bir insanın kendisine yapabileceği en büyük kötülük

şerefini, vicdanını, namusunu kaybetmektir.

yanlış iş ya da yanlış eş. bazen double de olabiliyor.

zamanını herhangi bir şekilde boşa harcamak. neyle harcadığı önemli değil. eğer boşa gidiyorsa, zarardadır.

kendini görmezden gelmesidir. kendine bakmaması kendine yönelmemesidir. kendini başkaları için harcamasıdır.net.

kendisine saygı duyulacak hale getirmemesi , tabi önce kendisinin kendisine saygısı olacak

sanmaktır. zannetmek yanılgısı ile yaptıklarınız, göze aldıklarınızla sizi sarsanların fark ettirdiği gerçekleri bir araya getirince sanmak çok büyük kötülük.

bana diyorlar ki, sen bak şöylesin böylesin, artık bırak... yapma kendine bunu. kötülüğü... ne kötülüğü? hani kötülük?
anlamıyorlar, zaten hiç anlaşamadık da.

leylâ bir özge candır / kara gözlü ceylândır
doyulmaz hüsnü andır / kanılmaz bir içim su

*

efendim herkes aynı bokun laciverdi olabilir de, ben tüm leylâ'lı şarkıları şiirleri bilirim. bilmediğim var mı acep diye de araştırırım. o'nu, ve o'na, kimseye vermediğim gıyabında emeği verdim. leylâ'yı mahzenlerde aradım. leylâ için iki satır bir şey yazacağım diye en güzel kalemi en güzel not defterini aldım. 3 mü belki 5 yıl her şeyi herkesi reddettim. leylâ bana 1 değil, birkaç kez ulaştı. her ulaşması beni normalime döndürdü. artık leylâ'yı sevmiyor fakat hâlen o'nu anıyor, hâlen o'na yanıyordum. ve bunu kullandım. insanları kendimden uzaklaştırmak için her yere leylâ yazmaya başladım, çünkü kimseden bir merhaba duymak istemiyordum. birinin ilgisini göreyim, hemen leylâ diyordum ve bu bilindi.

herkes bilir. berat'ın bir leylâ'sı var denir. benimle mezara kadar gidecektir. haber etmişti bir zaman, bir dergahta yatıp kalkmaya başlamıştı, siyahlara bürünmüş kapanmıştı, o'nda her zaman bir münzevilik vardı.

herkesin bir leylâ'sı vardır.
hâlimden memnunum, hüzünlü hüzünlerimin bir parçası da leylâ'dır ve hiç üzmez mutlu eder beni.

saygısızlıklara boyun eğip, sınır çizmemek.

zaaflarını bir başkasına anlatmak.

1.gerçeği görmek yerine, kendisini aksine inandırmak.

2.sorumluluk almaktan kaçan bir insan olmak ve sürekli pişman olunan davranışların nedenini başkasına yüklemek ve başkası tarafından yönlendirildiğini iddia/ ima etmek.

***böyle bir arkadaşım var. inanın bu tarz insanların hallerine acıyorsunuz. kendi arkadaşım nezdinde şöyle anlatabilirim: kendisi sürekli yaptığı hataların sorumluluğunu almak yerine, suçu başkasına yüklemeye çalışıyor. başkası söylediği için herhangi bir davranışı sergilediğini , hep "x kişisi yüzünden bir şeyleri yaptığını" iddia ediyor. genelde de bu davranışını yüzüne vurarak yapmaya çalıştığı şeyin önüne geçiyorum. yine de yapmaya devam ediyor. bu ciddi bir patolojidir, tedavi gerektiriyor. bu tarz insanlara boşuna dil dökmeyin, mesafe koyun. sorun siz değilsiniz, sorun doğru yetiştirilememiş, travmatik karakterler olmaları.***

3. olaylar ve durumlar hakkında sürekli yalan söyleyen birisi olmak. zamanla bu tavır diğerleri tarafından mutlaka öğreniliyor ve dışlanıyorsunuz özellikle sosyal olarak.

4. sahip olamadığınız şeylerle ilgili haset ve kıskançlık geliştirmek. dünyanın en tehlikeli 2 duygusudur. insana her türlü kötülüğü yaptırır. nasıl raydan çıktığınızı anlamazsınız. insanın kendi nefisini terbiye etmesi gerekiyor.

5. ünvan, statü, pozisyon veya herhangi bir kişisel çıkar için insanları bel altı/ arkadan vurmak. bu insanlar karaktersizlerin dibidir. şeytan bile utanır bunlarla uğraşmaya hatta bunlar şeytanın bile standardının altındadırlar. muhattap dahi almayın, allahın adaletine bırakın. elbet yaptıkları her şeyin bedelini ödüyorlar.

hayatını yola koyunca hep öyle devam edeceğini sanmak. öyle gitmiyor maalesef. her insan bir noktada alt üst olma durumunu yaşayacak ve bu yüzden buna hazırlıklı olması gerekiyor. yoksa bıraktığı tahribat çok daha ağırlaşıyor

kendine küsmek .
kendine inanmamak.

saygı görmediği birisiyle ilişkisini devam ettirmeye çalışmak

keyif verici madde tüketimi. kendimden biliyorum.

kendi potansiyeline yazık etmesidir .
bir oblomova dönüşmesidir...