dibe vurmuş insanlara tavsiyeler

bahsedilen şişenin dibi ise oradan geliyorum.

bütün ağırlıklardan kurtulmadan çıkmayın dipten, hepsini bırakın ki rahat uçabilesiniz.
sonra birkaç yıl kafanız rahat olur.

tavsiye vermeyin. herkesin kuyusu kendine derin.

tavsiye değil benimki. kitabı okurken başlık denk geldi, alıntı da güzel geldi:


(bkz: sokrates öncesi ve sonrası)

dibe vurmuş insanlardan ziyade çevresindekilere tavsiyemdir,

elinizi uzatın tutup tutmamak onun bileceği durumdur, zorlamayın ve onunla birlikte dipte kalmayın..

biz kimiz ve neden dibe vurmuş insanlara tavsiye veriyoruz?
tecrübeler, yaşanmışlıklar insanı hayatta belli bir seviyeye getirir ama birine, hem de dibe vurduğunu iddia ettiğimiz birine biz nasıl tavsiye verebiliriz ki?
her insanın acısı, biriciktir bana göre.
başka bir yazıda da yazmıştım, biz o kişinin yürüdüğü yolu yürememiş, o kişinin dağına yağan kar bizim dağımıza yağmamış, bu durumda nasıl tavsiye verme cüretinde bulunabiliriz?
yani olsa olsa destek olabiliriz en fazla.
bu biraz da sana iyi gelen ilacı başkasına önermeye benziyor.
olur ya belki o kişinin önerdiğimiz ilaca alerjisi var, belki ilaç onu iyileştireceğine daha çok hasta edecek?
bilemeyiz.
üniversite için tercih yapan bir gence yol gösterilir, film izlemek isteyen birine tavsiye verilir, iki kıyafet arasında kararsız kalmış birine fikir belirtilebilir ama hayatın dibini görmüş kimseye hiçbir tavsiyede bulanamayız.

motor alın

kendi başınıza çözemeyeceğiniz sorunlarınız varsa doktor arkadaş terapist vs destek almaktan çekinmeyin. hedef odaklı olun. ne şekilde dipten çıkılacaksa o şekilde ilerleyin. bazen tekrar yükselebilmek için en dibi görmek gerekebiliyor. hisleriniz, düşünceleriniz vs hepsi geçici, yani sonsuza kadar sürmeyecek. bir süre sonra kesinlikle daha farklı hissedip daha farklı düşüneceksiniz. hiçbir şey sizden önemli değil. aslansınız yaparsınız hadi bakim koçum benim be yürü.

önce o duruma düşmenize neden olan şey ya da şeyleri bulun, sonra da ondan kurtulmanın yolunu.

daha da dibi var. bir an evvel bir yerden tutunmaya bak. çünkü daha da dibe batınca o "dip" dediğin yere gelmek için harcamak zorunda kalacağın çabaya inanamazın.

bizzat yaşayan birinden bu tavsiye. şu an, eskiden dip dediğim yerdeyim. burada stabil kalıp daha önceden dip dediğim yere çıkmaya çalışıyorum desem yeteri kadar açıklayıcı olur mu?

aşağı düşerken senin dip sandığın yer, o uçurumun kenarında aslında pek de aşağıda olmayan bir çıkıntı, düştüğün hayat uçurumu mariana çukuru'ndan da derin bunu unutma.

dibi iyice siyirin canlarim. evet.

bana öyle geliyor ki dibe vurmuş insanlara tavsiye verilmez, hatta onlardan tavsiye alınır. damdan düşenin halinden damdan düşen anlar. hayatımı en çok etkileyen tavsiyeleri böyle bir insandan aldım. düşmediğiniz yerden çıkmanın tavsiyesini nasıl vereceksiniz?

tavsiye işi ilginç bir şey. mesela diyelim parmağın kanamış, biri indirmiş pantolonunu koşa koşa peşinden geliyor. yarana işeyecek. sen istemedin ki? tavsiye de öyle çoğu zaman. istemeden gelince herkes kendininkini tedavi zannediyor.

bence de bir insan depresyonla boğuşuyorsa her gün yürüyüş yapsın, biraz sosyalleşsin. geçer. hıhı.

daha da dibi var, unutma.

aslında ben buraya yazdığım giriyi silmek istiyordum. seri tanım silmek sözlüğe zarar vermektedir dedi. ben de, itliğine yazdığımı düzenleyip bu hale getirdim. fark edip silerlerse amacıma ulaşırım. fark etmezlerse de eğlenirim. win - win gibi duruyor.

not: oy veren kişiler buraya yazdığım orijinal giriye oy vermişti. kusura bakmasınlar.*

ne kadar dibe vurduğunu ancak sen bilebilirsin, öğrenebilirsin. o yüzden kimseyi dinleme. bu tavsiyeyi de. dinlemeyeceğini biliyorum zaten.

dibe vurup vurmadığınızı gerçekten güvendiğiniz insanlara teyit ettirin.

bazen insan öldüm bittim dediği anlarda aslında o kadar da kötü durumda olmadığını fark edemiyor.

eğer ki gerçekten dibe vurduysanız, muhakkak uzman bir psikiyatrdan destek alın.

hayat kısa, tadına vararak yaşamalı.

bundan kötüsü de olmaz artık dediğimiz her şeyin daha kötüsü oluyor. bu bilinçle yaşamak lazım.

(bkz: as above so below)

bazen de o dibi görmek gerekiyor. dibi görmeden önceki kendinizin, yaşantınızın kıymetini anlamanız için. yaşarken kötü geliyor, aşılmaz üstesinden gelinmez zannediliyor ama bir an geliyor ve geçiyor. harbiden geçiyor. herkesin kendi açısından dibi gördüğüne inandığı bir dönemi oluyor. hangisi kalıcı? değil. hiçbir zaman ilk günkü gibi acıtmaz. geçecek, bu zor günler de geçecek. boş umut değil bunlar, geçmek zorunda, hayat akıp giden devinim halinde olan bir olgu. her zaman yeni gündemler olacak. ta ki nefes bitene dek. o güne kadar pes etmek yok, söylemesi kolay demeyin ama yok.
tavsiye olarak alırsanız naçizane, hayata bakışına güvendiğiniz insanlarla, sevdiklerinizle bu süreci atlatmaya çalışın. ben tek başıma üstesinden gelirim demeyin. o zor süreçler biter ama bıraktığı yara izi geçmez. yalnız yaşarsanız daha derin bir iz olur. sevdiklerinize sarılın. içinizi dökün, içinizde yaşamayın.

allah kalbinize ferahlık versin dostlar.

dibe vurduğun tek yer vardır. orası da mezar.

geride kalan hiç bi dip yeterince dip değildir. her ne olduysa benzerinin on katını yüzlerce yıldır insanlar yaşamış devam etmişler sana noluyo?

sünepe olmayın oğlom adam olun.
kak zabah işine git yoksa da git bul.

evde oyun oynarken kolan dökülünce dibe vurdum zannediyonuz.

te yarappim ya