zaman tüneli

saçlarını ören yârim
fıldır fıldır gezen yârim
ne olur sırtıma çık
kuluncum ezen yârim

1988 yılının sonbaharında japonya, ikinci dünya savaşı sonrasındaki en büyük ekonomik patlamalarından birini yaşıyordu ülke genelindeki gayrimenkul fiyatları hızla yükseliyor, tokyo sokaklarındaki neon tabelalar tüketim çılgınlığının merkezini aydınlatıyordu.

toplumun genel refah seviyesinin ulaştığı bu zirve noktası, sokak aralarındaki yasa dışı yapılanmaların ve gençlik çetelerinin faaliyetlerini perdeleyen bir işlev görüyordu. saitama'ya bağlı yoshioka şehrinde yaşayan on yedi yaşındaki junko furuta, yoshioka mine lisesi'nde eğitim gören, okul sonraları ise plastik kalıp fabrikasında yarı zamanlı çalışan bir öğrenciydi.

furuta, okulda sessiz, kendi halinde ve çevresi tarafından saygı duyulan biri olarak tanınıyordu. liseden mezun olduktan sonra yerel bir perakende mağazasında tam zamanlı işe girmeyi planlıyordu. furuta, o dönemki fabrika işinde çalışırken tokyo'nun adachi semtinde yaşayan ve bölgedeki gençlik çeteleriyle bağlantılı olan hiroshi miyano'nun dikkatini çekmişti.

on sekiz yaşındaki miyano, zorbalık, hırsızlık ve fiziksel saldırı gibi suçlardan sabıkası olan, kendini yerel yakuza ağının bir parçası olarak tanıtan bir lise terk öğrencisiydi. miyano, furuta'ya ilgi duyuyor ve ona yaklaşmaya çalışıyordu. furuta bu ilgiyi tamamen reddetti. miyano'nun reddedilmeyi kişisel bir aşağılanma olarak algılaması, takip eden süreçteki eylemlerinin temel motivasyonunu oluşturdu

tarih 25 kasım 1988. saat akşam 20.30 civarı. junko furuta, plastik fabrikasındaki mesaisini bitirip bisikletiyle eve doğru yola çıktı. güzergahı karanlık ve dar sokaklardan oluşuyordu. hiroshi miyano, arkadaşı shinji minato ile birlikte bu güzergah üzerinde bekliyordu. karanlık planları daha önceden kararlaştırılmıştı.

furuta bisikletiyle yaklaşırken minato saklandığı yerden çıkarak bisiklete bir tekme attı. furuta dengesini kaybedip yere düştü. bisikletin zinciri atmış ve tekerleği yamulmuştu. minato hızla olay yerinden uzaklaşırken, miyano tesadüfen oradan geçiyormuş gibi yaparak furuta'nın yanına geldi. ona yardım etmeyi, bisikletini tamir etmeyi ve güvenli bir şekilde evine kadar eşlik etmeyi teklif etti.

furuta bu teklifi kabul etmek zorunda kaldı. miyano, furuta'yı bisikletini bırakması için yakındaki boş bir depoya yönlendirdi. depoya girdikleri anda miyano'nun tavrı tamamen değişti. furuta'yı fiziksel güç kullanarak tehdit etti ve kendisinin dahil olduğu yakuza bağlantılarından bahsederek direnmesi halinde sadece kendisine değil, ailesine de zarar vereceğini söyledi.

hiroshi miyano ve on altı yaşındaki shinji minato, aynı yılın yazında liseyi bırakmış, düşük seviyeli bir yakuza çetesine, japonca tabirle "chinpiru" grubuna katılmıştı. adachi bölgesinde minato'nun ailesinin evini kendilerine mekân yapmışlardı. ekim ayından itibaren çanta kapkaççılığı, araba hırsızlığı ve sokak saldırıları gibi suçlar işlemeye başlamışlardı.

miyano, furuta'yı yakındaki bir otele götürdü. burada ona ilk cinsel saldırıyı gerçekleştirdi. furuta'nın kaçma girişimlerini, ailesinin ev adresini bilmesi ve yakuza üyelerinin her an kapılarına dayanabileceği tehdidiyle tamamen bastırdı. miyano, sabahın erken saatlerinde furuta'yı otelden çıkararak shinji minato'nun tokyo'nun, adachi semtinde bulunan iki katlı evine götürdü.

