bir günlüğüne suç işlemek serbest olsaydı

'saygı'yı gerçek hayatta çekerdim

arınma günü gibi bir şey olurdu herhalde

muhalif olmak dışında zaten türkiye'de bütün suçlar her gün serbest. yani çok şey yapmayın gidin ensesi kalın birileriyle fotoğraf çekinin alın size suç işleme serbesti!

suç işlemek yasak mıydı ya?
tanım: maskeyi bir iki saniyeliğine indirmek (bkz: swh)

velev ki olsaydı böyle bir hakkım ya da nüfuzlu bir dayım, küt böreğinin pudra şekerini bol isterdim.

büyük konuşmak istemem ama yine suç işlemezdim.


çünkü suç işlemeyi engelleyen şey benim için ‘’yasal yükümlülükler ‘’ değil, kişisel vicdanım.

yasalar bunu uygun bulsa bile , kendi vicdanımla yüzleşmem gereken noktada bükülürüm.kendi vicdanım ve kalbim hatta inancım beni yorar.

hayat boyu üstüme yük olacak bir tavırı sergilemek istemem.bu yüzden korktuğum şey yasa değil, kendi yaratılışım.


suç işlemek iyi bir şey değildir.anlık olarak hırsınızı çıkarsanız bile , aslında kendinizi ömür boyu taşıyacağınız bir yük sahibi yaparsınız.farkında olmasanızda sonsuza kadar kendinizi cezalandırmış oluyorsunuz. bu hisse değer mi?


böyle başlıklar açıp, fikri sempatikleştirmeyin.

hayvanlara ve çocuklara zarar verenleri hiç acımadan öldürürdüm. ah, hem de türlü işkenceler ile.

insanoğlu karanlığa hep daha yakın.belki kötü olanlara ludovico tekniği uygulamak isterdim black mirror beyaz ayı bölümü gibi yaşattığı acıyı tekrar tekrar yaşatmak

getirmeyin insanın aklına kötü şeyleri..

gazete okumayanları gösteren başlık
bu ülkede 40-50 tane dosyası suçu olan insanlar hala hırsızlık yapabiliyor ya da alıkoyma uyuşturucu gasp taciz vs vs dosyaları olanlar elini kolunu sallayarak geziyor aranızda.
yakalansanızda pek bi şey olmuyor kasmayın o kadar,burda değil ama yaşadığım ülkelerde suç işliyorum,buraya artık bir aidiyet hissetmediğim için pek umursamıyorum burda olan biteni.

banka soymak isterdim.
acaba kasalarda ne kadar çok para var ki ?

cinayet ve cinsel saldırı gibi suçlarda patlama olacağını düşündüğüm durum.

herkes hayvanlara eziyet edenleri demiş dostlar sizden bir ricam var ilk önce istanbul / tuzla da bir fatma var önce onu öldürebilir miyiz.
yavaş yavaş böyle öldürüp yediği hayvanlar kadar acı çeksin. yıllardır haberi çıkıyor bu kadın için hiç ama hiç bir önlem alınmıyor. sokakta görsem çıkarır vururum o derece mimledim kadını beynimde. bunu halledelim sonra geri kalanına da gideriz topluca .

ya ertesi gün olacaklar ...
insanları suçtan uzak tutan faktörlerin birisi de işlenen suçun karşı taraf ya da yakınlarında yaratacağı öfke ve intikam duygusunun kendisini bulabilme ihtimalidir.
dolayısıyla bir günlüğüne suç işlemek serbest olsa rahatça suç işlenemez.

ben kafamdakileri buraya yazarsam iki saat sonra silivri'deyim

kevin parker'ı 3 yerinden bıçaklardım.

bakkaldan gofret çalardım.

ne yapayım hayallerim bile suçsuz benim.

bu gücü iyi şeyler için kullanmak isteyen birçok yazar varmış. fakat bana da birilerinin hak vereceğini düşünüyorum.

kesinlikle hırsızlık yapardım...

10-11 yaşlarından beri sorumsuz bir babamın olduğunun farkındayım. sadece iki kardeş olmamıza rağmen bir türlü idare olamadık. ailesi için çabaladığını görsem ona hak vereceğim ve bu kadar sert şeyler söylemeyeceğim belki ama o bizim elimizdekini bile yiyen bir adam. babanızdan 3-5 kuruşunuzu saklamak ne kadar kötü bir şey... 10-11 yaşlarından beri kira, faturalar, masraflar, giderler vs. düşünmek beni genç yaşta olgunlaştırdı. çocukluğumu yaşamam gereken yıllarda annemle tarlalarda, ev temizliklerinde çalıştım.

sadece bu yüzden benim de param olsun istiyorum. en azından hastaneye giderken "acaba çok mu para alırlar? acaba gitmesem mi?" diye düşünmek istemiyorum.

(bkz: orji ritüeli)

türkiye'de farklı bir gün olmazdı. her gün duyduğumuzdan farklı bir haber duymazdık. her gün hissettiğimiz endişe ve korkudan fazlasını hissetmezdik. hayatımızda değişen bir şey olmazdı. av olduğunu anlamayan geyikler gibi günü yaşardık. önümüzdeki otu ezince de kendimizi güçlü sanırdık.