birini unutmanın en iyi yolu

nefret etmek.

hiçbir yerden takip etmemek, kontrol etmemektir. o kiminin hayatıyla ilgili iyi kötü be varsa bilmemek, görmemek ve duymamaktır. daha kontrollü ve hızlı unutuluyor

komple oyunlara sarın, gereksiz harcamalar yapın ne bileyim yapacak tonla şey var. kendine iyi bak ya da bakma bu kimsenin umrunda değil bunu da unutma felsefesiyle yaşa mesela.

kendi hayatınıza odaklanıp, geçmişte yaşadığınız her şeyi unutması adına zihninize izin vermektir.

ayrılık esnasında ve sonrasında zihin sayısız kaygı türetir. severek ayrıldıysanız, sizi olasılıklar üzerinden daima demoralize eder. bu yüzden, ayrılık sürecinde kaygılarla başa çıkabilmenin yolu, istemsizce sürekli eski sevgiliyi kontrol etmektir.

her kaygı geldiğinde, " ayrıldığınız partnerinizi tamamen kaybetme korkusu" devreye girer ve onunla ilgili yapılan araştırmanın/ incelemenin dozu artar. karşınızdaki kişiyi stalk sıklığınız ve süreniz arttıkça, ilişkinin enkazına saplanırsınız.

bu yüzden ayrıldığınız an bu gerçeği kabul etmelisiniz. "bir daha görüşmeyeceğiz, artık hayatımda yok. bu benim hayatımda yeni bir deneyim, yeni bir yolculuğa çıkıyorum" diyerek kendinizi sürekli motive etmeniz ve kaygılarınız görünür hale geldiğinde, onları ciddiye almamanız gerekiyor.

özetle: eski sevgilinizi araştırmayacaksınız, geri almaya çalışmayacaksınız. doğru kişi olsaydı, bitmezdi.

yanlışla tur atmaya gerek yok.

üstteki yazar doğru diyor.
bonus olarak yüzmeye gitmek. yüzmediğim için sızım şuan hiç zevkli değil mesela. * * * neys’ son bi sesini özledim mezajı yazışımız yok mu? * * *

bunun tek bir yolu yoktur, hatta bazen direkt yolu yoktur cunku her insan kendine ozgu oldugundan sebep, onlarla kurdugumuz iliskiler de —ki bu iliskiler ister romantik, ister arkadasca, ister baska turlu olsun— bir o kadar kendine ozgudur. bazi insanlari unutmak icin ozel bir caba gerekmez, bazi insanlar ise bin dereden su getirilse akilda kalir. bonne chance, ne cikarsa bahtiniza.