zaman tüneli

yaşamak buysa tanrım, kim bilir ölmek nasıl?

otomatik çeviri geldikten sonra artık erkek engelleme konusunda rekor kırıyorum. en uyuz olduklarım japon ve koreli erkekler. allah'ın çekik çüklüleri.

yönetmeni vuslat saraçoglu olan 2024'te yayınlanmış film.

tahsin (44), yasin (38) and remziye (34) adlı üç kardeşin, babalarının ölümünden sonra tokat'ta bir araya gelmelerini ve geçmişi nasıl farklı yaşadıklarını ortaya çıkarmaları anlatılmış.

hazal türesan'ın oynadığı remziye karakteri, geçmişini unutmaya çalışan, izmir'e taşınmış tezgahtar bir kız. onun abisi, alican yücesoy'un oynadığı yasin karakteri ise evden üniversite okumak için ayrılan ve kendi çabalarıyla kitap yazıp para kazanmaya çalışan uzun saçlı bir karakterdir.

serdar orçin'in oynadığı tahsin ise en büyük abidir. tokat'ta esnaflık yapan, hayalinde müzisyen olma fikri yatan, daha gelenekçi bir karakter.

gündelik hayatta gördüğümüz yaşantılardan herhangi birini anlatan, bazen monoton kalan ama samimi bir film olmuş.

8.sezonunun ortasından sonra bırakmıştım ve geçen senelerde final bölümünü izledim o kadar tırto bir final bölümüydü ki dizinin bokunu çıkartmalarından bütün sadık izleyicilerinin sıkılıp diziyi bırakmalarından hiç fark edilen konuşulan bir bölüm olmadı bile..



yani evet 8.sezondan sonrasına bakmayarak bir şey kaçırmamışım ki bölüm özetlerine bakınca habire ölüp dirilmeler hiç ilgimi çekmemişti. arka sokaklar bile daha orijinal geldi..

#3952701 hocam hala emin misin? eminsen göz doktoru önereceğim.

bu karınca kararınca ilerleyen boyama işini acaba kocam benim çenemden kurtulmak için almış olabilir mi? emine kaşlarını çatarak orada iğne deliği boyutunda yerleri taşırmadan boyamaya çalışıyor ve uzun bir süre sesi çıkmıyor. bu olasılığı biraz daha kafamda kurup hemen hesap soracağım. önce iyice bir inanmalıyım ki meydana çıkınca iyi savunayım. gazam mübarek olsun.

*

gün batımı masum gülüşler ağlamaklı
yine bir şeyler aldı gitti ayrılık hüzünleri
yeni bir şeyler aldı gitti ayrılık

ilkokula giderken beslenme çantası götürürdük. ben de kahvaltıyı taa o zamandan sevmezdim. annem de '' canıma minnet lan'' diyerek her allah'ın günü beslenme çantama ekmek arası acı biber salçası, yeşil soğan, maydanoz koyar gönderirdi.
bir gün öğretmenim '' oğlum sen niye her gün bunu yiyorsun, neden arkadaşların gibi bal, peynir, domates falan yemiyorsun'' diyip beni dövmüştü.*
ama ben yine her gün aynı şeyi yemekten vazgeçmedim. kahvaltı ne ya? ıyyyy.*

prime dönemindeki banu alkan'ı tek geçerim.

bir kadın ancak bu kadar kadın olabilir.

güzel gidiyor, bir çok darbe yediği için geçmişi aramıyor. en azından nelerden hoşlandığımı daha iyi biliyorum.

24'ten sonraki ikinci kırılım.
evlenme ve daha nice türlü bokları yeme yaşı.

komşunuz değilse sıkıntı yoktur.

(bkz: bir genç kızın gizli defteri)

kendisi ile çalışma fırsatım oldu, şarkıları gibi kendisi de miss gibi bir abimiz. başarıları daim olsun dilerim.

