bir insanın kendisine yapabileceği en büyük kötülük

kendisini küçümsemesidir.

her şeyi yaptım dediği an. daha fazlasını yapamam dediği o an.

birine haddinden fazla değer vermek, malum sonra kendini vazgeçilmez sanarlar

kendinden nefret etmesi, kendine değer vermemesi ve en kötüsü her şeyi boş vermesi.

konfor alanından çıkmayıp tüm hayatını öğrenmeye araştırmaya gelişmeye kapatması

elalem ne der diye yaşamak.

birçok nedenlere bölünebilir ama hepsinin başını tek bir neden çekiyor bence o da kendini sevmemektir.

zorluklara karşı inandığı değerleri tamamen kaybetme noktasına gelmesi ve asıl o noktadan geri dönmeyerek varlık ve yaşam sebebini/sebeplerini harcaması.

çok güçlü bir insanken sana liman olabilecek birini bulunca tüm güçlülüğünü bir kenara bırakıp kendini tamamen o kişinin himayesine sokmak...

"hayır" diyememek.

üşengeçliğinin üzerine tanımıyorum. doğuştan gelen,boşver yaparız ya kafası. o iş bende.

kitap okumamak.

insanlara fazla güvenmek.

sevmek

24-25 yaşından evvel ciddi ilişki yapmak.

"birisi veya birileri beni sahiplensin" diye beklemek. özellikle kadınlardan çok duyuyorum, "ailem bana sahip çıkmadı, kocam beni sahiplenmedi" vs. yahu sen köpek misin, seni sahiplenecekler? yemeğini, suyunu önüne verecekler, sen de sahiplenildiğini hissederek kendini iyi mi hissedeceksin? bu kadar mı dar görüşlüsün? hayat, senin için bu kadar basit bir şey mi? kardeşim, sen kendi kendine sahip olacaksın, kendine sahip çıkacaksın, kimsenin seni sahiplenmesini beklemeyeceksin, kendi ayaklarının üzerinde durmayı, birey olmayı öğreneceksin. ama yok benim konfor alanımdan çıkmaya cesaretim yok, önüme yemeğimi, suyumu getirsinler, bana baksınlar yeter diyorsan da kendine yaptığın bu saygısızlığın bedeli olarak sahiplerinin yaptığı zalimliklerden şikayet etmeye hakkın olmadığını bileceksin çünkü sen kendin ettin, kendin buldun.

kendisiyle ilgili konularda başkalarının söz sahibi olmasına izin vermek.

zor günler için kenara para atmamak, yatırım yapmamak, kendini geliştirmeye ve dünyayı okumamak.
daha kötüsü olamaz.

bir insanı kendinden gereksiz yere üstün görmek.

insanların ( ne kadar yakın olursa olsun ) kendisine karşı saygı sınırlarını aşmasına izin vermesidir . kim olursa olsun ikili ilişkilerde saygı çok önemli çünkü karşıdaki kişi size saygısını yitirdiğinde size verebileceği tek şey yıpratıcı sorunlarla geçen saatler , günler hatta belki yıllar olacaktır. insanların size nasıl davranacağını çoğu zaman siz belirlersiniz . yaşamış biri olarak söylüyorum tabiri caizse ciğerini bilirim dediğiniz bir insanın bile saygıdan yoksunlaştığında neler yapabileceğini görmek , buna izin vermek bir insanın kendine yapacağı en büyük kötülüklerdendir.