minato'nun ailesi evin alt katında yaşıyordu. üst kattaki yer ise minato'ya aitti. furuta bu odaya kilitlendi. ertesi gün miyano, arkadaşları jou agura ve satoshi watanabe'yi de bu eve çağırdı. dört genç, furuta'nın ebeveynlerinin polisi aramamasını sağlamak için bir plan yaptı. furuta'ya ailesini araması ve evden kendi isteğiyle ayrıldığını, bir kız arkadaşının yanında kaldığını, durumunun iyi olduğunu ve polise haber vermemelerini söylemesi talimatı verildi.

furuta, miyano'nun yakuza tehdidi altında bu aramayı gerçekleştirdi. ailesi, kızlarının sesindeki gerginliği fark etse de polise yaptıkları kayıp başvurusunun statüsü, bu telefon görüşmesi nedeniyle kendi isteğiyle ayrılma olarak değiştirildi. polis aktif arama çalışmalarını durdurdu.

evde başlayan kırk dört günlük esaret, kısa süre içinde sistematik işkence ve cinsel saldırıların yaşandığı bir cehenneme dönüştü. ilk günlerde miyano, minato, ogura ve watanabe, furuta'ya sırayla cinsel saldırıda bulundu. bu saldırılar kısa sürede günde birden fazla kez tekrarlanan ritüellere dönüştü.

odanın kapısı içeriden kilitleniyor, müzik seti yüksek sesle açılarak furuta'nın çığlıklarının alt kata veya komşulara ulaşması engelleniyordu. miyano ve grubu, bölgedeki diğer çete üyelerini ve arkadaşlarını da eve davet etmeye başladı. ilerleyen haftalarda yüze yakın farklı kişinin bu eve gelerek furuta'ya cinsel saldırıda bulunduğu veya fiziksel şiddet uyguladığı adli kayıtlara geçti kasım ayının sonlarına doğru şiddetin boyutu sadece cinsel saldırılarla sınırlı kalmadı.

failler furuta'nın vücudunu bir nesne olarak kullanmaya başladılar. metal dumbell'lar, bambu kılıçlar ve golf sopaları kullanarak saatlerce süren dayak seansları düzenlendi. furuta'nın yüzü aldığı darbeler nedeniyle tanınmaz hale geldi. gözleri kapandı, burnu kırıldı ve çene kemiği çatladı. failler furuta'nın cinsel organlarına ve rektumuna cam şişeler, makaslar, ampuller ve sıcak metal çubuklar soktular.

bu nesnelerin yarattığı iç kanamalar ve yırtıklar tedavi edilmediği için şiddetli enfeksiyonlara yol açtı. aralık ayına girildiğinde furusa'nın temel insan ihtiyaçlarına erişimi tamamen kesildi. yemek verilmesi durduruldu

aileler furuto'yu sadece kendi idrarını içmeye ve odada buldukları hamam böceklerini yemeye zorladı. su tüketimi durduğu için vücudu hızla dehidre oldu. kış aylarının dondurucu soğuğunda kıyafetleri çıkarıldı ve geceleri evin açık balkonunda beton zeminde uyumaya zorlandı. üzerine soğuk su dökülerek balkonda bekletildiği geceler, vücudunda şiddetli donmalara ve doku zedelenmelerine neden oldu bu süreçte evin alt katında yaşayan minato'nun ebeveynleri üst katta neler yaşandığını biliyordu.

anne ve baba, furuta'nın evlerinde tutulduğunu fark ettiklerinde duruma müdahale etmeye çalıştılar. ancak miyano, minato'nun anne ve babasını da dövdü ve yakuza bağlantılarını kullanarak onları öldürmekle tehdit etti. anne ve baba kendi hayatlarından endişe ederek polise gitmekten vazgeçtiler ve üst katta işlenen suçları görmezden gelmeye, evdeki günlük yaşamlarına devam etmeye başladılar.

