devamlı mutluluk

olmayan mutluluktur. elbette olması dilenir.

nasıl ki iyi günler varsa, kötü günler de olabiliyor.

bir yudum mutluluk da hayalimi doldurabilirdi. olmadı...

mutluluk sürdürülebilir bir kavram değildir. hayatınızın her anında, her olayda mutlu olamazsınız. mutluluğu tüm hayatınıza yayamazsınız. bu mümkün değil.

zaten farklı duyguları tatmadığınız bir hayat aşırı heyecansız olurdu. mutsuzluğu tatmadan mutluluğun önemi nasıl kavranır ki?

o ney gardaş yarısını bana ver

üzülürsün, o işler öyle olmuyor.

devamlılığı için olumsuz duyguları kabul etmek ve paylaşmak önemli.mutluğun değerini bilirsek farkındalığımız artar.nelerin bizi mutlu ettiğini çözdüğümüzde sürekliliğini sağlıyacağımızı düşünüyorum.aile,iş,arkadaş,hobi,başarı bu kaynakları doğru tespit ettiğimizde hayat tadından yenmez.

tasavvufta da, felsefede de, sanatta da bu yol aynı kapıya çıkar.

her şey zıttıyla, aksiyle mümkündür. mutsuzluk ortadan kalktığı an mutluluk nötr bir hal alacağından, mutsuzluk da şarttır.

hayatın doğal akışına uymayacağından kulağa bir duygu durum bozukluğu gibi gelen olaydır.
manik depresifin manik halinde takılı kalmak gibi bir benzetme yapacağım. bu alanda donanımlı yazarlarımızı konuya açıklık getirmek ve daha doğru teşhis için göreve çağıracağım.

*pollyanna hanım kızımızı da tenzih edeceğim.

yakınma başlığı gibi okudum bunu ben. hani 'devamlı mutluluk azizim sürekli mutluluk. eve gidiyorum yok, evden çıkıyorum yok; devamlı mutluyum. yeter yahu yeter!' gibi gibi.
cümlelerim devrik diye sanırım.

başlığın gerçek anlamına gelirsek toksik pozitiflik ile rol yaptıkça mümkün görünen ancak genç, genç yetişkin ve yetişkin insanlarda olması imkansız hededir. huzur olsun keyif olsun bunlar sağlanabilir anca ve sürekliliği daha mümkün olur. hem o kadar mutlu olursanız bir gün illa ki 'ne gülüp duruyorsun?!' diye tepki alır ve dayak yersiniz çünkü ortam çok gergin.

karşılıklı çaba vardır, mücadele vardır.saygı duyulur.

son zamanlarda yaşadığım bir şey,bozulmamasını diliyorum.

depresyonun diğer bir tanımıdır.

kendini kandırdığın sürece devamlı bir mutlusundur demişti liboş efendi, olm bugün baktım taş gibi bir masöz hatunu facebook listesine eklemiş adam, ulan evlisin sen evli kendine gel diyemiyorum da, kaç yaşında adam yahu, ewed.

mutluluğun olayı zaten devamlı olmaması değil miydi ya?

ya sarhoşsundur ya da antidepresanlarla çuvala dönmüş. ortası yok.

ınsanın mutlu olmaya programlanmış bir varlık olmadığını düşünüyotum. olsa olsa iyi hissetme halidir o. kaldı ki her zaman geçicidir.

dünyanın efendisi de olsan, çöpten yiyecek toplayan da olsan sonuçta yağ, tuz, proteinden oluşan beyun denen organın vücuda gönderdiği ve geri aldığı sinyallere bağlı bir yaşamın var.

bunu kabullenemeyen bazı zengin ve maddi doyuma ulaşmış kişiler bu sinyalleri artırmak için farklı ve insan doğasına ters eylem arayışına girerler. madde kullanımı, cinsel sapkınlıklar, paraya bağlı extrem işler vs...

fakirin işi daha basittir. komşu karısını düdüklemeyle ilgili fanteziler kurmak, ayfon almak, 12 aylık kredi çekip tatile gitmek gibi daha az maliyetli arayışlar,

biraz salsan ve rahat olsan yeter aslında. konu yine dağıldı yav.

sürdürülebilirlik takıntısından kafayı yedi bu tür. sürdürülebilir çevre, sürdürülebilir enerji, sürdürülebilir ilişkiler falan filan, derken sürdürülebilir mutluluk. her şeyi sündürüp içinden geçmeden rahat etmeyecek belli. bu durumda boka kıyasla daha kötü durumda, bokun en azından hiçbir şeyi sürdürme derdi yok.

bunun en doğru yanıtını zlatan ibrahimoviç kendisiyle yapılan bir röportajda ve sözlük ergenlerinden çok daha olgun bi şekilde verir. altına imzamı da atarım.

"para mutluluk getirmez, stress getirir. bişeylerin sahibi, bi yerlerin patronu olmak sorumluluk getirir, sorumluluk da stress getirir. hayallerine kavuşunca mutlu olunur diye de bişey yoktur, benim en büyük hayalim barcelona da oynamaktı, barcelona da oynamaya başladım, bir yıl sonra barcelona en büyük kabusum oldu !!" demiştir.

paran olmasını istiyosan çalışacaksın. ve insanlarla iyi ilişkilerin olacak. almanların dürüstlük zinciri dedikleri şey gerçekleşecek. yani sadece senin dürüst olman yetmez, seninle iş yapan herkesin de dürüst olması gerekir. onlarla iş yapan 2. çevrenin de dürüst olması gerekir. bu sağlanırsa herkes para kazanır, ve müşteri memnuniyeti de sağlanır.

yağmasa da damlar. açgözlülük toplumların köklerine dinamit koyar...

türkiye gibi herkesin birbirini dütlemeye çalıştığı bir ortamda kimse mutlu olamaz, memnun olamaz, para da kazanamaz.

mutluluğun dürüstlük ve içsel toklukla çok ilintisi vardır. dürüstlük zinciri kuramayan bir toplum mutlu olamaz.

gayet mümkündür. bunun dışında, zaten cennette sonsuza dek böyle...

saçma ve mantıksızdır.

varsayalım tüm hedeflerine ulaştın. mesela artık çalışan değil patronsun. o imzalar atılır, mutlu olursun. eve gittiğinde devam eder, uyumadan öncesine kadar devam eder. ertesi sabah mutlu uyanırsın, o günün de mutlu geçer. sonra dertürke’nin de belirttiği gibi sorumluluk ve peşinde stress gelir…

diyelim ki patronluğun sana başarı ve akışkan para sağlıyor. o hayalindeki evini aldın. mutlaka bir pürüz çıkar, halletmen gereken. onu da çözdün, yine mutlusun. oh, ayakları uzattın. artık hiç bir amacın kalmadı diyelim? bir süre sonra sıkılırsın. kendini uğraşlarınla tatmin edersin kısa bir süre. yine sıkılırsın. yeni bir amaç edinirsin. gayretle onu da başarırsın ve yine mutlusundur. ne kadar devam edecek bu? iki yıl? beş yıl?
rahat olursun, huzurlu olursun ama sürekli mutluluk yoktur bence.