ağlamamak için yapılanlar

dedikodu ve birini kötülemek cidden ise yarıyor
: )))))

konu değiştirmek veya aniden lavaboya gitmek

ağlamamak.

içerim ben.

ben genelde dışarı çıkıp bir an önce kalabalığa karışmaya çalışıyorum. çünkü o zaman çekiniyorum ağlamaya. dışarı çıkamıyorsam alakasız birini ararım ve alakasız şeyler konuşurum.

içinizden gelen hiçbir yaşı durduramazsınız. çünkü akarken sizden izin istemez. bir tanıdığım ağlarken şey demişti: "özüm ağlıyor, durduramıyorum."
yutkunarak, havaya bakarak, bambaşka bir konuyu düşünerek ağlamayı erteleyebilirsiniz pek tabii. fakat ertelenen gözyaşları, sonrasında büyük bir kuvvetle patlayacaktır. ağlayan özü tutmaya çalışmayınız, zehri akıtınız.

kedi videosu izlemek.

benim ağzım yüzüm kayıyor ne yalan söyleyeyim. o an o kadar tutamıyorum ki ya yüzüm kasılıyor tutmaktan ya da dişlerimi fena bir şekilde sıkmış oluyorum.

neşeli şarkı dinlemek.

yukarı bak kızım yukarı telkinleri eşliğinde bileğe atılan çimdik.

kolumu veya bacağımı sıkmak.
kendime zarar verme derecesinde değil yanlış anlaşılma olmasın, sadece kendime bir uyarı manasında.
ve garip bir şekilde işe yarıyor.

kişiden kişiye değişebilecek yöntem ve yolları vardır. doğru. sonradan deneyimlenip öğrenilebilir de.. ağlamak, özellikle erkekler açısından, bir zayıflık belirtisi sayılacağı bilinçaltıyla (aslında erkekliğini korumak güdüsüyle) kendisine yasaklanmış, korkulardan biridir. özel alanda ve ancak belki gizlice işlenebilir bu günah erkeklik dininde.!
tıpkı cinsellik gibi.. aslında insan doğasının en sıradan tepki ve davranışlarından biridir. herkes içindir ve herkeste bilir. ancak erkek, ya da kadın oluşunuza, yaşınıza, statünüze, ortama, kültür ve geleneklerinize, hatta bulunduğunuz coğrafyaya bağlı olarak yazılı olmayan kuralları vardır.
tüm bu nedenlerle araştırır öğrenir hatta başlık yaparsınız 'ağlamamak için yapılanlar'ı. haklısınız çok ilginç..

ağlamamak pek mantıklı bir davranış değildir. ressamın tablosu misali dışa vurum her zaman iyidir

bir şey yapılmaz ki içinden gelirse olur .

niye ağlamamaya çabalıyoruz ki sorusunu sorduran başlık.
ben insanın ağlamamasını gerektirecek hiçbir ortam ya da durum düşünemiyorum.
içinden geliyorsa her an her yerde ağlayabilmeli insan, ağlamak ruha pasta cila çekmektir neticede.

ağla firuze.

hiç başlamamak için bir şey yapabiliyorsanız yapın -ben yapamıyorum galiba- üstelik başladı mı da durmuyor namussuz. mesela dün işyerinde beni bi ağlama tutti beni bi ağlama tutti fjsjsjs. biri gelse rezil olacaksın kızım yapma etme desem de asla durduramıyorum kendimi. neyse bir süre sonra geçti kimselere görünmeden ama ben bu yaşta hala niye bu kadar ağlıyorum diye düşününce daha çok ağlayasanız geliyor, o yüzden en iyisi ağlayın, içinizi iyice dökün ve bitsin gitsin…

kendimi tutmam ben. ağlarım.

tavana bakmak: yaş akmaması için yukarı bakıyorsun.
konuşmamak: konuşursan sesin titrer daha çok ağlayasın gelir.
dudak büzüştürmek: burada göz yerine dikkati dudakta topluyorsun. tuhaf hareketler yapılabilir.
bu dediklerim topluluk içinde kendini frenlemek için yapılanlar. en ağırı ise yalnızken rahat rahat ağlayamamak. yatıyorsun, burnun tıkalı mesela ağlarsan eğer nefes alamazsın. en çok bu dokunuyor insana.( burada burnunun tıkalı olduğunu ve nefes almak için ağlamaman gerektiğini içinden tekrarlarsın) bu anlar duygusallığın yerini mantığa bıraktığı önemli anlardır.