birini unutmanın en iyi yolu

ona yüklediğin anlamı değiştirmek.

kendinizi unutmaya zorlamamalısınız. böyle yaparsanız daha çok düşündüğünüzden hep aklınızda olur ve üzülürsünüz. o kişinin (artık her kimse) gittiğini kabullenip, kendinizi bir işle meşgul etmelisiniz. bu süre zarfında bilmediğiniz, denemek istediğiniz şeyleri deneyebilirsiniz. bu hem unutmanızı kolaylaştırır, hem de yeni bir hobi edinmiş olabilirsiniz.

yaşananları kabul etmek,
ders çıkarmak,
yeni ortam,
yeni arkadaşlıklar,
yeni birisi...

gitmesine izin vermek. öyle fiili bir gidiş değil. tüm ruhunuzdan benliğinizden silinip gitmesine izin vermelisiniz. onu bir yerlerde sakladığınız sürece unutamayacaksınız. bırakın gitsin!

birini unutma diye bir şey olduğunu düşünmüyorum sadece eskisi kadar çok hatırlamazsınız. yaşadığım kadarıyla bu da zamanla olacak bir durum. eğer acılı geçen bir süreçse acıdan kaçılmamalı bu acı yaşanmalıdır. bastırma savunma mekanizmasını sürekli kullanmak bir çözüm değil bir kaçıştır. kaçarken hiç ummadığınız bir anda belki de çok daha acı bir şekilde ona yakalanabilirsiniz. hayatınızda bir şeyleri başardıkça, farklı ilgiler edindikçe, yeni insanlar tanıdıkça onun bilincinizde eskisi kadar yer edinmediğini fark edersiniz. birini eskisi kadar hatırlamamanın en iyi yolu aslında bir süreçtir.

birini unutmanın en iyi yolu diye bir şey yoktur ya zamanla acınız hafifler ya da giderek çoğalır. ama hayatınıza giren birini hiçbir zaman unutamazsınız.

kesinlikle “onu unutmayı istemek.”

birini unutmaya karar verdiğinizde unutursunuz fakat o eşik için bunu istemek gerekir.birine olan duygularınızı kaybetmeyi göze aldığınızda zamanla ona karşı hissizleşirsiniz ve eninde sonunda sizin için normal bir insan haline gelir.

az - cok acıtır bilemem ama önce bunu istemek gerekiyor.siz birini gözden çıkarttığınızda kalp otomatikman işini bitiriyor olayın.

attığı ayak fotoğraflarını galerimden silmektir bu benim için.

neden unutasınız ki? insan ulen bu! unutmak olur mu? bırakın kalsın sizinle.

ancak bu durum size acı veriyorsa, bunu hafifletmek hatta sorunsuz hale getirmek mümkün.

beyninizde yeni bilgilere yer açın. merak ettiğiniz, ilgilenmek isteyip fırsat bulamadığınız bir alan hakkında kendinizi geliştirin. beyininiz, yeni bilgileri hafızanızda canlı tutacak ve eski bilgileri biraz daha gerilerde saklayacaktır. kendinize ne kadar yeni bilgi yüklerseniz, sizin canınızı sıkan geçmiş yavaş yavaş belleğin dibine doğru itilecektir. bir süre sonra ise “o” kişi sizin için sorun olmayacaktır. bu kadar basit.

hadi iyisiniz. yine hayat kurtardım.

bilimsel makale yazdım valla.

birini unutmanın en iyi yolu o birinin size onu unutmayı isteyecek kadar ne yaptığını/yapmadığını düşünmektir. yani o biri aklınıza her geldiğinde onun sizi bu düşünceye itme sebeplerini düşündükçe unutursunuz.

nefret etmeyi bıraktığınız anda. nefret sevgiden de güçlüdür. ne derler en iyi gözlemci düşmandır. o kişi hayatınızdan çıksa da sizin gözünüz onda, aklınız onda, kafanız sürekli eskilerde. bu haldeyken nasıl unutabilirsiniz ki? ondan nefret etmeyip kendinize yöneldiğinizde her şey yoluna giriyor.

behzatc izleyenlerin konu hakkında pratik bir bilgiye sahip olması muhtemeldir.

bi uğraş edinin. kafanızı kaldıramayacak kadar sizi meşgul edecek bişey ve aynı zamanda sosyal çevrenizi de sağlam tutmaya bakın. şıp diye olacak bişey değil bu bi süreç. bence en iyi böyle atlatılır. benim üniversite sınavı dönemime denk geldi. allahtan kısa sürdü.

birini unutmanın en iyi yolu, ondan uzak durmak olabilir. onu hatırlatacak ne varsa atmak, taşınmak, tatile çıkmak vs.

daha fazla insanla tanışmak, olayı fazla büyütmemek ve biri gelir biri gider kafasında olmak. net, her zaman işler. kimse bulunmaz hint kumaşı değil her zaman daha iyisi var.

hobi edinmek. kafaya meşgul edecek bir şeylerle uğraşmak.

kamu spotu
hiçbir suretle yeni biri değildir. aklınızda öyle bir şey varsa, olmasın.
kamu spotu bitti

önce bir acını yaşa sonra ona olan nefretini dağa taşa denize haykır için boşalsın. sonra neden kendini bu kadar üzdüğünü anlamaya çalış ve üzüldüğüne değdi mi düşün. eğer değmedi dersen bırak içinde bulunan tüm duyguların sönsün. nefret etme, sevgi duyma, özlem duyma ve kendinin değerli olduğunu da sakın unutma. hayat geçip gidiyor bize kalan şu anı yaşamak ve değmeyecek insanlar için yıllarını harcamak da pek akıl alacak şey değil. o yüzden unutmaya çalışma, sen senin değerli olduğunu bildikten sonra değersiz olan herkes bir şekilde hiç varolmamış gibi hayatından yok oluyorlar

o biri hiç unutulmayacak. sadece sürekli olarak aklına gelmeyecektir.

bir anda çok para kazanmak.