ankara'nın en kötü yanı

başın sağlam boka battı mı sonunun bir kafede otururken kurşunlanarak ölmen olması. herkesin bolca siyaset konuşması. düzen, disiplin adına boş otobüse bile mal gibi sırayla, tek tek girilmesi, ulus, mamak gibi leş semtlerinin hala bir türlü ıslah edilememiş ve gelişmemiş olması, semtten semte, ilçeden ilçeye yaşanan saçma sosyokültürel ve sosyoekonomik uçurumlar, iki adım atıp çukura düşmek gibi bir şey ankara'da seyahat etmek. son yıllarda insan kalitesi ve güvenliği toparlandı mı bilmiyorum ama 2016 yılında iyice bokardığını görmüştüm. ha bir de dolmuşların tıklım tıklım olması ve o curcunanın içinde şöforlerin cüce deve oynatması. bir de son olarak abi mühendise artık iş yok ankara'da gördüğüm kadarıyla.

iyi yanları simiti, erkeklerin değer görmesi, eğlence kültürü, her ürünün özellikle gıda açısından bulunabilmesi, hala öyle midir bilmiyorum esnafının alçakgönüllü ve ücret karşılığı ekstra işten kaçmayışı (evet bursa'da parasını versen bile zulüm ediyormuşsun gibi bakıyorlar yüzüne b... herifler), yürünerek de çoğu yere gidilebilmesi, aspava, her yerde her şeyden bir şeylere erişim sağlanabilmesi, ürün çeşitliliğinin maks durumda olması, kısacası insan da dahil her konuda seçeneğin bolca bulunduğu bir şehir.

deniz yok daha ne olsun.

deniz yoksa göl var, göl yoksa toprak var, ankara ankaradır.