birini unutmanın en iyi yolu

vazgeçiliyorsanız, çok seviyorsunuz ve bunu aslında farkettirdiniz.

unutmaya çalışmamak

zaman. birazcık zaman

alkol değil.

ben üstüme düşeni yapayım da, kim ne halt yerse yesin.

biri unutulmaz ki. yani sizi unutmaya çalışmaya sevk eden biri aklınızdan öylece silinip yok olmaz. size hissettirdiklerinin , yarattığı tahribatın onarılması gerekir. bu da ne yaşadığınızla, neyin yoksunluğunu çektiğinizle, neyi özleyip, isteyip de başka bir uğraşta, kişide bulamadığınızla ilgilidir. zibilyon tane parametre olmakla birlikte tamamen kişiye özgüdür.
ama unutmazsınız, unutamazsınız. duygusal ihtiyaçlarınızı bir şekilde gidermek(ama asla başka birini yara bandı olarak kullanmadan), sizde yarattığı yoksunluk hissini sıfıra indirgemek gerekir. ta ki adı geçince kayıtsız kalabilene kadar.

ama hayır. unutamazsınız

unutmak için yollar aramaktan vazgeçmektir ilk iş. nasıl ki uyumaya çalıştıkça, kendimizi buna zorladıkça uyku kaçar, birini unutmaya çalışmak da onu daha çok hatırlamaya sebep olur. en fazla kendinizi kandırırsınız unuttum diye ama bastırdığınız o duygu gerek rüyalarla gerekse ani öfke patlamalarıyla daha acı şekilde yüzleştirir sizi onunla. acısını çekin ve istediğiniz yerde salya sümük ağlayın. sonrasındaysa unutmak demeyelim de alışıyorsunuz hatıralarla yaşamaya.

her yerden, her seyden engellemek.

bkz: gözden ırak olan gönülden ırak olur.

engeli bastiginiz an artik size ulasmasi imkansizdir ve bir zaman sonra gundelik telaşeler yüzünden unutacaksinizdir

karsi taraf falan demeyin cunku o basinin caresine bakar, 2 engele dayanamiyorsa ölsün zaten şerefsiz.

çivi çiviyi sökmez. çivi çiviyi derine iter. kimseye de bunu yapmaya hakkınız yok. düşünseninze başka birini seven ve bekleyen birini sever misiniz?
o zaman siz de yapmayın bence. ağzınızı burnunuzu kırarım.

başka biridir.
sonra o başka birine, unutmak istediğin kişiye bağlandığın gibi bağlanırsın ama onla da olmaz
onu da unutman gerekir
onu da unutmak için yine başka birini bulursun.
bu bir zincire dönüşür.
ama sanırım hata bağlanma kısmında gerçekleşiyor.
kimseye bağlanmazsan unutmaya çalışmazsın zaten.

en baştan onunla hiç tanışmamaktır.
yeterince adil.

başka biri olmadan da unutabilirsiniz arkadaşlar. sadece o kişinin uzun vadede yanında olmayacağını ve eninde sonunda hayatınızdan çıkacağını kabullenin. mantık çerçevesinde bunu kabullenebilirseniz zaten bir süre sonra o kişiyi umursamayı bırakıyorsunuz. yavaş yavaş hesaplarına bakmayı bırakıyorsunuz, sonra bir bakmışsınız daha az umursuyorsunuz.

kadın tribidir. erkek adam acısını yaşar, unutamamışsa içinde yaşamaya devam eder. gerçekten seven adamın ruh halini az çok bütün erkekler bilir. peki kadınların?

kadınlar hemen bi unutayımcılar. unutmazsam başımı kaldıramamlar. okulda zaten mertler vardılar. dur bi selam edeyimler, cerenlerle kadıköy'e gideyim bariler. bi tripler bi haller. 1 ay önce 'seninle çölde bile yaşarım' diyen hatunlar bi bakmışsın, evinde nefes alamıyor olmuşlar. hemen stres atayım, nefes alayım bahanesiyle popo sallıyorlar istanbul gecelerinde. bu kadar traş bir cins olamaz ya.

sorun da erkeklerde tabi. beddua okunacak adres belli. saplaaa erkeğe. erkekler hemen hatuna koşacak tabi. sonunun ne olacağını biliyorlar.

kendinle yaşayıp tek başına bazı şeyleri yapmaktan keyif aldığın an aslında unutuyosun, çünkü sana verdiği zararı, yaptığı saygısızlıkları veya ihaneti ne denirse artık bilemiyorum önemi kalmıyor artık. acı bir tecrübe oluyor sadece, o acıda zamanla önemsizleşiyor.

alzheimer olmak.

pek kolay değil. ama kaliteli meşguliyetler bularak ve akademik alanda kendini geliştirmeye çalışabilirsin. hafifletici bir etkisi var. tabi kişiden kişiye göre değişir.

başkasıyla birlikte olmaktır.

niye başka birini bulmak olsun?
unutmak için çabalamadığında zaten unutmuş olursun.

o kişiyi hiç hayatına sokmamaktır. yoksa, girdiyse şemsiye gibidir çıkmaz bedenden.

boşalamayacağını bildiğin seks girişimi gibi. bazı geceler yanımdalarken bu böyle işte.

görünür de hiçbir gerçeğin ortaya çıkmadığı, sonunda da sırtlarına kondurulan bir öpücükle uykuya dalmalarının bir parçası oluverirsin.

zoraki sevişmeler zoraki sabahlara devreder.

dışarılarda bir yerlerde amaçsızca dolaştığın ve sıklıkla gittiğin barlardan birisinde bir başına içiyor olmaktan uzakta bir saçmalık bu.

birden sıkılıyorum. birden başka bir yerde olmak istiyorum. başka bir zamana aitim biliyorum. kimi zaman da bundan tüylerimi ürperten bir haz alırım.

en iyi bildiğim şeyi yapıyorum, içimden geçenleri garda gölüne döküyorum.

elini tutarken, gözlerine bakarken, sohbet ederken, içindeyken, dışında anlattıklarını dinlerken.

ve ben tüm bunları kendimden çıkarttığımda, kutusunda tek kalan bir kibrit çubuğu gibi hissediyorum.

hiçbir şey hissetmiyorum.

başka biri.