hatta bazı günlerde furuta'nın çığlıklarını duymamak için televizyonun sesini sonuna kadar açtılar anne ve babanın daha sonra verdikleri ifade bu şekildeydi. ben ailenin dayak yedik, korktuk demelerini hiç inandırıcı bulmuyorum. biraz vicdanı olan bir insan her şeyi göze alır, polise gider, bu olanları bildirir bana kalırsa

aralık ayının ortalarına gelindiğinde furuta'nın fiziksel durumu kritik bir eşiği geçmişti. aldığı darbeler sonucu kulak zarları patlamıştı ve duyamıyordu. vücudundaki yanıklar, kesikler ve açık yaralar enfeksiyon kapmış, kangren belirtileri başlamıştı. yürüyemiyor, ellerini kullanamıyor ve konuşamıyordu.

idrarını ve dışkısını tutma yetisini tamamen kaybetmişti. failer odayı kirlettiği gerekçesiyle bu durumu yeni bir işkence bahanesi olarak kullandı. furuta'nın elleri ve ayakları bağlanarak saatlerce dövülmeye devam edildi. vücudundaki yaralara sıcak mum damlatıldı ve çakmak gazı sıkılarak derisi yakıldı.

göz kapakları ve dudakları yanıklar nedeniyle birbirine yapışmıştı

aralık ayının son haftasında furuta'nın bağırsakları içine sokulan yabancı cisimler ve enfeksiyon nedeniyle tamamen iflas etti. vücudu besin kabul etmemeye ve sürekli kan kusmaya başladı. failer, furuta'nın ölmek üzere olduğunu fark ettiler. ancak onu bir hastaneye bırakmak veya polise teslim etmek yerine şiddetin dozunu daha da artırdılar.

furuta'nın acı çekerek tepki vermemesi onların öfkesini daha da tetikledi. kızı tavana asarak kum torbası gibi kullandılar. iç organları dışarıdan alınan darbelerle tamamen ezildi

4 ocak 1989 günü miyano, minato, ogura ve watanabe alt katta mahjong oynuyorlardı. oyunu kaybettikten sonra sinirlenen grup öfkelerini çıkarmak için tekrar üst kata furuta'nın yanına çıktı. furuta yerde hareketsiz yatıyor ve güçlükle hırıltılı nefesler alıyordu. grup, furuta'nın uyanması ve tepki vermesi için ağır metal dumbellları doğrudan göğüs kafesine ve midesine bıraktı.

göğüs kemikleri kırılarak akciğerlerine battı. furuta tepki vermeyince bacaklarına, kollarına, yüzüne ve açık yaraların üzerine çakmak gazı dökülerek onu ateşe verdiler. ateş furuta'nın vücudunu sararken iki saat boyunca can çekişmesini izlediler. furuta'nın vücudu aldığı darbeler, yanıklar, iç kanama ve şiddetli yetersiz beslenmenin yarattığı şok sonucu tamamen iflas etti.

4 ocak 1989 öğleden sonra saatlerinde junko furuta hayatını kaybetti.

furuta'nın ölümünün ardından failler cesetten kurtulmak için bir plan yaptılar. 5 ocak günü bir nalbura giderek iki yüz litrelik boş bir varil, birkaç torba çimento, halat ve plastik branda satın aldılar. furuta'nın cesedini spor çantalarına koydukları kıyafetleri ve çöplerle birlikte battaniyeye sardılar.

cesedi varilin içine yerleştirdikten sonra üzerine hazırladıkları ıslak çimentoyu döktüler. çimento donduktan sonra varili bir kamyonetin arkasına yüklediler. tokyo'nun koto semtindeki bir sanayi bölgesine gittiler ve varili inşaat molozlarının ve terk edilmiş malzemelerin bulunduğu deniz kenarındaki ıssız bir alana bıraktılar olayın ortaya çıkması aylar sonra tamamen farklı bir soruşturma sayesinde gerçekleşti.

