zaman tüneli

corleone ailesi. sicilya, 1920'ler.

arka sıra: connie corleone (annesinin kucağında), carmela corleone, don vito corleone, micheal corleone (babasının kucağında)
ön sıra: sonny corleone, fredo corleone

bununla ilgili focus timer uygulaması var, onu önerebilirim. benim yeniden kitap okumaya dönüşümde çok etkili oldu. ideal olarak 25 dakika zamanlayıcı kuruyorsunuz, isterseniz yağmur sesi ya da klasik müzik eşliğinde okuyorsunuz kitabınızı. "zaten 25 dakika çok değil" diye düşündüğünüz için de dikkatiniz fazla dağılmıyor açıkçası. farklı zamanlamalar da var, alışkanlığa geri dönene kadar bana baya faydası dokunmuştu, o yüzden öneririm.

hayatını anlatan filmde gösterildiği kadarıyla elinden yunus emre divanını düşürmezmiş, yanlışlarıyla beraber özel hayatında alçakgönüllü, affedici ve cömert bir adam, muhtemelen o okumalar böyle hafiften sufi meşrep olmasına vesile oldu.

geçen mcdonald's denen yere gitmiştim açlıktan bayılmak üzere iken. en azından keşke burada paylaşsaydım. yazık oldu. tüh.

uyku harici kitap okurken dikkatimi dağıtan başka bişey yok. dikkat eksikliği z kuşağı ve alfa kuşağının sorunu. onlar teknoloji içine doğdukları için dokunmatik, kaydırmalı dikkate sahipler. uzun süre yoğunlaşıp kitap okuma konusunda sıkıntılılar.

ölene kadar dinleyeceğim seni baba.

asıl adı veli demir piton olan gizli türk ajanı.

son yeni kuşakları batılı medeni insan taklidi yaparak, batılı gibi davranmaya çalışarak cihatçılık yapıyorlar ve türkiye'deki örneklerinden biri oytun erbaş.

"kanser yapar bira yasaklansın" (aslında içkili içecekler tamamen yasaklansın demek istiyor)

***

"tarihi kadir mısıroğlu'ndan öğrendim"

***

"prof. dr. oytun erbaş:

“eğer kadınlar mütevazılığa geri dönmezlerse evlenemeyecekler. kendilerini zengin insanlarla değil, ortalama ile karşılasınlar.

bu ülkenin neredeyse %70’i asgari ücretle geçiniyor. mütevazi hayatlarınıza geri dönün…” islamcı kadın düşmanlığı videosu

***

"oytun erbaş, ateist ve deistlerin beyninde eksiklik olduğunu söyledi:

“muhalif gen dediğimiz serotonin pompaları eksik bunların beyninde. onun için bunlar hep muhalif olurlar.” ağır ırkçılık içeren video

***

buna benzer ya da bununla aynı söylemleri batı'daki müslümanlar uzunca zamandır tekrarlıyorlar.

herkesin acısı sevgisi kadar diyerek acıdan sadece hakikatin çıktığını anlamış değerli insan.
acısını tanıyana ne mutlu!

bu tarz paylaşımları doğal bulduğum için beğeniyorum, insanlar da yapaylıktan gösterişten sıkıldığı için böyle içerikler arıyor ama bu durum da suistimal edilip yapaylaşma yolunda gibi.

biri de benimdir.
bir çırpıda aklıma gelen özlem duyduklarım; teneke kutuda adetle veya kiloyla satılan kremalı bisküvi ve gofretlerin, yine tenekeden kalıp hâlinde çıkartılıp tartılan beyaz peynirin tadı. komşu teyzeden utanmadan sıkılmadan istenen salçalı ekmek. sokaklarda çember çevirmek, tahta bacaklarla yürümek, pinokyo veya bmx'i olan arkadaşlara imrenmek. 90'lık boş kaset alıp radyoda çıkan popüler şarkıları kaydederek karışık kaset doldurmak. fatura ödemek için kuyruklarda beklemek. okuldan verilen ödevi meydan laorusse veya ana britannicadan yapmak. ssk hastanelerinin seskamol, seskaljin, seskasid ilaçlarıyla şifa bulmaya çalışmak vs.vs...

ama özlüyorum, çok özlüyorum.

devamında çilekli link içip link'e tıklamanızı isteyecek türden bir paylaşım.
ki yapıldı bunlar.

meyve olarak da iki tane meyve yiyorum. mesela evde iki tane meyve var. ikisinden de yemek istiyorum. ikisini de yiyorum yani.

(bkz: banu berberoğlu)

kendini eşe, dosta güldürmeye yarar herhal.

bugün burger king de wapir menü yedik, az biraz yanıktı ama olsun, hava da tam sevdiğim gibi serindi, oh, bugün de böyle geçti.

filan... menü de olmazsa olmazım doğadan sallama siyah poşet çaydır.
içecek ne olsun diye soran personele "çay" dedim diye şaşırdı kaldı. ne yani? herkes o şeker deposu içeceklerden mi içmeliydi?
çay da iyi gidiyor. diyemedim tabii...

şeklinde videoda konuşacaksın arka planda...

eheheheh.

kendi kokusu.

insanların kısa sürede bana içlerini dökmelerinden gizli bir zevk almakla kalmıyorum, bir süredir bu şekilde vaktimi renklendirmeye başladığımı fark etmenin tuhaf hissini yaşıyorum.

bir şekilde ilgimi çekmeyi başaran ancak aslında birkaç güne ne olduğuna dair bir fikrimin dahi kalmayacağı o bilgiye ulaşmak için muhabbeti evire çevire esas kısma getirip bunu yaparken aslında hiçbir kastımın olmadığını belirtip ne var ne yok öğreniyorum. ilk gördüğüm anda dahi kanımın kaynadığı insanların bile aslında nasıl bir kişiliğe sahip olduklarına dair başka başka söylemleri öğrendikçe de şahsımın daha yiyecek çok fırın ekmeğinin olduğunu fark etmeye devam ediyorum haliyle.

anlatın anlatın, benden sır çıkmaz.
puzzle gibisiniz, devamı yan odada çıkaracağım kahve sohbetinde. *

paylaşacağım çok şey vardı ama artık sıkılmıştım. kapatalı nerdeyse 1 sene olacak. keşke daha önce kapatsaymışım. herkesin paylaşacağı bir şeyler vardır ama siz bunları paylaşmaya değer görmüyor olabilirsiniz.

kapatma sırası burada ama daha çok yolumuz var. hazır değilim.

annemin ismini talihsiz bulurum. kızıma isim koyarken hiç ihtimal dahiline almamamın bir nedeni de budur. çünkü kimde gördüysem hayatı zor ve çileli geçmiş oluyordu.

instagramı olanlar da paylaşabileceği bir şeyleri olduğu için paylaşmıyor zaten. paylaşma istekleri var ve bu isteği tatmin etmek için paylaşım yapacakları konuları ayarlıyorlar. her allahın günü ne paylaşabilir yoksa insan..? paylaşım yapmak için geziyor, tozuyor, yiyor içiyor.. bence olay bu.
layklar için yaşıyoruz..