kendi işini kendi halleden insan

kimseye minnet etmem. gerekirse iki katı yorulurum ama yine kendim yaparım.

bir ara ben böyleydim, sonradan biraz biraz çevremden yardım istemeyi öğrendim. ha kendi işimi kendim yapamaz mıyım, alasını yaparım ama bazen biraz yardım almak kötü değil, yıpranmayı azaltıyor.

aşırı zorda kalmadığım bir durum olmadıkça konu ne olursa olsun kendim halletmeyi tercih ediyorum.
‘güçlü kadın’ triplerinde değilim hatta güçlü kadın olmak bazen çok yoruyor ama huyum böyle artık. kimseye minnet etmeyen taraftayım.

elin büllüğü ile gerdeğe girmeyen insandır.

sunnet sevabi kazanan nadide insan.

eyvallahı olmayan insandır.

bu ben. kimseye baş eğip yardım istemem. yapabileceksem yapabilirim demektir.

(bkz: allaha şirk koşarken dalağı şişen ateist)

yorulan insandır. yoruyor ule.

bazı işleri biraz iyi kötü yapanına bırakmak lazım. birçok işi birçoklarına yaptırmaktan müthiş zaman kaybı yaşadığımı düşünüyordum. yine de bazı şeyleri düşünmüyor olmak, zaman yönünden bir kaynak harcanıyor olsa bile zihin eforu açısından büyük geri dönüşe olanak sağlıyor.

yani bir iş için kaybedilecek asgari t süresi illa ki kaybediliyor. bu zaman kaybı karşılığında alınan huzur da t çok büyük olmadıkça ki genelde olmaz, yeterince ekonomik aslında.

bir üst seviye olarak başkalarının da işini halleden benim efendim.

argoda; kendi s*kimi keser yerim, kimseye minnet etmem.

kimseye müdanam yoktur insanı. biraz kibir, fazlaca kendine güven, çokça başkasına inisiyatif bırakmama.

- kendim ettim kendim buldum.
- kurda neden ensen kalın diye sormuşlar, işimi kendim görürüm de ondan demiş.

yapabiliyorsa ne âlâ. herkeste bu kudret yok.

tercih ise sorun yoktur. fakat mecbur ise bu büyük bir sorundur.
bu aynı zamanda çok yorucu da olabilen büyük bir sorundur.

seyit onbaşı kadınlarımıza selam olsun o zaman

minnet duygusu çok çok fazladır. kendisine yapılan en ufak iyiliği ömür boyu unutmaz. sürekli karşı tarafa kendini borçlu hissedip tonlarca iyilik yapma isteğinin hayatında büyük ağırlık olduğunu farkettiği için kendi işini kendi halleder.

sevdiğim
sıcak bulduğum
özendiğim
onlar gibi olmaya gayret gösterdiğim insan.

ben olmadığım kesin. çevremde insansız naparım bilemiyorum. istesem yaparım tabi ama koca götüm kalkmak istemiyor. hizmete çok alıştım. allah kurtarsın beni.

kendi işimi kendi halleden insanlardanım ben, çayımı kendim koyarım şekerimi kendim karıştırırım gerçi şekersiz içiyorum çayı neyse. geçen günlerde bir koşu afterı olarak kumrucuya gitmiştim (kokoreç köfte sucuk falan da var, kumru yemeye gidiyorum genelde o yüzden kumrucu dedim, yanlış anlaşılma olmasın) tek başıma, dağnık masaların olduğu ambalaj atıklarının yerlerde uçuştuğu bir ortam vardı. ben gelmeden az biraz önce düğün afterı için bir grup gelmiş ve yoğunluktan ve kalabalıktan per perişan olmuş çalışanlar. durumu anladım tabi, insanız sonuçta kimse kimseden üstün değil, iyilik yapmaktan zarar gelmemeyeceği durumlardan biriydi, bilirsiniz bazı iyiliklerden maraz doğar. girdim içeri dedim ki "ustam bana bir yarım kumru bir de ayran" gittim dolaptan aldım ayranı oturdum masama. usta ağır adımlarla bir taraftan masaları ve tepsileri toplayaraktan yalpalaya yalpalaya yanıma yaklaştı ve hazırlanmış kumrumun tepsisini masama bıraktı. aslında o kadarını da ben yapardım ama bana karşı mahçup olsunlar istemedim. kumrumu yedim bitirdim bir şekilde, nasıl yediğimi nasıl çiğnediğimi de anlatıcaktım ama çok uzatmak istemiyorum. keskin ve karizma bir el hareketiyle peçetelikten peçeteyi iki parmağımın arasına aldım ve ağzıma götürerek sildim, sonra bitirdiğim ayran kutusunun içine sıkıştırdım bir güzel topladım tepsiyi. hesabı ödemeye kalkarken çöp kutusu vardı yolun üstünde, tepsinin çöpünü de attım sonra bir güzel kasanın yanındaki tezgaha bıraktım. ustanın yüzü gülüyordu çok hoşnut oldu bu durumdan. kısacası yaşadığım olay win to win di benim için hem "kendi işimi kendim yapmış oldum" hem de gecenin 1 inde yorgun ve bitkin kalmış bir kumru(kokoreç köfte sucuk)ustasının yüzünde oluşan o sıcak tatlı ve tatminkar tebessüme şahit oldum...

gerektiğinde benimdir.
felsefem daha çok şöyle: başkasına yaptırabiliyorsan kendin yapma.