cem karaca

cem karaca deyince aklıma ilk gelen her zaman tamirci çırağı oluyor

bu kadar mı güzel "ömrüm" denir, akıyor mübarek.

plağının olmasını en çok istediğim kişilerden birisi. ayşem parçasına da ayrı hayranım. özletiyorsun özleniyorsun…

---! (bkz: alıntı) !---

gam keder elem tasa gurbet hasret dertler geçer gider elbet
bir merhaba acı kahve hatır sorma ve dostluklar yaşar elbet
sımsıkı sev sen sevmeyi
bazen almadan da vermeyi
istanbul şehri malın olsa
ölümden öteye köy yok ya

---! (bkz: alıntı) !---

cem karaca - oğluma ( 1982 )

anadolu rock müziğinin önemli ismi
cem karaca'yı ( 8-şubat-2004) aramızdan ayrılışının 20.yılında rahmetle anıyoruz.

bugün ölüm yıldönümü olan anadolu rock sanatçısı.

türk rock müziği tarihinin en önemli isimlerinden biridir.

......
"hayatta hiçbir şeyim az olmadı senin kadar
ve hiçbir şeyi özlemedim, seni özlediğim kadar"
......

sol-sosyalist ve devrimci halkın çok sevdiği dinlediği ,hayran olduğu bir sanatçı idi ama kendini özal denilen amerikan uşağına sattı ,halk cevabını verdi unutuldu o kadar az dinleyeni var ki insan üzülüyor ..

sen koca çınardın üç kuruşluk itibar için sağ meylettin sağdan hayır gelmez yok oldun gittin..

döneklik affedilmez. yazık etti kendine .(şu ekleyeyim hala hüzün duyar arada dinlerim o kadar )
sağ siyasette itibar olmaz çesas olan çıkardır .

ben sağcı olduğu halde erkin koray'ı çok sever ve dinlerim rahmet olsun ,erkin koray sağın vefasızlığını gördü sessizce çekti gitti ülkeden. ben aklıma geldikçe erkin koray'ı anar ve dinlerim.

yine de rahmet olsun.

yakın geçmişte türkiye ülkesinden çıkmış en büyük sanatçılardan birisidir. safinaz adlı başucu eseri başta olmak üzere neredeyse her şarkısında bu ülkenin insanının kokusunu alırsınız. sonradan şöyle böyle olduğunu biliyoruz. yılmaz güney nasıl ki sonradan bir iç hesaplamaya girip kendini düzelttiyse tam tersinden cem karaca da bozdu, doğru. o dönemi yaşayan insanları katı bir şekilde yargılarken dönemin koşullarını akıldan çıkarmamak lazım.

cem karaca, altmışlı ve yetmişli yılların türkiyesi'nin dönüşümünü yazarken başvurmanız gereken ilk kaynaklardandır. birkaç güzel şarkı yapıp şöhret olan sıradan isimlerle karıştırmamak lazım.

---! alıntı !---

mürtedin cezası her zaman kafirden ağırdır.

---! alıntı !---

(bkz: soldan soldan geliyorlar) *

gıyabında tutuklama kararı olduğu, ülkesine giriş yapamadığı sürgün yıllarında uzunca bir süre almanya'da yaşamış. kanaken adlı türk müzisyenlerden oluşan bir grupla çalışmış. hem alman hem de türk dinleyicilere konserler vermiş, tv şovlarına, canlı yayınlara çıkmış. orada bir albüm bile çıkartmışlar kanaken ile birlikte.

hatta almanca verdiği bir röportajda "iyi misin" sorusuna "kötü değilim" diye yanıt veriyor. "biz türkler, vatanımıza anavatan deriz ve anavatan'dan ayrı kaldığım için burukluk yaşıyorum" diye devam ediyor.

benim için, özal'ın elini öpüp, ölümünde tekbirlerle uğurlanmayı vasiyet ettiği günlerde ölmüştü (ya da öldürmüştü kendini.) ama sonraki yıllarda yine öldü dediler.. (yorumlarını baştan beri abartılı, yapay bir teatralllıkta buldum.)
söz mevlanaya maledilirse de değildir: "ya olduğu gibi görünmelidir insan, ya da göründüğü gibi gerçekten olabilmelidir." özellikle de sanatçılar.. cem karaca bunu başarıp sahicileşemedi.. sanatçı yenilmemeli.. en azından eğilmemeli...

ne çok severim kendisini. keşke şimdilerde yaşasaydı

#3204940 poetika benim söyleyeceğimi söylemiş.
sonra ben bunun müziğini mi beğenmişim noktasına da geldim. burnuna mandal takılmış gibi bir sesle söylüyor şarkılarını. normal. ölü zaten.

stalin gibi 20 milyon kişiyi öldürtmediği için sözlükteki (bkz: canlar)'a yaranamamış sanatçı. adam birincisi turgut özal'ın değil semra özal'ın elini öptü. senin hıdır emmin gibi kadının elini öpüp başına da koymadı. zaten batı formasyonunda eğitim almış, istanbullu, annesi ermeni, robert koleji mezunu bir kişinin tarzına uygun şekilde hafifçe dudağını götürdü. edip akbayram yapsa sakil dururdu ama cem karaca'nın sınıfsal durumuna uygun.

ikincisi sosyalizm türkiye'de erken dönemde biraz zengin oyunuydu. cemil meriç 1940'larda mahkemede komünistim dediğimde tek bir işçinin elini sıkmamıştım diye itiraf ediyor. türkiye'nin dertleri vardı ve bir kesim insan bunu halkın kendi potansiyeliyle özünden gerçekleştireceği sosyalist bir devrimle çözeceğine inanıyordu. cem karaca da o iyi niyetlilerdendi. sonrasında bir sosyal demokrat olarak hayatına devam etti.

şarkı söylemiyor da, çok eski günlerden kahramanlık destanı söylüyor gibi...

1.#4202 no.lu tanıma cevaptır.
değerinin "kendine biçtiğinden bile fazlasyla" görüldüğü anlaşılmıştır kardeş.. (ta ki özal amcasının elini öpmekle yetinmeyip, ona da özenerek tekbirlerle gömülme vasiyetine kadar.)