evlat

çocuk

yaşlı dayıların hitap şekli. evlat diye seslenince havalı oluyor.
bundan 5 yıl sonra çaylak bir yazara eskiden sözlük nasıldı bilir misin evlat diyeceğim.

çoğul bir kelime.tekili velettir.

(bkz: müslüm gürses) şarkısı. kul kaderini yaşar diyor babamız. dürüst ol insancıl ol diyor. falan filan fişmekan...

uyuduğunda özleyip telefondan fotoğraflarına baktığın, uyanıkken ne zaman uyuyacak diye gözünün içine baktığın ponçiğe denir.

babadan duyulan kıvrak kelime

arapça bir kelimedir. velede fiilinden gelir. doğmuş,çocuk anlamındadır. evlad,veled kelimesinin çoğuludur.

evlat: normal sözlüğe tanım yazarken okuldan alınması gereken sevgi yumağıdır..

football manager oyuncularının keşfedip geliştirdikleri genç oyuncular için kullandıkları hitap şeklidir.

alex meret, fiete arp, phil foden ve arkadaş tavsiyesi ile keşfettiğim felice d'amico fm18'de biricik evlatlarımdır mesela. hangi takımla başlarsam başlayayım hepsini transfer etmeye çalışırım.

biz oralarda kızın yoksa evladım var deme derler. çok doğru. hem kendimden hem de ogullarimdan biliyorum. geçen bayram kayınpederinin mezarına giderken farkettim. ben öldükten sonra beni ziyaret edecek misiniz? diye sorduğumda "arada geliriz tabi" diyen de oldu anlamamazliktan gelip "nereye"diye soran da. evladım olsaydı ona sorsaydim "allah gecinden versin babacığım o nasıl laf şimdi" ile başlar öyle bir anlatırdı ki insanın o dakika ölesi gelirdi. (mübalağa)

sonsuzluğa giden yolda, aşkın ta kendisi. ilk, tek ve ölümüne gerçek aşk tanımıdır evlat. hiçbir aşk, sevgi, huzur, sana; kendine ait parçanın sana bakışındaki masumluğu ve sevgiyi veremez. hayatın akışını değiştirebilen tek gerçek...

henüz sahip olmadığım için belki yeterince anlayamıyorum diye düşünüyordum ama bence evlat sahibi olmak doğurmakla ilgili değil. iki tane yeğenim var birisi ben çocukken doğdu ama elime doğdu. ergenlik çağımda altını değiştirdim, gazını çıkardım, mis gibi kokusunu içime çektim. diğeri de hemen ardından doğdu ve onda da benzer şeyler yaşadım. annelerine emzirsinler diye verirken o güçlü refleksleriyle burnumu, çenemi emerlerdi. büyüdüler okulları vs hepsinde elimden geldiğince destek olmaya çalıştım. sevgilerini bana her daim bir şekilde hissettirirlerdi ama az önce büyük olanı çok sevdiğim bir fotoğrafımın arka planı hoşuma gitmiyor diye gidip kendi elleriyle kalpli arka plan yapmış. * utanarak, büyük bir gururla getirip bana gösterdi. bana dünyaları verseler, onun çocuk kalbiyle yaptığı şeyin mutluluğunu hissettiremezdi. o yüzden de doğurur muyum bilmiyorum ama iyi ki evlatlarım var diyorum.

canparçandır.. kullandığın sözcük önemli mi..

cocuk, hayat, kalp, ruh. her seydir evlat. evlat kelimelere cumlelere sigamayacak kadar uhrevi 1 sey. hayatta seni sirf sen oldugun icin seven, kucukken senin onu, buyuyunce onun seni koruyacagi canli. can paresi, ciger paresi, evlat, evlattir be. evlat sevilmez mi.

parça. *

bir aroma benim için.
evlat kokusu...
sana özel, sadece senin alabildiğin notalar... mis.

bazen, "gel bi evlat koklayayım" diye çağırıyorum kızımı. snfffff.. ohh. f5. resetleniyorum resmen.

osuruk gibidir herkes kendinkine tahammül eder.

dünyaya geldiği andan itibaren hayatının bir daha asla eskisi gibi olmamasını sağlayan insan... insanı bambaşka bir boyuta geçiren varlık. tekamül etmek isteyenler için birebir.. evlat, aslında seni sana yansıtan bir ayna... hani o yüzleşmeye cesaret edemediğin, iç dünyanda sakladığın ne varsa onu ortaya çıkaran, senin duygularını senden daha iyi bilip onları kopyalayabilen ve yeri geldiğinde bir enstrüman gibi kullanabilen biri.. ahh o ayna nöronlar yok mu o ayna nöronlar!? evladın duruşunu, gülüşünü, bakışını bile anne-babaya benzetiyor. kendine veya eşine tahammül edemiyorsan, kendinden veya eşinden bir ya da daha fazla kopya görmek istemiyorsan, evlat sahibi olmamalısın.*