gülünmemesi gereken durumda gelen gülme isteği

an itibariyle başıma gelen.

ya otur işte oturduğun yerde insan gibi. niye bir taşkınlık yapıp yüzünde aptal bir sırıtmayla oturuyorsun ki? seni gören de özel birinden mesaj geldi sanacak. ay uf. nefretlik bir istek.

babamın cenaze namazında başıma gelen olay. ben dışarıda namazın bitmesini beklyorum. saflar arasında uzun boylu kuzenim de var. ben namazın hiçbir aşamasını bilmediğim için milletin aniden sağa sola kafa çevirmesinin anlamını kavrayamadım. bu esnada kuzeni gördüm. bir anda evdeki muhabbet kuşumun kafa sallamasına benzettim kafasını. bir gülmem geldi. aceleyle orayı terk edip arkada cenaze araçlarının olduğu yere gittim.
şimdi hatırladıkça yine gülüyorum.

dişçi koltuğunda ağza dolan kan ve suyla boğulur gibi olunca gluk gluk ses çıkınca o halde gülme tuttu haliyle ortalıkta biraz battı gülünmemesi gereken bir durummuş

işte o an tüm yüz kaslarınla kavga edersin, miden gıcıklanır, kasılırsın... dışardan bakan bir karın ağrın olduğu inu anlar ama çaktırmamaya çalışır(beceremez).saçma sapan bir an daha yaşanır ve biter.

en çok gevşek dalaklıların bildiği ve yaşadığı durumdur. free patavat olan bu türden insanlardan biri olarak söyleyebilirim ki...
"hayır neden gülmeyelim ki?"
(bkz: yerim seni)

en sonunda puhahahah diye gülünen andır.

cuma hutbesini dinlerken geliyor bazen aklıma bazı şeyler. bendede var biraz hıyarlık. ne başka şeyler düşünüyorsun. adam gibi dinle hocayı ama yok. şeytan boş durmuyor. geçen cuma hoca hutbede vaaz veriyor. benim aklıma şu italyadaki venedik geldi. evlerin önünden akan nehirler insanlar kayıkla sandalla geziye çıkıyor. içimden dedim şu venedik türkiyede olacaktı millet balık tutmak için ağ atardı olta atardı kimseyi sandalla kayıkla geçirmezlerdi dedim. biz böyle milletiz. neyse beni gülme tuttu. başka şey düşünmeye çalıştım olmadı. elimi yüzüme koydum anlamasınlar diye. genelde böyle oluyor.

gülmek neyse de " gülme" diye uyarılınca kahkaha atasım geliyor.

bebeykene sıkı bir islamcı ve şeriatçı idim. zaman 15 sene evvel ramazan ayı. mekan cami. teravih namazı kılıyoruz arkadaşla. önümüzde bizden çok daha küçük bi sıpa var. hemen arkamızda da şaşı bir abi var camimizin müdavimlerinden. neyse çok seri namaz kılıyoruz falan neyse önümüzdeki sıpa secdeye yattı bi daha kalkamadı. uyudu öyle götü havada. ben arkadaşla kıpkırmızı olduk. 4 rekatin sonunda kikir kikir çatlayacaz ama gülmekten. arkadaki şaşı abide sinirlendi gülmeyin falan diyor da kafası bşze dönük gözler saçma sapan açılara bakıyor bize mi diyor anlayamıyoruz. bu duruma da gülmeye başladık. bunların hepsi 5 10 saniye içerisinde gerçekleşti. sonra bizi camiden attılar. camiden çıkınca gülesimiz kalmadı bizde bakkaldan torpil alıp vandallık yaptık.

öğretmen kızarken gelen gülme isteği...

allah affetsin, bazen cenazelerde istemsizce gülme tutuyor. bundan nefret ediyorum.

efendim? (bu sefer gülme isteğim cevap verdi)

müdür yardımcısı bizi odasına çağırmış 7-8 kişi toplu azar yerken mal mal sırıtıyordum. hoca fark etti tabi ve çok daha ateşli kızmaya başladı. bir de tavan yüksekliğinden midir anlamadım hocanın sesi yankı yapıyordu odada. odadan çıktıktan sonra ses bombası yemiş gibi hissediyordu herkes. bu arada nerdeyse herkes sırıtıyordu. hocaya en yakın ben olduğum için ilk beni gördü.

trajedi ile komedinin farkı: trajedi, bizim başımıza gelen, komedi başkalarının başına gelen korkunç şeydir. -aaron allston

güldüğüm için özür dilediğim tek durumdur. fakat gerçekten istemsiz cereyan eder, suçsuzum.

babamın cenazesinde gelen o gülme isteği çok kötüydü. cenaze namazı kılınıyor. ben dışarıda namaz kılanları izliyorum. o sıra kuzenimi gördüm. kuzenim oldukça yakışıklı bir adamdır. fakat namaz bitiminde selam verirken ağzının şekli, kafasını sağdan sola, soldan sağa çevirişi bana çok tuhaf geldi. tavuğa benzettim kendisini ve birden hımpfh diye bir ses çıktı ağzımdan. hemen arkaya, cenaze araçlarının oraya yönlendim. orada sanki ağlıyormuşum gibi ağzımı kapatıp güldüm.

özellikle sınıf ortamında hoca kızdıktan hemen sonra arkadaşın yüzüne bakınca gelen bişey. o zaman daha da tehlikeli. sözlüler gidebilir.

arkadaşım ne zaman azarlansa gülerdi. o kadar muzdaripti ki bu sorundan ağzının içini ısırırdı sırıtmamak için. ingilizce öğretmenimiz "hepi boy" derdi kendisi için.

bir insanın azarlanırken yaptığı haylazlığı hatırlayıp gülmesi ve bunun için daha da çatılması çok kötü bir deneyim aslında. öyle ya da böyle büyüdük ama otoriteye gereken saygıyı gösterdiğimiz halde azar yediğimiz günler bizi küs bıraktı.

laf dinleyende kabahat, bir daha dinleyeni sevsinler.

ablamın imam nikahı kıyılırken başıma gelen berbat durum. herkes susmuş hocayı dinliyor, insanların suratına bakıyorum bir acayip şaşkınlık var suratlarında. allahım bir kahkaha atasım geldi ki anlatamam. inanın çok zor tuttum kendimi. herhalde o sessizlikte kahkaha patlatsaydım beni döverlerdi. neyse ki kazasız belasız ucuz atlattık.

sinirseldir.