zaman tüneli

sabunsu, çiçeksi, misk tabanlı tertemiz kokular.

ben de çanta çok severim.

aile evine geldiğimde asıl ailemden uzakmış gibi hissediyorum.

birleşik devletler’in kuzey eyaletleri makinelerle yüksek sayıda üretip yapıp, daha çok müşteriye ihtiyaç duymasaydı kölelik asla kalkmazdı; zira kölelerin harcayacak parası olmadığı gibi para harcamaları gereken tüm masraf kalemleri de sahipleri tarafından karşılanırdı.

kapitalizm işte bu kadar adice bir icattır.

kitap okuma alışkanlığı da gitti bende. realizm overdose oldu.

"insanı gülünç duruma düşürür lanet olasıca"

demişti rahmetli -emekli jeneral- muşlettin amca tahta kahvede.

ben olsam olsam net bir şekilde tembel hayvan ya da koala olurum.

ikisine de çok benziyorum.

gözlerime kalem çektiğimi unutup sildiğim zamanlarda da panda.

96 yaşında 17 kişi var (bot'lar dır).hahaha

abd'de para kazanmak çok kolay. ben bile o zaman daha 19 yaşındayken burada bir ustanın aldığından fazla maaş alıyordum.
ama para kazanmak için çalışacaksın.
eğer çalışmazsan en fazla 3 ayda homeless oluyorsun çünkü kanunlar çok katı.

orada insanların tek amacı para kazanıp mülk sahibi olmaktır. çünkü orada emeklilik yok, sağlık hizmeti yok.

sadece şanslılar yaşar. vahşi kapitalizm denen şeyi orada tam da iliklerime kadar hissetmiștim.

onun için o söz bence; (bkz: i want you)dur.

kimyager olduğumu öğrenen yedi yaşındaki inanılmaz tatlı inanılmaz güzel bir kız çocuğu bana,

güzelliğini yaptın iksirlere mi borçlusun,

dedi.

kadınların kuaför zımbırtıları.

kedi fakat sevimli bir yerden değil. ben tedirgin insanım. evin şekli mi değişti veya alıştığım bir şey farklılaştı mı yüzümden hemen memnuniyetsizliği okursunuz. ya da kalabalıkta tedirgin olurum. zaten bana dokunulmasını pek sevmem o da beni tedirgin eder. sese de çok duyarlılığım vardır. farklı koku varsa ben yokum. uzaktan izlemek vardır, sevmediğimle muhatap olmam pek. nankörlük işini bilmiyorum.

56 vardır.

en genci benim iste. 40 yasindayim.

sözlük raskolnikovlarına denk gelmesin, baltayı yer sonra.

uncle iroh gibi yaşlılar var da biz mi saygı duymadık.

eskidendi o.

eskiden ortalama ömür kısaydı, yaşlanabilmek de hakikaten marifetti. antibiyotik yoktu diş apsesi bile öldürürdü. sosyal devlet yoktu düzgün evlat yetiştirememek aç kalmak demekti. yaşlı olmak hem şanslı olmak hem de bir sürü şeyi doğru yapmış olmak demekti.

ayrıca yazılı kültür yoktu, sel felaketi, beklenmedik hasat, işgal cart curt için eskilerin anılarına başvurulurdu.

artık yaşlanmak ne çaba gerektiriyor ne de bir bilgelik ifade ediyor. başını belaya sokmadıysan, çok itiraz etmediysen, şansın da ortalamaysa, bedavadan yaşlısın.

çok bekler yani.

kediye benzetiliyorum. bu kedi sevgimden olabilir daha çok. yoksa tipime bakarak beni powerpuff girls mocco cocoya benzetebilirler.

bazen bir şeyler olur, bir nokta, bir sınır, bir eşik olur.
soruların cevapsız kalır ve cevaplar anlam yitirir, kendini hayatı ve her şeyi sorgularsın.

derin bir sessizlik derin düşünce ve öz yargı, baktığın her tarafın ufuğunda kendini ve yalnızlığını görürsün.
o an bir şey olur, sanki bir el dokunur sanki biri omuzlarından silker seni, kara tahtada beyaz tebeşir kaybolur zifiri tahtaya siyah tebeşirle mutlak kendini çizersin.