birini unutmanın en iyi yolu

yaparken kendini unutacağın şeyler yapmak. bu film izlemek olur , spor yapmak olur , dil öğrenmeye çalışmak olur olur da olur yani zor değil oke.

önce yas sürecini kabulleniniz. bir dibe batma durumu olacak. bu süreçte de size pek birileri yardim edemez. anlayamaz çünkü. içebilirsiniz abartmadan, yürüyüşler kafanizi toparlamaniza yardimci olur..aile ile vakit gecirmek iyi gelir saçma sapan bisiyler isterler illa yaparken kafaniz dağılır diye yani oda. muzik dinlemek hos olur. arkadaslarla vakit gecirmek iyi gelir. ama yas tutmadan salak salak baskalarini bulup yatmayin. iliskiye başlamayın. onunla ilgili izleri silin. esyalarini geri verin sanki hayatinizda hic olmamis gibi yapmaya gayret edin. odanizda hic bir sey size onu hatirlatmasin. sonrasi allah kerim. zamanla azalarak bitecektir. sonra bi sabah uyanacaksiniz. yahu ne guzel bir gün diyeceksiniz.

unutmak için çabalamamak, zamanı gelince hiç tanışmamış gibi oluyorsunuz zaten.

hergün fotoğrafına bakmayın mesela.

balığa gitmek yok o başkaydı. *

(bkz: ben seni unutmak için sevmedim)

unutmak için çaba sarf etmemek, unutmaya çalışmamak. böyle yapılırsa çünkü, aklınızda daha da yer kaplayabilir. kumun üstünde yazanları dalga nasıl götürüyorsa, zaman da aklınızdakini alıp götürür.

onunla olan bütün anılarını silmek zaman ister ama başarırsan unutsun .

en temiz yolu:

zaman...

alzhaimer olmak.
şaka şaka kendimize yatırım yapacağız bol bol hayatın akışına bırakacağız kendimizi. internet gibi bir nimet var her şey elimizin altında artık youtube’da faydalı bir çok video var ne öğrenmek istiyorsanız açın bakın. bir de kafa sözlük var gelin buraya bol bol yazın kafanızı dağıtın :)

uzun yürüyüşler. hem neden unutmaya çalıştığınızı, neden bu noktaya geldiğinize dair kendinize sorular sorup yapılan iç hesaplaşma sonrası tertemiz kafayla eve dönersiniz.

gelecekte onunla bir ihtimal olmadığını kabullenmek, unutmanın başlangıcı budur. insan umut sahibi olduğu zaman o anılar canlı kalır ancak acı gerçekle yüzleşildiği zaman önce kaybedilen kişi için yas tutmaya başlarız, üzülürüz belki de ağlarız. sonra yavaş yavaş hayat ilerler ve biz unutmaya başlarız.

an itibariyle öğrendim ki bazı insanlar, istedikleri kadar açarmış kendini.. bir kabukları varmış ne kadar kırmak isteseniz de o çatlaklarını göstermedikçe kırılmazmış.. hiç bitmez denilen her şey bitermiş. tabi ki her şeyin sonu varmış ama bazı sonlara, bilinse bile hazır olunmazmış..nefes aldıkça öğrenecek çok şey varmış da istesekte birini unutmanın yolu yokmuş.. sadece bazen o yangın söner külü kalırmış.. ama hep kalırmış

(bkz: vazgeçmek)

düşünmezsek unuturuz. çok basit bir yöntem bu.

kanser tedavisi görenler için tedavinin aşamaları ile ilgili bir sıra vardır. bence bu sıra her türlü kayıp için düşünülebilir.

[[
inkâr, öfke, pazarlık, depresyon ve kabullenme... bunlar yasın beş evresi olarak biliniyor. yaşadığımız üzücü olaylarda çoğu insanın bu aşamalardan geçtiği varsayılıyor.
[[/alıntı]]

birini unutmanın en iyi yolu yerine yenisini bulmak falan değildir. açtığı yarayı baskasi ile kapatmaya çalışırsan o yara mikrop kapar. birini unutmak istiyorsan onu önemli olarak görme. düşünmemeye çalışırsan düşünürsün çünkü

heryerden engellemek.o yokmuş gibi davranmaktır.

unutmaya çalışmamaktır. birebir test ettim. bırakın beyniniz olağan sürecine devam etsin. ha şu da var. tamamen unutmak diye bir şey yok. bir köşede bekliyor hep. ilişki bittikten 2 sene sonra bile arayabiliyor karşı taraf.