zaman tüneli

california’daki evine molotofkokteyli saldırı yapılan openai ceo'su.

kaynak: cumhuriyet.com

otobanda, başka bir araç tarafından takip edilme halinde düz gidip kuş uçmaz kervan geçmez bir yerde durmak yerine geriye dönülebilir. bir de araç bakımı önemli. kritik anda marş basmama klişesinden kurtarır.

istanbul beykoz'daki evine hırsız giren fenerbahçeli slovak futbolcu. 40 bin dolar çalınmış.

kaynak: cumhuriyet.com

az önce pilates matında spor yaparken bacağıma bir şey düştü. düşen şeyi çekirge sandım. çekirge nereden aklıma geldi hiçbir fikrim yok. bağlık bahçelik bir yerde de değil bizim ev, normal site yani. neyse, yerimden zıplayarak kalktım ödüm koptu. bir de "bacağıma çekirge düştü" diye bağırdım gecenin birinde. meğer mezuraymış. evet, bildiğimiz mezura. şaka değil .ne alaka bilmiyorum, onun da garip bir hissiyatı var sanırım ondan. bu aralar bende birtakım alıklıklar mevcut, hadi hayırlısı.
aniden panikle kalktığım için de şimdi belim ağrıyor, hikaye bu kadar.

irlanda’nın dublin yakınlarındaki küçük bir kasaba olan skerries’ten çıkıyor. 1993’te (bazı kaynaklara göre kökleri 1987-91’e dayanıyor) bassist pol macamhlaigh ve gitarist ciaran macuiliam tarafından kurulmuş, tam bir irlanda extreme metal grubu.

müzikleri black metal ile folk/celtic unsurların arasında duruyor ama asıl mesele tür değil. onlar irlanda’nın o gri, ıslak, ağır havasını doğrudan gitarlara ve davullara hapsetmiş gibi. dinlerken sadece riff değil, bir halkın bin yıllık yorgunluğunu, yenilgilerini, sürgünlerini ve unutulmama inadını duyuyorsun.

alan averill’in vokali ise şarkı söylemekten çok anlatmak, lanet okumak ve yas tutmak gibi. bazen boğuk bir fısıltı, bazen göğsü yırtan bir haykırış… tam bir aidiyet acısı, köklerin ağırlığı.

hissettirdiği duygu ne saf hüzün, ne kör öfke. daha çok acıklı bir gurur; geçmişi değiştiremeyeceğini kabullenmek ama o geçmişi elinden bırakmayı reddetmek. dinlerken omuzların çöküyor, sırtın dikleşiyor. gözlerin doluyor, yumrukların sıkılıyor.

bu yüzden hızlı tüketilmiyor. arkada açık bırakıp “rahatla” diye dinlenmiyor. biraz yalnızlık, biraz yağmur sesi, biraz da içerde uzun uzun dolaşacak zaman istiyor. bu herifler müzik yapmıyor; bir milletin hafızasını kanla, terle ve gözyaşıyla yeniden yazıyor. sen de o sayfaları okurken mevzunun sadece irlanda olmadığını, herkesin sırtında kendi tarihiyle gezdiğini fark ediyorsun.

"şüphesiz ki ıslanınca bunu parmakların suyu emmesi olayı büzülmüş cilt moleküler yapısını korumak nedeniyle işlevini korumak hedesiyle gereklidir. nesneyi kavramak için buruşur. dayanak noktalarını kavramak içindir evlât "

demişti rahmetli muşlettin amca kahvede.

2026 okçuluk dünya kupasında yarı finale çıkmış sporcu.

kaynak: sozcu.com.tr

k2 dağcılar tarafından tırmanması en zor dağ olarak gösteriliyor. yalnızca elit dağcıların çıkabildiği, çok tehlikeli ve ölüm oranı çok yüksek bir dağ. deneyebilen kişi sayısı bile baya az. zirveye çıkılmaya gece yarısı başlanıyor ki öğlen olmadan zirveye çıkıp inebilsinler, gecikmeleri demek ölüm demek. o atmosferi o kadar çok merak ediyorum ki. bir nevi ölüm sürecini yavaşlatarak hızlıca zirveye çıkıp inmeye çalışıyorlar. gece yarısında o soğukta k2nin heybetini hissetmek zirvesine tırmanmaya çalışmak nasıl bir şeydir acaba? doğanın heybetinin görkeminin en iyi deneyimlendiği an.
yanlış bilmiyorsam k2ye çıkan 4 türk var. nasuh mahruki, tunç fındık, gülnur tumbat ve esin handal.

ockhamlı william tarafından ortaya konulmuş bir terim dizisidir. ockham; ifade edilen hususta, tereddütte kalındığında karmaşık olmayanın doğru tercih olduğunu ifade ederken, klasik iktisadın babası "adam smith'in" birey toplum çatışmasındaki fayda analizinde bireyi seçmesi ile benzerlik gösterir. nitekim herkesin toplum için en iyisini yapması için esas şart bireyin kendisi için en iyisini yapmasıyla mümkün olur gibi karmaşık duygudan uzak olmasıyla ikisi de basit düşünür. ockham, öncelikle büyük bir filozof ve usta bir teologdur. hacı bektaş-ı velinin hakka irtihal etmesinden takribi olarak 14 sene sonra dünyaya gelmiştir. yaşadıkları yüzyıl herhalde insanoğlunun gördüğü en verimli en bereketli yıllardır. bahse konu yüzyıl o kadar ulvi isimlere tanıklık etmiştir ki. o verim, bereket bir daha o kadar uzun soluklu meyve vermemiştir. ockham'ın usturası tabiri kangren olmuş kolu kesip etmak demektir. gereksiz polemeğe girmemek demektir. basit olanı seçip karmaşık çetrefilli ortamlardan uzak durmak demektir haddizâtında.

