hayata dair beklentiyi en aza indirgemek

ülke olarak zaten en minimum seviyedeyiz ki her gün intihar vakaları duyuyoruz, müslüman bir ülkeyi bu hale getirenler utansın kardeşim.

bu başlığa güzel bir alıntı bırakıyorum

neden benim gibi yapmayı öğrenmiyorsun?
-sen ne yapıyorsun ki?
-kimseden hiçbir şey beklemiyorum. böylece hayal kırıklığına da uğramamış oluyorum.

josé mauro de vasconcelos
şeker portakalı
-alıntıdır-*

beklentiler arzular gibidir, gerçekleşmez ise derin izler bırakır dolayısıyla umutsuzluğa kapılır insan. beklentiye girmeyip akışına bırakmak ise insana huzur verir. insan beklentisi kadar mutludur demiş robin sharma ve eklemiş "sıfır beklenti, sonsuz mutluluk"

bazı şeyleri tecrübe etmiş kişilerin yaptığı eylemdir. formül basit dostlar:
beklentiyi en aza düşür = kafan rahat olsun .

ağır olgunluk ister...

o kadar aza indirdim ki neredeyse yok olacağım.

beklenti ve hayal kırıklığı doğru orantılıdır. ne kadar çok beklersen ve olmazsa hayal kırıklığı büyük olur. o yüzden beklenti düşük olmalı .

bugün de ölmedik şükür.

minimum beklenti, maksimum verim. mottom bu.

en aza indirgeme konusunda kendini kandırmıyorsan harika bir çözüm bulmuşsun demektir. ancak üzülerek söylüyorum ki çoğu insan bunu başaramıyor; sözde başka şeyler söylenirken, hissiyatta bambaşka şeyler yaşanıyor. depresyona giriyorsun mesela ama mutluyum her şey yolunda diyorsun.. sözde yaptıysan bu işi hiçbir anlamı yok.. aynen ben de beklentiyi en aza indirdim. peki kafamdaki bu kadar tantana niye?
beklentimi bastırdım mı?
kendimi kontrol edemeyeceğimden korktuğum için mi yaptım bunu?

ben farkında olma seçeneğine gidiyorum. benim beklentim var, azını, çoğunu bilmiyorum ama ben bunu kabul ediyorum.. benim beklentim belki de benim gerçekten ihtiyacım olan şey.. ben bunu niye istemeyeyim ki?

iyi güzel de hayatın bundan haberi var mı..?

çünkü beklentiyi düşürmek sadece zihinde alınan bir karar değil. ona uygun bir davranış ve hissiyat da gerektiriyor. beklentim yok deyip yine aynı şeylere içerlemek, aynı hayal kırıklıklarını yaşamak biraz kendi kendini kandırmak gibi kalıyor.

belki işin aslı beklentiyi düşürmekten çok, daha az kafaya takabilmekte ve biraz daha umursamaz olabilmekte yatıyordur. insan bunu gerçekten başarabilirse beklentinin de hayal kırıklığının da sesi kendiliğinden kısılıyor zaten.

galiba yapılması gereken tek şey bu eylem, beklenti yüksek olunca gelen küçük şeyler sürpriz niteliğini kaybediyor. hayattan sıfırı beklersen gelen 1-2 sana sürpriz ve artı olur. hayattan 5-10 beklersen gelen bir iki gözüne küçük görünür ve gıcık olursun.

hayata iyimser baktığım için beklentilerimi en aza indirgemek değil de makul bir seviyede dengelemekten yanayım.

yazın yağar kar başıma allaha şükür! neyin beklentisi?

benim tek bir beklentim var hayatta kalmak, nefes alıp verebilmek. hani o da lüksse ne diyeyim artık.

maddi konfor anlamında evet. manevi açıdan hayır. maslow abinin hiyerarşisinde temel seviyeyi karşılamak bana yeter.

türkiye’de orta katlarda, rutubetli olmayan böcek sorunu olmayan yeni bir binada mümkünse kendi evinde oturuyor olmak bile büyük bir şey haline geldi ne yazık ki.

buradaki denklemi de iyi kurmak gerekir. benlentiyi düşürmek diye tanımlanan şey çoğu zaman istenilen şey için çaba göstermeyi azaltmak ya da bırakmak iken, beklenti aynı dozda seyreder alttan alta.

insanın kendi standardini ve bunu nasıl koruyacağını fark etmesi ve buna göre yaşaması gerekir. beklentiler sifirlanmak yerine bir dengeye oturduğunda sonuç alınır. mesela, beklentiyi düşürdük diyelim; asla hak ettiğimiz karşılığı göremeyeceğiniz şeylere zaman mı harcayalim yoksa hak ettiğimiz için bir adım mı atalım?

bazen iyi bazense kötü... yani beklentin en az olduğu için hayal kırıklığı yaşamazsın, bu iyi. ama beklentin az olduğu için hayata dair amaçların küçülür... hedeflerin azalır, verimliliğin, üretkenliğin...

her daim bunu yapmak ne kadar mantıklı olur tartışma konusu.. evet güzel yanları var, en güzeli hayal kırıklığı yaşama olayını az indirmiş olmak.. bir ikincisi planlar ve beklentiler ileriye dönük değil ana göre yaşandığı için hayatın farklı şekilde tadına varıyorsunuz..

işin aması ise var olan bir sürü şeye karşı kendinizi kapatmanız ilgi biter, istek biter ve bence en önemlisi kişilerle olan ilişkileriniz bu konuda çok sıkıntılı bir hal alabilir..

neyse hayat güzel.. ufak şeylerle mutlu olmayı bunlardan zevk almayı başardığınız zaman beklentileriniz farklı şekillerde olacak..

ben genel olarak beklemiyorum. yerde para mı var alıyorum. çeşemeden su mu akıyor, içiyorum. beklemek adamı kanca yapıyor be brit.