çubuk krakeri sürme çikolataya bandırıp yemek, hala tatlıyla tuzluyu karıştırıp yiyorum var hafiften bir midesizlik sanırım

bak bak, tüylerim tiken tiken oldu.

müslüm gürses - yaşamanın kuralı

son 6-7 ayı cok kotu yonettim.
daha dogrusu yonetmeyi basaramadım.

simdi 6-7 ay oncesine gidicem.
o donem 1 senedir hayatımda kimse yoktu.
ve cok sık gecmisten adamlar arayıp tekliflerde bulunuyorlardı. ben hepsini sallıyordum. cunku tek dertleri sevismekti.
seni gormeye antalya dan geldigim kahveni icmeye gelebilir miyim diyen de oldu
ben holding patronuyum senin icin sehrin diger ucundan sana gelicem gercekten nasıl istemezsin diyen de
naz severim ama beni 7-8 aydır reddediyorsun bıktım diyen de.
boyle abartıyorsam serefsizim 20 ye yakın teklif aldım o donem.

bu cocuk farklıydı. ilk gorur gormez vuruldum. bambaska bir enerjisi vardı. cok da yakısıklı namussuz. cok da zeki ve donanımlı. ve komik.
cocuk beni aradı. telefonumu kaydet dedi.
birkac haftada bir aramaya basladı.
sosyal medyada her paylasımıma anında kalpler koymaya basladı.
ve bir gun kahveye davet etti iki ayın sonunda.
kahve ictik. birkac saat konustuk. guzeldi. hayatta ne kadar yalnız oldugundan ve benim gibi harika bir kadının ona ne kadar iyi geleceginden bahsetti. cok farklıymısım. hem bambaska bir auram varmıs hem de cok agırbaslıymısım. cok zarifmisim. cok akıllı ve bilgiliymisim.
dibinizin dustugu bir adam boyle konussa siz ne hissedersiniz?
sonra birkac hafta sonra dedi ki sana bayılıyorum senle saatlerce konusabilirim ama teklifimi kabul edersen bir sonraki etaba gecelim. is cıkısları sana geleyim. yiyelim. film izleyelim. seviselim. haftasonları tiyaroya sinemaya gidelim.
yani sevgili olalım demeden sevgililik teklif etti.
ben de dustum.
sonra yakınca gorustuk ettik. ve bi daha aramadı.
en basta ilk tepkim haksızlıga ugrama hissiyatıydı: kız arkadaslarıma hep sunu soyluyordum: -beni kandırdı. bana yalan soyledi.

velhasılı cok cok uzuldum tabi. ara sıra kendi kendime aglıyordum.

sonra o sıra cok hossohbet bi cocuk geldi hayatıma. evliydi. bana simdiye kadar evli adamlardan cok teklif geldi. tatlı sert cok guzel idare ettim. benim bu hikayedeki sıkıntım su oldu. konusmak hosuma gitti. zaten uzgunken kafam dagılıyordu. ben zannettim ki diger adamlar gibi ben kıvamında mesafemi korurum. sıkıntı olmaz. ben onun bana fazla yaklasmasına zaten musade etmem. kendimce boyle de yapıyordum. ona gore konusmalar. ona gore bir mesafe. sadece sohbet vardı. ama onun karısıyla kavgaları buyuyunce olay biraz karıstı. bana cok icini dokmeye basladı. ben yeterince soguk yapamamaya basladım. sonra karısıyla arası duzeldi. neyse sonra topladık. simdi konusmuyoruz bile.

valla bu iki adam son altı yedi ayda psikolojimi bitirdi benim.

sağlıklı yaşam tarzını oturttum oturttum. oturtamadin: beş seneye gelsin kolestrol, şeker haplari, kalp pilleri, endoskopiler, kolonoskopiler...

dedeye sahip çıkın :(

göreceli bir kavram. işin içine karakter de dahil olmalı mı sorunsalı bambaşka bir boyut.