"new york polis departmanı olağan şüpheli olarak sıraya geçip şüpheli bakışlar atacak kişilere 10 dolar verirmiş ve gözlerini bunlar üzerinde gezdiren kişi eğer suçlu kişiyi seçerse bu iddia makamı için iyi ama bu para alan adamları seçerse savunulan taraf için harika haberdir evlât "

demişti rahmetli muşlettin amca kahvede.

hayaller avuntu, varsa ruh; emanet..

biliyormuş gibi yapma ilkkan ya! en sevmediğim şey...

gibi
2. sezon 4.bölüm *

dürüst olalım korku filmlerinde ölümün %90’ı karakter kusuru %10’u senaryo. geriye kalan %0’ı ise “şans” diye yutturdukları şey. aslında şans falan yok. sadece senaryo yazarının “bu tipe yeterince işkence ettik” anı var.

kadınsan ilk kural çok net. fazla dikkat çekme. fazla güzel fazla seksi fazla “ben buradayım” modunda olma. platin saç yönetmen senin ölüm sahneni çoktan storyboard’a çizmiş. makyajın kusursuz özgüvenin tavan “ben bu evi tek başıma idare ederim” havasındaysan ilk 20 dakikada soyunma sahnesi bile yapmadan kefene sarılıyorsun. en güvenli strateji gri sweatshirt dağınık saç sürekli “ben yokum” enerjisi yay. fon perdesi gibi davran. kimse seni hatırlamazsa kimse seni öldürmez. unutulmak bu tür filmlerde en güçlü süper güçtür.


erkeksen işler biraz daha komik. elinde bira şişesiyle “ya bir şey yok lan” diye karanlık bodruma iniyorsan sen zaten figüransın sadece farkında değilsin. “ben dışarıda bir bakayım” cümlesi korku evreninde en kesin veda duasıdır. o cümleyi kuran adamın dönüş bileti iptal olmuştur. ayrıca gece 03:17’de tuhaf bir ses duyup “kim var orada” diye bağıran tipler kardeşim kimse yok. olsaydı da sana söylemezdi. sesini kesip yatağa dön. merak bu filmlerde resmen intihar yöntemidir.


genel hayatta kalma kuralları cinsiyet ayrımı yapmadan;

merak etme. merak eden ölür. korkan ve kaçan yaşar. ses duydun duymadın say. kapı gıcırdadı rüzgârdır. “bir bakayım” dürtüsü geldiği anda beynine şaplak at. o dürtü şeytandan daha sinsi.

çocuk “dolapta biri var” diyorsa inan. çocuklar bu filmlerde yalan söylemez sadece erken spoiler verir. “sus oğlum hayal görüyorsun” demek yerine bavulları toplamaya başla. evi değiştirmek terapiden daha ucuz ve daha etkilidir.



hayvanlar asla yalan söylemez. köpek havlamadan köşeye sinmişse veya kedi boş duvara bakıp sırtını kabartmışsa orada gerçekten bir şey var. sen göremiyorsun diye yok olmuyor. hayvanı ciddiye al. çünkü senaryo yazarı hayvanlara insanlardan daha çok saygı duyuyor.



“ucuza aldım tadilatla düzelir” dediğin ev mezarlık ön başvurusu. o evde genelde eski sahibi, karısı, bir de intihar etmiş kızlarının hikayesi olur. bir de 1800’lerden kalma lanetli rahibe paketi bulunur. kira getirisi yüksek olabilir ama senin ömür getirin sıfırdır.



son ve en önemli kural asla “bu sefer farklı olacak” deme. asla “ben daha zekiyim” deme. asla “ben bu filmin final girl’üyüm” deme. kendini fazla akıllı sanan karakterler genelde en aptalca şekilde ölür. en uzun yaşayanlar “ben sadece hayatta kalmak istiyorum” modunda olan silik tiplerdir.

özetle sakin ol.
merak etme.
havalı olmaya çalışma.

ve en önemlisi “ben bi bakıp geliyorum” diyen herifin arkasından sakın “tamam abi dikkat et” deme. o zaten dönmeyecek. peşinden gitme.

ilk defa bir kadın şoförü hakkı bulmakla kalmıyor, tebrik ediyorum.

bu arada adam da 180.000’lik oldu. allah analı babalı büyütsün.

(bkz: yalnız kalmak)

bu aralar ciddi anlamda hayattan keyif almıyorum sevgili yazarlar. sırf ayıp olmasın diye yaşıyorum gibi.
yani elbette bu his kalıcı değil ve bir dönemden geçiyorumdur ama vallaha şurama kadar geldi.
somut hiçbir şey de yok aslında ama her şey batıyor bana. bir iç huzursuzluğa sahibim. anneanneme söylesem "kızım kalk bi abdest al kalk namaz kıl ferahlarsın" der, o derece.
çevremde de benzer durumlar olduğunu gözlemliyorum. kimse mutlu değil. mars venüs birbirine bıçak falan mı çekti naptı, astrolojik skertmeler mi ne varsa artık yeterli ha.

hiç iyi dileklerde bulunacak dinginlikte de hissetmiyorum kendimi.
herhangi bir olumsuzluğa gram tahammülüm de kalmadı.
olduğum yerden biraz uzaklaşmaya, biraz yolculuğa ve boşluğa ihtiyacım var sanırım. ay neyse ne elzem ne konuştun bır bır, öf.
iyi geceler sözlük..

açık kaynak kodlu, python tabanlı ünlü bir matematik programı.

bugün ama artık kutlamayı düşünmüyorum. ben hep 4 yaşımda kaldım.

çok şey olur aslında. benliğin savaşı kazanır, kalabalıklara karşı...

sağ alttaki 0 tuşu. nedenini sormayın.