azizler

beğendiğim film. (bkz: engin günaydın) oynadığı için olumsuz yorumları göz ardı ederek izledim. bence başarılı ve keyifli bir film olmuş.

--! spoiler !--

özellikle küçük oyunculu sahneler ve (bkz: binnur kaya) sahneleri keyifliydi.

--! spoiler !--

çoğu kişinin beğenmediği fakat benim beğendiğim film olmuştur. filmde anlatmak istenilen olay çok nettir yanlız kalmak çevre edinmek sürekli eğlenmek gibidir.

--! spoiler !--

( caner karakteri olan çocuk tam bir şeytan denyo demek hafif kalir. alp denen adam o kadar parasına rağmen yanlız ne yaparsa yapsın yanında kimsesi yok sapik herif erbil yanlız kalmak istemiyor aziz ise yanlız kalmak istiyor hayata bakış açısı gercekten çok farkli şeylerdir. alp sapığınin isteği yerine gelmeyince evde çekilmiş azizin tüm videolarını sosyal medyaya yüklüyor. aziz ne kadar yanliz kalmak istesede artık tüm sosyal mecrada tanınıyor. )

--! spoiler !--

--! spoiler !--

filmi daha yeni bitirdim. oyuncu kadrosu muhteşem bir kere, hatta o küçük yeğene bayıldım (o nasıl oyunculuk ve konuşma öyle). senaryonun biraz zayıf olduğu konusunda katılıyorum fakat filmi beğendim. bazı sahnelerde çok güldüm, özellikle de caner’in sahnelerinde. filmde ince mesajlar verilmek istenmiş, yalnızlık teması oldukça güzel anlatılmış diye düşünüyorum. evet öyle çok aman aman bir film değil fakat izlenebilir. ve söylemeliyim ki filmin sonundan çok tatmin olamadım. bir de irem sak’ı filmde daha çok görmek isterdim, sürekli “ hiç çıkarmayacağım dedin, kolye nerde?” demesi beni biraz sıktı ama olsundu. uzun lafın kısası çerezlik film olarak izlenebilir diye düşünüyorum.

berkun oya ve onun anlatmaya çalıştığı şeyleri izlemek beni sıkıyor açıkçası. deneysel bir şeyler yapmaya çalışıyor ama akıcı değil. olaylar bölük pörçük ve kime odaklanacağınızı şaşırıyorsunuz. bir başkadırdizisinde de aynı şeyi yaptı. diziyi parçalasan en az üç dört tane dizi çıkar. bu film için de aynı şey geçerli. bu yüzden kendisine puanım: 5/10

insanın hayatındaki kişilikleri, absürt mizah ile harmanlayıp bize sunan bir film. iyi bir film mi ? hayır. fakat filmi kötüleyenlerin çoğu filmin anlatmak istediğini anlamadığı için kötülemekte.

sanatkar niçin sanat yapar? derdini anlatabilmek için. derdi olmayan sanatkar olur mu? olmaz.
peki bu film bize bir dert anlatıyor mu? hayır. öyliyse bu film sanat falan değildir. (biraraya getirilmiş görüntü parçaları diyebiliriz.)

tatlı tatlı bir akış içerisinde izlerken.. "ee yani, şimdi... hadi... ne olacak.. ne! 58. dakika mı" şaşkınlığına düştüğüm, baktım olmayacak kendi akışı içerisinde seyre devam ettiğim, zaten sevdiğim oyuncuların iyi oynayışlarını izlediğim, kafa dağıtmaya yarayan filmdir.

taylan biradeleri bilenler bu filmi zaten direkt sever.

içimdeki ses filmine az biraz benzeyen ilişkiler var , az biraz da vavien tiplemesi.

üst üste 3 kere izledim. yarın akşam da nasipse şarap bira eşliğinde izleyeceğim.

henüz izlediğim, pek bir beklentisi olmayanlar için izlenebilir bir film. kızım çizgi film dışında engin günaydın seviyor ne hikmetse. o yüzden engin günaydın izliyoruz bu aralar.

gömeni neden çok olmuş anlamadığım, gayet beğendiğim taylan bros filmi. ne yapalım türk dizileri kıvamında film mi izleyelim hep, başka bir iş yapmış adamlar, baştacı yap devamı gelir

taylan biraderler ellerine almışlar müthiş bir kadro. enteresan da bir hikaye. bittiğinde eee ne oldu şimdi diye kalakalıyor insan.

ama sahne sahne izleyince hoş anlar yaşattırıyor. olmamış ya da kötü film diyemem, daha kolayı olan "ben anlamadım" demek ki diye geçiştiririm böyle filmleri.

yalnız bir adamın, yalnız izlememesi gereken bir film. bazı sahneler psikolojiyi tırmalıyor zira.

hangi kategoriye girer bilmem ama girdiği kategoride ilk 5 te yer alması gereken film. alışılmışın dışında bir senaryo. 9 kere leyla ön yargılarınızı bir kenara bırakın derim.

oyunculuklar ve film çekimi, ışık vs teknik olarak iyi olmasına rağmen konu akmıyor ve sıkıyor.
ancak dijital platformlar için, böyle bir filmi mazur görmek lazım. evde çerezlik değişik bir film izlemiş oluyorsunuz, sıkıldığınızda hızlandırıp ileri sarabiliyorsunuz vs. sinemada gösterime girecek bir film olmayı ise hak etmiyor. bu nedenle iyi ki bir dijital platform satın almış.
tanım, çerezlik, üstünde ciddi durmayı gerektirmeyen film.

