zaman tüneli

oyun oynarken deliriyor böyle, salak çocuk tipe bakınn.

seni çok özledim miniğim. sensiz hayat çok zor. sen hiç düşük şarj uyarısı ile hayatı bana zehir etmedin. kıymetini bilemedim. sen bu satırları okurken ben artık müzik dinleyemediğim diyarlarda olacağım. bir gün elbet tekrar karşılaşacağız.

daima,
senin.

içe doğru çökerse karadelik meydana getirerek çevresindeki kadınları kendisine çekmeye çalışır.

sert yastık. yumuşak yastıkta yatanların hayat damarlarından biri kopmuş demektir.

performans ödevinizin yarın sabah teslim edilmesi gerekiyordur, siz unutmuşsunuzdur ve saat 23:48’dir..

o mistik soruyu yöneltirsiniz “anne fon karton var mı?”
varsa rengi uyacak mı?
yoksa ne yapacaksınız?
atsalar atılmazsınız satsalar beş kuruş etmezsiniz bu saatten sonra..

cinnet geçirmeler ve öfke nöbetleri. yüzüne bakmaya utanırsınız. yük hissi ve ‘allam beni yok et’ mahcubiyeti tüm vücudunuzu sarar ama başka çare yoktur.

“neydi ödevin”, ”bu var sadece”, “şimdiye kadar aklın nerdeydi senin”, ”ne hâlin varsa gör”, ”ben uğraşamam bu saatte”, “sen hesap verirsin öğretmenine” nidalarıyla gece saat üçe kadar uğraşırsınız. o ödev biter ama siz de bitersiniz.

ertesi gün de öğretmen ödevleri toplamayı unutur.
öyle işte.

dedi müşlettin amca kahvede. *

berberin yaptığı tıraş bok gibi olunca eve gidip makineyle 3 numaraya vurmak gibi bir şey.*

geçen fatih altaylıyı izliyorum. ezeldeki suıkastçi oyuncu konuguydu. adam 7 gün sadece su içilerek oruç tuttugunu ve vucudun hasarlarını iyileştirdiğini dedi.

araştırdım. youtube da herşeyi bilen bir doktor var. adam yabancı ama türkçe kanal açmış. 5 günde gün gün olanı anlatmış.

yarın başlıyorum. zorlamadan deneyeceğim.

kapitalizmin en önemli silahı, sosyalizmden nefret eden işçilerdir. 1980 sonrası başlayan ve sscb'nin yıkılmasıyla ivme kazanan sendikasızlaştırma ve bilinçsizleştirme politikalarının meyvelerini topluyoruz. götünde don olmayan adamlar, kumarhane zinciri sahibine, mafya babasına hayran oluyor ve gelecekte onlar gibi olmak istiyor.
işçi bayramınız kutlu olsun mavi yakalar. sizin de işçi bayramınız kutlu olsun, kendilerini işçi olarak görmeyen ama kapitalizm tarafından en fazla sömürülen grubun üyeleri; beyaz yakalar.

"şüphesiz ki saygıyı hak eder evlat"

demişti rahmetli muşlettin amca tahta kahvede.

"kocakarılar yazsın boşverin" diye de eklemişti rahmetli...

var böylesi. sadece birkaç defa pantolonla gördüğüm onun dışında 4-5 yıl boyunca hep basketbol şortu, tişört ve yağmurlu havada yağmurlukla dolaşan bir arkadaş vardı. istanbul'a kar yağdığı zaman denizin nemiyle beraber feriştahımızda ağır tahribatlar yaratan soğuk bu herife hiç koymazdı. ayağına bot, götüne basketbol şortu giyer dolaşırdı. ölmedi de bildiğim kadarıyla, domuz gibi.

1 mayıs tüm dünyada bir bayram olarak kutlanır. bizim ülkede işçi yarın büyük ihtimalle evden çıkmayacak. işçinin, emekçinin ezildiği bir ülkede bayram! yersen.

dune okuyalım, dune izleyelim, dune! ops! yanlış çet!

bilin bakalım ben kimim?

arada 3 4 yıl önce yazdığım tanımları siliyorum. iyi oluyor. insan arada dönüp ben ne mal bir karıymışım diyebilmeli. görüyorsunuz biz yeri geldiğinde kendimizi de eleştiririz. işte böyle de alçak gönüllü bir insanız. mükemmeliz. harikayız. *

üsttekı yazar haklı. yenı sanayi devrimi ile ileride ''ekmek bayramı'' olmalı. büyük güçlerin ekmeksiz kalacak bizler için ekmek verdikleri bayram.

açlık oyunları.

tanrım gene başladılar.

hiç güleceğim yoğididididi. (yalan, vara yoğa gülelelelerim)

geçen sülüman'la yürüyoruz viyana kapısının önünde, lan sülüman dedim burayı beğenmedim, bana fransa'yı da alsana bak herkes orada sevişiyormuş dedim.
durdu durdu, hüreeeeeemmmm dedi sarıldı bana. sonra telefon çaldı bi sn dedi, gidiş o gidiş. vizyonsuz herif sanki ya.*

bu mevzular 50-60 yıl önce kapanmalıydı.
1 mayıs işçi bayramı da artık tarihin tozlu sayfalarında yerini almayı hak ediyor.

insanların bu zamanda hala daha 100-150 yıl önceki endüstri çağı paradigmalarıyla konuşmalarından gına geldi...
nostaljik etkisi dışında hiç bi anlamı yok.

yeşilçam filmi izlemekten farksız konuşulan ezberleri dinlemek.