birini unutmanın en iyi yolu

doya doya ağlayın. sonra geçiyor zaten

eğer unutmak istiyorsanız; kendinize dönüp, kocaman sarılmak.

unutmaya çalıştığınız şeye göre değişkenlik gösterir. şahıs söz konusu ise ve buraları okuyup tavsiye arayacak kadar çaresizsek o iş zaten yaştır, geçmiş olsundur, lifetime sürecek nur topu gibi bir iç yanmanız olmuştur. ha bunu arabesk anlamlar çıkarmak için söylemiyorum bu arada. şahısla olan yaşanmışlık iz bırakacağı için bu izlerden kurtulmak da mümkün olmadığı için şahsın iyi veya kötü hatırlanması normaldir. bu noktada "yanma durumunun" hatırlamanın çeşidine göre hasret ya da kin olarak kendini göstermesi beklenir.

maddesel sıkıntı ve kederlere gelecek olursak; çözüm, bunların üstüne gitmektir. ölümden gayri dermansız dert yoktur dostlarım. benim eyyorlamam bu kadar.

yeni hobiler edinmek, hobilere yoğunlaşmak, hayallerimizi gerçekleştirmek için çabalamak beynimizi sürekli başka şeylerle meşgul edersek bir süre sonra unutmuş oluruz.

kendine değer vermek.

düzenli olarak spor yapın, öğünleri atlamayın ve temiz hava alın insanlarını sevemedim bi türlü.

bu tiplerin aynı hadise başlarına geldiğinde koşarak köprüden atlayacak kadar overdose yaşadıklarına hepimiz şahit olmuşuzdur eminim. geçelim bu safsataları o yüzden.

bu işlerin kişiye özel olduğu çok açık.

unutmaya çalışmamak

korkular ile yüzleşmek. kaçmamak. çünkü insan korktuklarından kaçarak sorunlara çözüm bulmuyor sadece halı altına süpürüyor. eğer unutman gereken kişiyi hayatının merkezine koyduysan bu süreç biraz daha zor geçiyor ama bunu da insan hoşlandığı şeylerle vakit geçirerek ve değerlerine odaklanarak çözebilir. insanların size söylediklerini yaparak değil de sizin gerçekten hoşlandığınız şeyleri yapmanız size kesinlikle iyi gelecektir. bir de '' bu ilk unutmam gereken kişi değil ki, daha önce kimler girdi hayatıma, hepsini unuttuğum gibi bunu da unuturum'' diyebildiğin an olmuşsun demektir.

kendine başka uğraşlar edinmek

her yerden silecen, karşına çıkmayacak cart curt.

düşünme, zamana bırak. unutmak istediğine göre sana değer vermeyen birisi olmalı o insan. bunu aklına getir. sana değer vermeyeni sen niye düşünüyorsun ki? değer veren insanları düşün, onları unutma.

yeni sehir yeni is yeni hayat yeni insanlar bla bla

başka bir şeye bağlanmakla başlar

gerçekten sevilen birinin unutulabilecegini sanan derbederin bulamayacağı yoldur.

allah rızası için zaman vs. dışında biri bir yol yazsın.

unutulur. sadece kendini rahat bırak ve hayatına devam et.

kimi ?

duygu tuşu off, akıl on.

kolay olmadığını ve artık o işin bittiğini anlaman gerekir. sonra da duygularına izin vermen gerekir. ağlayacaksan ağlamalısın kendini o hüznün içine boğmalısın belki de. sonra şarkılar gelip geçecek şiirler okunacak ve kitapların altı çizilmiş olacak. başta üzülüyor insan ama artık onları hep göre göre kalp alışıyor ruh ise acıya doyuyor. karşımızdakine zarar vermeden olayı kabullenmek belki de bunun en iyi yanıdır.

onu hacet giderirken hayal et. ama böyle kallavi bir hacet. hani öyle bir hacet olsun ki, bunu yapan kız kör oldu diyecek kadar bir hacet. her detayı düşün. çıkışını, o tuvalet kağıdının sürüldüğü yerleri, her detayı düşün. daha da unutmuyorsan allah belanı versin.