluk" diye tanımladığı başlık.

biz denizciler böyleyiz, her limanda başka sevgili.

eski, güzel hisler uyandıran düş sokağı sakinleri şarkısı..

gece bazen insanın içine çöker. ağır, sessiz ve tanıdık... o anlarda insan, sanki kendi gölgesinin bile gerisinde kalır. ama bilirsin, bir yerlerde “hüzün kovan kuşu” yine de konacak gecenin yanağına. ve sen, en kırık yerinden bile fısıldarsın, “gözyaşına dök yağmuru…” çünkü bazı yağmurlar temizler, bazıları büyütür içindeki baharı.

insan tuhaf bir varlık. dağılır, bölünür, kaybolur… ama yine de bir yerden toparlanır. belki bir şarkıda, belki bir bakışta, belki de sadece kendi içinde yankılanan o cümlede.. “aşktır ölümden güzel olan.” işte o an, karanlık biraz geri çekilir. yollar, gerçekten konuşmaya başlar.

her düş bir yere varmaz belki ama her düş bir şeyi değiştirir. sen değişirsin. içinden dışına doğru akan bir nehir gibi, kendine rağmen kendine varırsın. ve fark edersin ki “yaşam düşlerdedir.” o yüzden vazgeçmezsin düşlemekten.

çünkü ne olursa olsun, insanın huyudur dirilmek. biraz eksik, biraz kırık ama yine de umutla… ve bir gün, tam da en beklemediğin anda, hayat sana da karşılık verir.

bazı g.v.tlar var sanki trump bunlara söz verdi. oğlum elin başkanı sizi ne yapsın alayınızı satacaklar göreceksiniz güldüğünüz kadar kan kusacaksınız. sen kimsin oğlun onun bunun torpiliyle iki kuruş maaşla çalışıyorsun neyine güveniyorsun. bazılarına girecek savaştır. avrupa çok ilginç bir yere gidebilir eski günlere dönmeye kalkarlarsa avrupa'da yaptığınız trollükler de girecek size vatandaşlıktan atılırsınız.

böyle boş boş yürüyor. *

büyük yazarlar ve bazı küçük yazarlar rüya günlüğü tutarmış. ben de dünya için küçük sözlük için kocaman bir yazar olduğum için bundan sonra rüyalarımı sözlüğe kayıt etmeye karar verdim. tarih yazacağız burada bre deyyuslar.* hazır ola geç!

rüyamda eski bir binanın çatısında sebze yetiştirmeye çalışıyorum. bina yüksek. ben yüksek binaları hiç sevmem. hem de eski, bak bak bak. yine de içimdeki köylü bir şeyleri var etmeye çalışıyor. rüyamda bile yaratım peşindeyim. ama dünya tamamen karasal iklime bürünmüş gibi, ekinlerim kuru ve zor büyüyorlar. domateslerim falan minnacık. öldü ölecekler. yine de büyük bir özen gösteriyorum onlara. sonra binanın tepesinde bir herif dolanıyor.* bir bakıyorum o da bir şeyler ekmiş. bir böğürtleni kafam kadar. bunlar nasıl bu kadar büyüdü diye soruyorum. o da demesin mi ben onları öldürmeye çalıştıkça onlar yaşamak için daha çok çaba harcayıp daha da büyüyorlar! ne! bitkiler bu kadar stres altında kaldığı için onlara çok üzüldüğümü hatırlıyorum. yine de hem üzgün olup hem de onun meyveleri daha büyük diye içimde bir kıskançlık hissettim. adil mi ulan bu? bok.

rüyanın daha çok iç sıkıcı detayı vardı ama uyandığımda sadece aklımda bu kalmış. yıllar sonra böyle böyle bir rüya görmüşüm var be demek için bunu not ettim. belki de bu ne y****k kürek bir rüya da diyebilirim. belli olmaz.

bir tuhaflık yok ama bilemedim gene de.
okuması keyifli yazarlardan.

bir tuhaflık yok ama bilemedim gene de.
okuması keyifli yazarlardan.

size, şu kafayı toplayabilirsem din yazacağım birgün, ya biliyorsunuz ya da komple kafa buluyorsunzuz benimle. arkadaşlar bütün yollar tanrıya gider, nihayeti ben bilmiyorum ki epey de mistik şey bilirim ama ben ne yorabilirim demeden olmaz. ben kuvanın ateşini yaktım siz de uyanırsanız bir gün anlarsınız.

profiline baktım ama bilemedim. tam oturmadı kafamda, tuhaflık var.

stokçuluktur afedersin... sen bir luppo için sıraya girsen linç yersin ama bunlar stoklar, kimse ses etmez.

edit: başlık başa düşmüştür. önceki yazıyı tanımsız deyu ispiyonlamıştım zira.
bir başlık aciyorsaniz tanımlayin arkadaşlar; aşağıya gelebileceğini düşündüğünüz tanımlara cevap vermek için ilk tanım yapılmaz.

kardeşlik bozuldu sanırım.

otuz yaş, insanın artık hayatla göz göze geldiği bir eşik.. ne tamamen başlangıç ne de bahaneye sığınılacak bir ara duraktır. aileyle yaşamak bir eksiklik değil, şartların kimi zaman insana çizdiği bir çerçevedir fakat o çerçevenin içinde ne yaptığın, nerede durduğun ve nereye yürümeye niyet ettiğin bütünüyle sana aittir.
oturup ağlamak, içini boşaltır belki ama yol açmaz maalesef. insanın kaderi gözyaşıyla değil, attığı küçük ve inatçı adımlarla şekillenir. hayat, dışarıdan bakınca bazen bir gül bahçesi gibi görünse de, içine girildiğinde dikenleriyle tanışırsın. kimine o bahçe hazır verilir, kimiyse toprağı kazıp kendi yolunu açmak zorunda kalır. işte tam da bu yüzden, çileyi göze almadan sefanın hayalini kurmak eksik kalır. emek vermeden doymayan bir dünya bu.. sabırla, dirençle ve biraz da inatla yürüyeni sınar, ama sonunda karşılıksız da bırakmaz.

birleşmiş millet barış gücünde görevli 3 askeri lübnan'da israil'in bombalaması sonucu ölen ülke.

birleşmiş milletler saldırıyı israil yaptı diyememiş. bm, siyonistlerin terörizmine karşı ölü taklidi yapan zavallı bir organizasyon. buradan

ülkeyi komple kapatmak lazım o zaman deyinsenize:)

#3947151 bigmac kırmızı çizgimiz, bigmac önemli.

irem de dili biliyor deyinsenize:) camiaya bak sen. derici olması hoş, deri tılsım geçirmez ama irem kimin dericisi o önemli bizim için.

#3947134

senin testosteron seviyesi iki tadelleyle bir big maci zor geçiyor ama yine de sergilediğin şu özgüvene hayran kaldım. helal lan sana.

yuh irem dericiyle ilgili yalakalık dosyası hazırlamış resmen yazarımız, naptı bu irem sana ?

192 gb kalan paketimle internetin karanlık dehlizlerinde unutulmuş tüm 144p kedi videolarını izlemek için bana fırsat/aracılık/sebep veren operatör.

yavaş yavaş çin oluyoruz.