birini unutmanın en iyi yolu

unutman gerektiğini düşünmemek.

akışına bırakarak yaşama devam etmek... sonunda karşına daha önemli şeyler ve seni meşgul edecek anlar çıkacaktır. denendi onaylandı :)))

zamanın silemediği anı yoktur.

soğuyana kadar affet.*

yeni birini bulmak.*

behzat ç. bölümlerinden birinde bununla ilgili bir diyalog vardı. şule, unutmak kelimesinin kökünün un olduğunu söylemişti. yani undan türemiş.

birini unutmanın en iyi yolu da un ufak etmekmiş. yavaş yavaş unutmak gerekirmiş. anıları, duyguları, görünüşünü, konuşmaları v.s. birinin her zerresini ayrı ayrı unutmak gerekiyormuş onu unutabilmek için.

benim unutma konusuna bakış açım biraz farklı. aslında unutamadığımız ya da özlediğimiz şey o kişiye ait olanlar değil. aslında biz, o an hissettiklerimizi, duygularımızı unutmuyor ve özlüyoruz. hayatımızdan çıkarttığımız insanı değil de o ilişkideki kendimizi özlüyoruz aslında. unutamadığımız şey de hissettiklerimiz.

hislerini unutabilen insan her şeyi başarabilr bence. kendimizi, bize ait duyguları unutabilirsek başarabiliriz. hissettiklerimizi hayatımızdan çıkartmamız gerek önce.

kimse gerçekten unutmaz arkadaşlar. dımdızlak bi yalnız kalırsınız. herkes ve herşey bir bir düşer aklınıza. henüz hatırlamadığınız unuttuğunuz anlamına gelmiyor. insan ne kadar unutursa unutsun ve içi ne kadar soğursa soğusun bir kıvılcımla yanıp tutuşabiliyor maalesef.

çivi çiviyi söker mantığını gütmek.

her yerden varlığını kaldırmak. telefon ederse açmamak, sosyal medyanın her yerinden engellemek, paylaşılan fotoğraf varsa silmek, paylaşımı durdurmak.

gözünüzün önünden neyi varsa kaldırın yani.

birini unutmanın en iyi yolu, hatırlamayı bile unutmaktan geçer.

özdemir asaf

unutamazsın, geçelim, hem bazı güzellikler unutulmamalı.

kendine zaman tanımak sanırım. zamanın çözmeyeceği mesele olmadığını düşünüyorum. geçer elbet, belki birkaç hafta belki birkaç ay ya da birkaç yıl. aşkın büyüklüğüne göre.

unutma unutulanlar unutanları asla unutmaz.

-ünlü türk düşünür ibrahim erkal-

alışkanlığa dönüşen her ne var ise, o alışkanlıkların yerini kendi sevdiğin uğraşlar bularak o eşikten geçebilmek..

onu hatırlatan herşeyi at ve numaranı değiştir.

bittiğini kabullenmek ve hayatını sevdiklerinle dolu dolu yaşamak. yarım kalan her ihtimal insanı yorar

unutmak kolay iş. unutursun ne var ki.
ammaaaa bir de yırtık dondan sürekli zıplayan, lağım ağzından sevgi sözcükleriymiş gibi çirkef kusan, kovuldugu yere dönmek için yalvaran bir gün bıyık bir gün peruk takan bir gün parşömene dönmüş bacağını gösterip kırık ayağına kımıjı oje sürüp gelen yüzsüzler var ki sürekli kendilerini hatırlatıyorlar. çirkefsiniz lan. barışınız, kardeşliğiniz, estetiniz, fikriniz size kadar. bu ne arsızlık be.

başka birini bulmak.

(bkz: çivi çiviyi söker)