zaman tüneli

benim canım tatlıdır. ben sürüne sürüne öldürülmek istemem. kırk satır kulağa daha mantıklı geliyor.

ev alma, kiralama dertleri yok. şanslı hayvanlar..

bor power şimdi daha güşlü etkisiyle.

kıymetli burçdaşım burdan selam olsun

damadın kız kardeşi de olabilir bu aynı hesap

silahlı saldırı, tecavüz, cinayet... bunların çocuğu olmaz.
10- 12 yaşından itibaren insan bunların yapılabilecek en şerefsiz işler olduğunu bilir. bilemediyse, beyni farklıysa, eğitimle zartla zurtla 18'inde de bilemez.

ticaret hukuku olur, medeni kanun olur karışık işler. düz kavga olur duygusal işler, onlara "daha çocuk" dersin.

ama kimse demesin "baran 15 yaşında daha ırza geçmenin, adam vurmanın anlamını kavrayamıyor" bilmemne. sadece sizin ananızı deşmediler diye rolünü kesebildiğiniz duyarınızı alın ve silkdirin gidin.

sizi okumluyorum. kıymetim bilinir mi? sanmam

sabah hiç sevmem.

az önce böyle bi haber okudum. doğru mudur bilmem ama absürt olduğu kesin. elemanın biri, kız arkadaşı engelini kaldırsın diye tam 40 bin lira göndermiş güya kıza. şaşırtıcı velhasıl.

tam olarak öğleden sonra üçle beş arası..

bugün yorucu bir gündü. işler güçler arasında koştururken, gündüz vakti eski bir dostum aradı. öyle herkes gibi değil hakiki bir dost, sahici bir insan... sesini duyar duymaz içimde bir yer sızladı. konuşurken fark ettim, ben onu bayağı özlemişim. her konuşmamızda burnumun direği sızlıyor benim, galiba bu özlemek denen şey tam olarak bu. ankara’nın bana bıraktığı en kıymetli şeylerden biri o. mesafeler var ama bağ kopmamış, kopmuyor da.

çocuklardan, hayattan konuştuk. bana iyi olup olmadığımı sordu, tedaviye devam edip etmediğimi… öyle yüzeysel değil, gerçekten merak ederek. insanın halini hatırını bilen biriyle konuşmak insana iyi geliyor. kısa sürdü belki ama günün bütün ağırlığını biraz hafifletti.

akşam üzeri bir haber daha geldi. zamanında iş yerinde bana mobbing uygulayanlardan biri, şimdi aynı şeylere maruz kalıyormuş. tecrit edilmiş, ötekileştirilmiş… belki de mobbing görüyor. üzülüyor muyum diye kendime sordum. dürüst olayım, pek üzülmedim. içimde daha çok tuhaf bir sakinlik.. sanki game of thrones'un final sahnelerinden biri gibi.. bölüm sonunda gelen o hesap kapandı hissi. biraz sert belki ama bazı şeyler insanın içine böyle yerleşiyor.

sanırım ilahi adalet diye bir şey var. ya da belki sadece hayatın kendi dengesi. bilmiyorum. bildiğim tek şey, ben çok sabırlıyım. ve bazen sabır, en sessiz ama en net cevap oluyor.

şu an neredeyim? fiziksel olarak bir yerdeyim elbet ama zihnen geçmişle bugün arasında gidip geliyorum. kahve molamda yanımda mırlayan tarçının patilerini severken sana bunları karalıyorum sözlük.

eminemin alter egosunun adı.

ayrıca özgür bir yazar.

guess who's back!

aklıma fransızca geliyor.

eski şarkılarını hala severek dinliyorum, sonradan çok bozdu.

yaş hikayesi
vicdanın affetsin
helal ettim

efsane geri döndü millet, yumulun.*

ikisi de bok gibi.

osmanlı şerbeti el ense çeker.

yeni bir dizisi çıktı, senaryoda olmamasına rağmen araya türkçe şeyler sıkıştırıp doğaçlama yaptığı sahneler hoşuma gittiği için izlemeye karar verdim

şöyle bir bilgi olabilir mi ?

www.youtube.com/shorts/ey_U...

yemem ya neden yapıldığı belli değil, hem yemek dururken üzerindeki süsü yiyip ne yapacağız, yemeğe odaklanmak daha iyi.

bisiklet sürmeyi bilmiyorum, çünkü annem küçükken çok evden kaçtığım için en azından yürüyerek çok uzaklaşamam ama bisikletle uzağa kaçabilirim diye öğrenmemi yasaklamıştı