1989 yılının mart ayında hiroshi miyano ve jo ogura, tokyo'da başka bir kadına yönelik cinsel saldırı ve gasp suçlamasıyla polis tarafından gözaltına alındı. karakoldaki sorgu sırasında polis memurları, şüphelilerin agresif tavırlarını kırmak için sert bir taktik uyguladı. bir polis memuru blöf yaparak, "o kızı öldürdüğünüzü biliyoruz.

her şeyi anlatın" dedi. polis aslında başka bir dosyadan veya genel bir şiddet eyleminden bahsediyordu. ancak miyano ve ogura, polisin furuta cinayetini çözdüğünü düşünerek paniğe kapıldı. miyano hemen suçunu itiraf etmeye başladı ve cesedi koto semtindeki sanayi bölgesine bir varilin içine betonlayarak attıklarını söyledi polis ekipleri miyano'nun verdiği adrese giderek bölgede geniş bir arama başlattı.

koto semtindeki moloz yığınlarının arasında üzeri kısmen toprakla kapanmış iki yüz litrelik varil bulundu. varilin içi tamamen betonla doluydu. olay yerine çağrılan adli tıp ekipleri, betonu parçalamak için ağır iş makineleri ve kesici aletler kullandı. saatler süren çalışmanın ardından beton bloğun içinden junko furuta'nın cesedi çıkarıldı

adli tıp raporu furuto'nun kırk dört gün boyunca maruz kaldığı şiddetin anatomisini ortaya koydu. rapora göre furuto'nun midesi tamamen boştu ve bağırsakları haftalardır besin alamadığı için büzüşmüştü. beyni aşırı stres, dehidrasyon ve travma nedeniyle normal boyutunun önemli bir yüzdesi oranında küçülmüştü.

vücudunda yüzlerce kesik, yanık ve ezik tespit edildi. kemiklerinin büyük bir kısmı, özellikle kaburgaları, yüz kemikleri ve parmakları parçalı kırıklar halindeydi. üreme organı ve sindirim sistemi yabancı cisimlerin yarattığı tahribat nedeniyle tamamen parçalanmıştı. otopsi sonucunda ölüm nedeni şiddetli şok, çoklu organ yetmezliği, enfeksiyon ve yanık komplikasyonları olarak kayda geçti diğer şüpheliler shinji minato ve yashu watanabe de kısa süre içinde tutuklandı.

dört failin tutuklanması japonya'da büyük bir hukuki tartışmanın fitilini ateşledi. tutuklanan dört kişi de japon yasalarına göre on sekiz yaşının altında oldukları için reşit olmayan birey satışındaydılar. japonya'nın çocuk yasası, reşit olmayan suçluların kimliklerinin gizli tutulması, medyada yüzlerinin ve isimlerinin yayınlanmamasını ve yetişkin hapishaneleri yerine ıslahevlerinde rehabilite edilmelerini öngörüyordu.

ancak davanın detayları ve uygulanan işkencenin boyutu mahkeme salonlarında okunmaya başlandığında japon basını yasaları çiğnemeye karar verdi şukan bunshun adlı haftalık dergi, faillerin yaşlarının küçüklüklerine rağmen işledikleri suçun vahşetini gerekçe göstererek dört failin de açık isimlerini, yüzlerini ve kişisel geçmişlerini kapak yaptı.

dergi yönetimi, "insanlık dışı suçlar işleyenlerin insan haklarından ve gizlilik yasalarından faydalanmaya hakkı yoktur." açıklaması yaptı. bu durum ülkede reşit olmayanların işlediği suçlar ve adalet sistemi üzerine ulusal bir kriz yarattı.

mahkeme süreci, faillerin avukatlarının cezayı hafifletmek için kurdukları stratejilerle ilerledi. savunma makamı, gençlerin yakuza kültürü tarafından zehirlendiğini, eylemlerini bir çete psikolojisi içinde gerçekleştirdiklerini ve furuto'nun ölümünün kasıtlı bir cinayet değil, şiddetli eylemleri sırasında meydana gelen kazara ölüm olduğunu savundu.

failler mahkemedeki ifadelerinde birbirlerini suçladılar. miyano, diğerlerini azmettirmekle suçlanırken o da cinayeti planlamadıklarını iddia etti. minato'nun anne ve babası da cinayete yardım ve yataklık suçlamasıyla yargılandı. ebeveynlerin evlerinde işlenen suçları polise bildirmemeleri, durumu bilmelerine rağmen müdahale etmemeleri ve kanıtların karartılmalarına göz yummaları davanın en fazla tepki çeken unsurlarından biri oldu

1990 yılının temmuz ayında tokyo bölge mahkemesi kararlarını açıkladı yargıç, suçun niteliğinin eşi benzeri görülmemiş bir vahşet içerdiğini kabul etmekle birlikte, japon çocuk yasasının bağlayıcılığı nedeniyle sanıklara yetişkinlere verilen en ağır cezaları, yani idam veya ömür boyu hapis cezasını veremedi.