haftasonu evde yapacak bir şey bulamadığınızda vakit geçirmelik film olmuş. aslında senaryo ve oyuncu kadrosu itibariyle daha güzel olma imkanı varken kopukluk ve eksiklikler çerezlik film statüsüne sokmuş.

tam olarak şöyle hissettiriyor. metroya bitmişsin, küçük ekranda kamu spotu var. böyle hikayesi olan bir şey. ama başını kaçırmışsın. neymiş bu diye izlemeye başlıyorsun. sonra ineceğin durağa gelmişsin ve sonu nasıl bitti bilmiyorsun. öyle kopuk yani. sadece irem sak çok güzel oynamış.

çok gömülmüş burada da ekşide de. evet oyuncu kadrosu cok iyi ve bu kadrodan daha iyi bir iş beklerdi herkes ve beklentilerin altinda kaldi bunda muhtemelen hepimiz hemfikiriz.
ama bu kadar yerin dibine sokulmayi haketmiyor bence şu donemde haluk bilgineri exxenin seref beyi disinda bir karakterde izlemek keyif vermedi mi yani? hele ki de 9 kere leyladan sonra?
cogumuz hala youtube dan burhan altintop acip izlemiyor muyuz? her ne kadar gain sayesinde kendisine kavusmus olsakta engin gunaydin' in oyunculugunun ne kadar iyi oldugunu yeniden hatirlamadik mi?
futbolda ya da basketbolda bazen ne kadar iyi kadronuz olsada oyun felsefenizden kaynakli olarak isler yolunda gitmez ama takimda bir kac yildiz işini yapip o günü kurtarir ve siz o musabakayi ya da takimlari izlemekten degil de o oyunculari izlemekten keyif alirsiniz ya;
bu filmde de belki senaryodan kaynakli olarak bir kesim beğenmemiş ve buna hak verilebilir ama filmi kurtaran oyuncular vardı bence.

kalabalıklar içindeki yalnızlığı, insanların kendisini başkalarına sürekli olmadığı kişi gibi göstermeye çalışmasını, eziklik psikolojisini irdeleyen film. kaliteli oyuncu kadrosu sayesinde kendisini izletiyor ama bence bu filmi başka oyuncularla çeksen çoğu kişi yarıda çoktan kapatmıştı. skeç gözüyle görünce komik ancak film gözüyle bakınca alakasız parçalardan oluşturulmaya çalışılan bir bütün havası da var.

şu kadroda mutlaka herkesin sevdiği bir oyuncu vardır. bunun da etkisiyle izlendiğine pişman olunmayacak ama muhtemelen ikinciye izlenmeyecek çerezlik film.

ben filmi beğendim. bir komedi filmi gözüyle bakmamıştım filme, bir psikoloji filmi izliyor gibi izledim. komedi olduğunu da bilmiyordum zaten. absürt komediden çok kara mizah örneği olmuştu.
ayrıca, başka kadroyla da iyi çekilseydi yine severdim ben bunu.

engin günaydın in oynadığı dizi ve filmlerde artık gerçekten kendini oynadığına inandığım filmdir. kötülemek anlamında değil yorumum, rollere kattığı ilaveler var ama bu kadar doğal olamaz bu karakterler dedirtiyor. gerçek hayatta da böyle tipler var. sanki hayatın düzgün gidiyormuş gibi etrafina göstermelik hareketler. herkesin çevresinde dalga konusu olma korkusu yok mu zaten. aslında herkes senin gibi ama kimse o son adımı atıp doğruyu söyleyemiyor. biri bı söylese herkes rahat edecek ama işte o insanın içindeki, her an karşındakinin açığını buldugun anda onu ezmeye çalışacak duygu tetikte bekler. aynı sıkıntı sende olsa bile içine içine ağlarsın ama başkasında gördüğün an onu eziklersin. bu duyguyu filmi izlerken net yaşatmislar izleyiciye. o içine kapanikliktan kurtulmak isteme ama kurtulamama ikilemi, korkusu içini kemiriyor filmi izlerken. arada da "aynı ben" diyorsun içinden.
film de en iç acitici sahne ise öner erkan in canlandırdığı alp karakterinin ev partisinden herkesin tek tek ayrıldığı sahnedir. ki bu sahne ilk önce komik geliyor ama film ilerledikçe aslında yalnızlığın dramasini yaşattığını anlıyoruz. araya sepristirilen absürt durum ve şakalar da acaba bu bir rüya mı, hangisinin rüyası olabilir diye düşündürüyor izleyiciye.
güzel film olmuş, yazanın, yapanın, çekenin, oynayanınn, oynatanin, çay su verenin emeğine sağlık.

her iyi kadrodan çok güzel filmlerin çıkmayacağının bir göstergesi daha .çok kötü mü hayır kesinlikle değil çok iyi mi hayır o da değil.ana konu olarak yalnızlık ele alınmış aslında fakat çok kopuk kopuk ve parça parça anlatılmış. özetle insanlık olarak çok fazla yalnız kalıyoruz ve bu yalnızlığımızı baskılamak için başka başka şeyler yapıyoruz komik duruma bile düşebiliyoruz. filmde de dendiği gibi çok fazla yalnız kalmayınız.