zaman tüneli

tam da anneler gununde basa gelen.

bizim ozel gunlerimiz dogumgunlerimiz yıldonumlerimiz dini bayramlarımız milli bayramlarımız sorunlu gecer.
sistemi 25 senedir boyle kurdular.
o yuzden anneler gununde bunun basa gelmesi ilginc degil.

bana bir ozel gun guzel gecerse neler oluyor dedirtir:)

aynı adlı 1986 tarihli filmin soundtack'inde yer alan çok cool bir jude cole parçası. cidden aşırı güzel bir şarkı bence ve hit olması da beklenebilirmiş ama olmamış. bayıldım. filminin imdb'de aldığı rating sayısına bakılırsa fena bir popülaritesi yokmuş gibi duruyor, fakat ben izlemedim veya izlemişsem de hatırlamıyorum ama youtube'da filmden sahneler içeren bir versiyonunu bulabildim ve aşağı koyuyorum. keyifli dinlemeler ve izlemeler!

25 yıldır utanç vericidir.

fiziken bakışlar, ruhen de özgüveni yüksek şekilde konuşması.

çünkü uyku denen şey üç saat önce film izlemeye çalışırken vardı. bu saatte beynim sadece geçmişin muhasebesi ve geleceğin hayalleri için dönüyor.
bir de ahmed er rufai'yi merak etmeye başladım. acaba nasıl biridir?

gece daha yeni başlıyor ya, ne uyuması?*

film izlemek

patileriz.. tipe bak kedileri istemezmiş.

cunkuuuuuu,
yarinki kombinim icin utumu yaptim. kombin yaparken fark ettim ki benim giyecek hicbir seyim yok.. acil alisveris alarmini caldim. anlasilan, bu ay dardayiz..

sevdigimdir.
hatta su hayatta en sevdigim seylerdendir.
eski esim benden evvel kahvaltı yapmazmıs.
5 sene beraber yasadıktan ve ben ona birbirinden guzel kahvaltı sofraları hazırladıktan sonra bi gun bana dedi ki:
-sen bana kahvaltıyı sevdirdin.

insan bazen ailesinde gordugunu yapmak istiyor ya. annemle babam evliyken ve ben cocukken biz her sabah uzun uzun kahvaltılar yapardık. masa her sabah donatılmıs. annemle babama cay bana kahve. sonra gazete okunur masada. biraz muhabbet edilir ve biraz gulunur. anne baba ise gider ben okula. o kadar mutlu hatırlıyorum ki o gunleri.
kendi evliligimde de aynısını yapmak istedim ben iste. ve basardıgıma da inanıyorum o donemde.

bosandıktan sonra da bir iki sevgilim oldu.
her sabah ısrarla kahvaltı hazırladım.
gune gule oynaya kahvaltı yaparak baslayıp islere dagılmak bana romantik geliyor.

ligden düşmesi kesinleşen takım. aslında geçtiğimiz sezonlarda düşmelerini bekleniyordu, çekirge misali bu sefer düştüler. anlaşılan kayserili kalantor iş insanları elini eteğini çekmiş takımdan.

yollardayım…

sebebi biyolojik. doğurganlıkla alakalı.

arkadaşlar ben 7:30'da dükkan açıyorum bu yüzden de 06:30'da yavaş yavaş uyanmaya başlıyorum. ben yürüyüş yapamam. sabah hiç yapamam. içmediğim akşamlar derhal evimde olmak isterim, içersem de derhal sokakta olmak isterim.

benim yürüyüş kültür fizik filan benim vaktim yok benim.

isbitirici olması filan deniyor genelde. tabi ki cok guzel bir sey yukunu hafifletmesi. ama benim sayacagım bir numara ozellik bu degil. ben her isi kendim kadın basıma halledebiliyorum zaten.

bana su en etkileyici geliyor: dusunmedigim bir seyi dusundurmesi. gormedigim bi seyi gostermesi. bilmedigim bir seyi ogretmesi. bazı acılardan benden bir adım ileride olması. ben simdiki zamandayken o gelecekten gelmis gibi:)

strongers-real potosi maçını izliyorum. boks maçı değil la. bolivya ligi. kale direkleri tahta, saha sanırım deniz kumu.

su hayatta en sevdigin seyler top 10 yap desen arasına kesinlikle koyacagım sey.
sabah 7-8 gibi esofmanlarını cekiyorsun. yuruyuse cıkıyorsun. 1 saat yuruyorsun. her yer sakin. sehirde kimse yok gibi. sessiz. geliyorsun eve dus. guzel bir kahvaltı. kahve. ilk sigaran.

en guzel gune baslama yontemi bence. galp.

herkesi her şeyi anlayabilir gibi hissediyorum. çok feci bir bilgelik hissediyorum. belki biraz boşvermişlik ama bıkkın değil huzurlu bir şekilde. her şey benden içeri siz senden sen benden aman anladın işte. bir yunus değiliz sonuçta. elimizde klavye var bir sağa bir sola karalıyoruz. cidden mutluyum. öyle mutluyum ki. onu da affettim galiba. gerçi kim oluyorum da neyi affediyorum. hakkıydı ne yapacaktı, nereye kadar bekleyecekti. ama huzurluyum kendimle barışığım her şeyle barışığım. biriz birim. devasa bir bütünün düşünen bir parçasıyım.

vallahi ye fıstığı. müsaade edersen yer fıstığı. kendimi sadece ben fıstık gibi görsem anlarım. aynaya bakıyorum bazen, diyorum ki, yer fıstığı. yani gülüm diyorum seni çerez gibi yerler. neyse üç kulhu bir elham, sapık karılara hep etkilidir.

önümde yer fıstığı var. az önce kızıştım sen niye hiç bitmiyorsun diye zaten saçma sapan bir ne bu sosluk gibi bir şeyin içerisinde. -abi yemiyorsun ki? diye allah teala tarafından fıstığa ses geldi. harbiden de bu fıstık hep aynı oranda azalma göstermeden sürekli masamda inatla masamda. yiyeyim bari. yer fıstığı. ye fıstığı.

yeni uyandım. bir daha uyumaya çalıştım ama odamdaki sivrisinek izin vermedi. sonra aklıma bana yapılan bir kahpelik geldi. çok sinsice yapılmış bir kahpelik. durduk yere bir anda zınnkkk diye geldi aklıma. biliyorsunuz iyi kalpli ve saf biriyim. aylar sonra fark ettim. hadi kabul biraz da enayilik var.

aklım yapılan kahpeliğe kaydığı için sinek ağabeyi de öldüremedim. fırsattan istifade ısırdı birkaç yerimden. enerji güç olsun aslanıma. helal ettim kanımı ama bu onu öldürmeyeceğim anlamına gelmiyor. öldürücem. çünkü ben intikamımı alırım.

önce tavana boş boş bakarak kahpeliği sindirmem lazım. sonra sinek ağabeyin hesabını göreceğim. kanımı yerde bırakmam. gece daha yeni başlıyor.