bir günlüğüne suç işlemek serbest olsaydı

kimin cidden iyi olduğunu görebileceğimiz olay.

akşam saate bakmadan sahilde yürüyüşe/koşuya çıkardım.

dünyada her şey çok normal,ülkede hiç sıkıntı,şiddet yok, akşam haberlerinde yayınlayacak haber bulamıyoruz bir günlüğüne serbest olması fikrini düşünelim haydi. dünyadaki şiddet oranı çok düştü çünkü... bu oranı vahşi toplumlar seviyesine çıkartmamız lazım.
haydi hayal kuralım...

büyük ihtimal böyle bir şey olsa değişik düşünce akımlarını takip eden insanlar topluluklar kurarlardı, ben de öldürülmesi gereken insanları öldüren bir topluluğa katılırdım, devletin cezalandırmadığı ama cezalandırılması gereken insanları infaz etmeyi kendime görev edinirdim.

suç işlerdim.

genetik olarak suça yatkınım. çocukken en büyük isteğim araba hırsızı olmaktı. sahiden çok isterdim, dualar ederdim araba hırsızı olmak için. büyüdüm, hâlâ içimde bir yerlerde yaşatıyorum o hırsızı. biri bana hadi şöyle güzelinden klasik araba çalıp bebek sahilde gezelim dese, risk almaktan nefret ettiğim için saçmalama derim ama 2 dakikalık ikna sürecinden sonra çok net kalkarım. çok şükür böyle insanlar tanımıyorum da henüz hapis cezası almadım.

bu nedenle araba çalardım. sonra gider bi de midilli çalardım, atardım çalıntı arabaya. sabaha kadar gezerdik midillim ile birlikte, sonra sanayiye gider arabayı okutur, midillim ile birlikte yerdik parayı.

hatta 3 midilli birden çalardım. ikisini satardım sonra. param yok çünkü. çok fakirim. hayalî bir şeyleri satmak üzerine kurgulayacak kadar parasızım. üzücü bir şey.

eve kapanır her yeri kilitlerdim

türkiye'de nüfus yarıya inerdi.

ıçimde bir katilin kol gezdiğini bu başlığı görünce anladım.* kimi öldürürdüm bilmem ama kesin birini öldürürdüm

kesinlikle vatana gidip kendime pc toplardım

beni kim üzdüyse allahtan bir şekilde cezasını buluyor. suç işlemeye gerek yok bence.

banka soyardım.

tecavüzcüleri, tacizcileri ve şiddet uygulayan kişileri öldürür, donlarından sokak tellerine asardım.

çabuk çabuk amsterdam yapıp gelirdim.

hayvanlara işkence yapıp göstermelik bir gözaltı tiyatrosundan sonra serbest bırakılanlardan birini tespit ederdim öncelikle. şehrin dışında eski bir depo kiralar ve bu bok çuvalı adamı oraya kaçırırdım. günler boyunca tarihten bildiğim her türlü işkenceyi yapardım. değil mi ki o gün suç işlemek serbest, işkenceler sırasında canlı yayın yapardım.

suç işlemek serbest olmadığı için değil, vicdanımızdan ve yaratıcımızdan ötürü suç işlemiyoruz.

türkiye'de her gün serbest olan önermedir. deliye her gün bayram misali.

herkes şunu yapardım bunu ederdim demiş ama böyle bir arınma gecesi olsa ben yorgan altında saklanırdım. hafazanallah s*kerler falan evlerden ırak. yok kardeşim, ben kapımı kilitler evimde dururum, gelmeyin bana allah adı verdim.

kafama sıkardım.

eğer bu tüm insanlar için aynı günde geçerli olursa, insanlar delirmiş gibi bir birbirini öldürmeye, hırsızlığa vb. başlayacağından sanırım evde, gerekli tüm önlemleri alıp günün bitmesini beklerdim. banka güvenlik personeli bankayı soyacak, önemli ceolar kendi korumaları tarafından öldürülecek vb. dir bize sıra gelmez. ancak güvenli olursa yakın çevrede bir kaç bankamatiği, iş yerini vb. soymakla yetinirdim. gerçi o bir gün bildiğimiz anlamda medeniyeti sona erdirecek noktaya gelecek, ekonomi çökecek noktaya gelecektir. sonrasını hesaplamak zor. sanırım herkes temel olarak hayatta kalmaya odaklanmak zorunda kalır.
ancak sadece bir günlüğüne suç işleme hakkı bana ya da çok sınırlı bir gruba verildiyse, banka soygunu ya da montreal'in en büyük şirketinin sahibini tüm hesaplarını ve mal varlığını bana devretmesi için zorlamak gibi bir eylemde bulunurdum.

ben kimseye bir şey yapmazdım. zaten kötü insanlardan intikam almak isteyen çok olur şimdi arada kaynamayalım.