gece

inanılmaz keyifli… sana ait saatler…

leyla erbil in ince bir kitabi.

kitap "neden benle yatmiyorsun?" diye bitiyor.
ısrarla yatmadigim bir iki adami dusundum, israrla benle yatmayan bir iki adami dusundum.
ıcim buruldu sozluk:(

kendisi daima omzumda gezer

gün yeniden doğar
sen geceyi sakla içinde..

gunduz salonda kanepede hep uyukladim.
simdi de uyku tutmuyor.
severim aslinda geceleri. ama boyle uyku saatleri kacinca her sey karman corman oluyor.

çok sevdiğim zamanlardır. çünkü gece beni ona yaklaştırır.

halil cibran'ın cümleleriyle;

gece..
ölüm ile uykunun eşiğinde bir gölge,
sessizliğin ve yıldızların kadim bekçisi,
zamanın unutulmuş saatlerinde süzülen
sonsuz bir düş..

gece oldu kardeşim… yine bi yemek yapıcaz şimdi. aaah ahh şu yemeğin bendeki yükünü bilseniz

gündüzden daha acımasızdır. herkes eve dönüp gürültü yapar. biraz kafa dinlemek için sokağa çıkıyorum, bütün dükkanlar, mekanlar kapalı, her yer boş

gecemi gündüzle sarmışım,
yırtılmış durmuş.

belgesel izleyerek koltukta uyuklamayı planlıyorum. umarım gece kalkıp yerime yatabilirim.

bitmeyen mesaideyim. selamlar.

orijinali keçe olan sözcük. günün batımından sonraki vakit.

gece,
odanın en sadık eşyasıydı..
gitmedi..
ben gitsem bile..
içimde bir boşluk büyüdü,
adı konmamış bir intihar ihtimali gibi..
duvarlar beni izledi,
ben kendimden gözlerimi kaçırdım..
geceydi..

gece de bir düş..

düşte bir yol..

yolda bir iz..

izde bir yok oluş..

benim için gün.

gece…
aydınlığa benzeyen ama aslında en koyu yanımı önüme seren bir ayna gibi. zifiri renginin içinde saklanmıyorum artık… aksine, kendimi kendime teslim ediyorum. çünkü en çok gecede “ben” oluyorum.
sessizliğin bir adı varsa, bende o sen oluyorsun. kimi için karabasan bu saatler, kimi için hüzün… ama ben her defasında içimden geçen en ahenkli şarkıyı duyuyorum kimsenin bilmediği, kimsenin duymadığı bir melodi… sadece bana ait.
gündüzün kalabalığı çekilince, içimde kalan ne varsa usulca yanıma oturuyor. korkmadan bakıyorum artık… kırıklarımı da, özlediklerimi de, sustuklarımı da. çünkü bu karanlık beni yargılamıyor… sadece dinliyor. her gece biraz daha kendime yaklaşıyorum.
belki biraz eksik, biraz yorgun… ama bir o kadar gerçek.

sabah işe gitmeyeceksen müthiş geçiyor. öyle bir özgürlük ve dinginlik yok.