çetenin lideri olarak kabul edilen hiroshi miyano, on yedi yıl hapis cezasına çarptırıldı. jo ogura beş ila on yıl arasında değişen hapis cezası aldı. ev sahibi shinji minato'ya da dört ila altı yıl, yoshihiro watanabe'ye ise üç ila dört yıl hapis cezası verildi. minato'nun ebeveynleri cinayete ortak olmaktan suçlu bulundu ancak cezaları ertelendi ve kısa süre sonra salıverildiler.

verilen tüm bu cezalar japonya genelinde büyük bir infial yarattı. toplum, kırk dört gün boyunca sistematik işkence uygulayan ve bir lise öğrencisinin ölümüne neden olan kişilerin birkaç yıl içinde topluma geri dönecek olmasını adalet sisteminin bir çöküşü olarak yorumladı

savcılık cezaların yetersiz olduğunu belirterek kararı temyize götürdü. yüksek mahkeme, temyiz duruşmasında miyano'nun cezasını yirmi yıla çıkardı. ogura'nın cezası beş-on yıl olarak sabit kaldı. minato'nun cezası beş-dokuz yıla, watanabe'nin cezası ise beş-yedi yıla yükseltildi. temyiz mahkemesinin arttırdığı bu sürelerde kamuoyunun beklediği adaleti sağlamaktan uzaktı yıllar içinde faillerin tamamı cezalarını tamamlayarak tahliye oldu.

japonya adalet sistemi, bu kişilerin topluma entegre olabilmeleri için onlara yeni kimlikler sağladı. ancak suç kayıtları ve davranış biçimleri hiçbir zaman değişmedi. jou ogura tahliye olduktan sonra 2004 yılında bir tanıdığını kaçırıp darp ettiği için yeniden tutuklandı ve yedi yıl hapis cezasına çarptırıldı shinji minato, 2018 yılında tokyo'da bir trafik tartışması sırasında bir adama bıçakla saldırarak ağır yaraladı ve cinayete teşebbüs suçundan tutuklandı.

hiroshi miyano ise ismini değiştirdi ve yeraltı dünyasındaki dolandırıcılık faaliyetlerine katıldığı gerekçesiyle 2013 yılında tekrar tutuklandı

shumka furuta'nın davası japonya'da çocuk yasasının değiştirilmesi için bir dönüm noktası oldu 2000 yılında bu davanın ve benzer vakaların yarattığı toplumsal baskı sonucunda japonya parlamentosu reşit olma ve cezai ehliyet yaşını yeniden düzenleyen, ağır suç işleyen ve on altı yaş ve üzeri gençlerin yetişkin mahkemelerinde yargılanmasının önünü açan yasal reformları kabul etti.

aradan geçen yıllar boyunca japonya'da çocuklara yönelik suçlara ilişkin yasalar değişse de junko furuta'nın hikayesi değişmedi. mahkeme kayıtlarında ve resmi belgelerde yer alan ayrıntılar, bu olayın neden hâlâ unutulmadığını açıklıyor.

işin dikkatimi çeken kısmı şu: faillere neden yaptıkları sorulunca, "çünkü yapabilirdik ve yapmak istedik" demişler. bu, uygun şartlar oluşunca bazı insanların bir canavara dönüşeceğinin kanıtı. o yüzden kötülüğü cezalandırmak kadar, kötülüğe uygun ortamın oluşmasını engellemek de önemli. mesela kız 44 gün onların elinde kaldı. mesela 15.günde polisler kızı bulmuş olsaydı, kız ölmezdi. ya da o failler bu kadar rahat olmasalardı, mesela insanlar duyarlı olsaydı ve güvenlik birimleri sıkı çalışıyor olsaydı, bunu yapmaya cesaret edemezlerdi.


(bkz: yavru kedinin makatına dal sokan şahıslar)