erkek yazarların aldığı en son iltifat

bi kaç dk önce aldım, sözlükte en sevdiğim kişiden. *

adamsın.

saatler olsun yakışmış.
iltifatım bile yarım yamalak.

"o mavideki ümidim sensin.."

koca bi'yazı, bi'şarkı, devasa ve iki kişilik bi' hayal, hepsi buna sarılı.

#3383030

by moje

"aman tanrım.! az önce sen çoraplarını mı attın çorap sepetine.. inanamıyorum. gel öpücem.."
(çok sık olmasa da, yani bizde iltifat alıyoruz efenim. ama her seferinde yazıp övünmüyoruz yani.)

o kirmizidaki umudum sensin fare. diye. evet.

giydiğim kıyafet beğenilmişti,onun da üstünden biraz zaman geçti tabiki.

yani bana şey dediler, bana ben hep çitos yerim de, bana sen dediler bu çitos'un üstündeki çita bile dediler senden hızlı değildir dediler, zaten doğru çok doğru ben küçükken ilkoğğkulda, koşma yarışması yapardık ben gider biraz tost most neyin yerdim daha böyle azğımı silerken bile herkesi geçerdim yani...

bazen kategori yarışmaları olurdu ben katılmazdım çitos yerdim. çünkü bilirlerdi bir koşsam çita gibiyim zaten.
hep birinciydim.

en son onu övdüler bende.

valla bu akşam bol bol " ellerine sağlık, sen bu işi biliyorsun" dediler.

bu başlık beni çok üzdü ha. oturdum düşünüyorum düşünüyorum hiç aklıma gelmedi galiba ben hiç iltifat almadım.

gerçekten erkekler olarak iltifat edilme özelliğini yoldaş bakkal mı satıyor acaba biz mi almayı unuttuk

iltifat ne yeniyor mu?

sözlüğün yaramazı.

ökküzlük okey de, değişiğin miyim gerçekten? ahahs

dün istanbul yolu üzerinde sol seritten takip mesafesini koruyarak 80 ile seyir halindeyken önümdeki tipo onun önündeki broadway'e sapladi. çok rahat bir şekilde frenledim. dikiz aynasindan baktım arkadaki de yavalasyip vurmadi. yirtik yani.
yanımda oğlum oturuyor. hiç tedirginlik yaşamadı ve baba sen var ya çok iyi şoförsun biliyor musun dedi. çok hoşuma gitti. akşam da annesine anne sen olsan var ya kesin vurmuştun diyince içimin yağları eridi. hanım benim şoförlüğümu hiç beğenmez. sürekli kaza yapmaya müsait bir sürüş halinde oldugumu söyler. çok güzel oldu.

iltifat sayılır mı bilmiyorum ama hanım wp den bunu göndermiş. o değil de dilime dolaştı, kurtarın beni bundan.

senin selvi boyuna kurban olurum dendi.
akabinde evin perdelerini astım.

hatırlamıyorum.

şimdi bu konuda bir kaç sitem gördüm yukarıda. hissi olarak ilk başta bu sitemler normal lakin olaya şuradan bakalım;

bu kültürel bir kod. bu coğrafyanın kızları erkeğe iltifat etmeyi pek bilmez. yapsa bile çok " sıradan" kalmaktadır. tabi genelleme yapıyorum şu an. ondan çok da takmayınız. her neyse bu onların da çok suçu değil. çünkü bu topraklarda kadın " ulaşılması gereken" konumda. "erkekler ise elde edilen " konumdadır. aradaki o ufak fark hep bunların nedenidir.

erkek donanım olarak iltifatta kendini çok geliştirirken kadın buna pek ihtiyaç duymamıştır. çünkü bu topraklarda çok daha basit aşamalarda erkek elde edilebilmektedir.

lakin olay ciddiye bindiğinde ve erkek de belirli doyumlara ulaştığında güzel söz beklentisi erkeklerde oluşur. özellikle yaşın ilerlemesi bunu daha da arttırır.

eski dönemlerde osmanlı'da bile kadınlar erkeklere şiir yazabiliyorlarmış. ben de çok şaşırdım ama var.

iltifat ayrıca boş yere de edilmez. biraz da iltifatın yakışanı gerekir. kadın sana " ay parçam " diyorsa sen de biraz ay'a benze yani. öyle durduk yere olmaz o işler.

işin sonu şunu söylemek isterim. erkeğin iltifatı da değerlidir elbet. lakin zaten iltifat eden bir varlık şaşırtmaz. ama kadın iltifatı adamın gününü bulutlarda geçirtir.

haliyle bu topraklar böyle. ya kimse suçlu değil ya da hepimiz suçluyuz.