kendini ifade edememe kaygısı

bunun en baş sebebi anacığınızın kuzusu olmanız. gittiğiniz her yerde anneniz sizin adınıza konuşur.
+bu hafta sonu naptın bakalım berkejan?
-(anne atlar) sinemaya gittik öğretmeni ehehe

lan böyle aptallık olabilir mi? annelik kutsaldır tamam da mal mısınız lan?

kendimi ifade edememe kaygım yok çünkü ben kendimi anlatmak için ne kadar çabalayıp çırpınsamda, çevremdekiler de bir o kadar anlamamak için çabalayıp çırpınıyor. anlaşılmamaktan çok yoruldum. insanlar konuşa konuşa anlaşır derler yalanmış. insanlar sadece konuşur ama anlamaz

sonrasında gerçekten de kendimi ifade edemediğim öncüdür. bilinçaltım falan beni önceden uyarıyor herhalde

ona kaygı denmez, yetersiz donanımdan ötürü özgüven eksikliği denir!

ifade etmenin binbir türlü yolu var, ifade etmek isteyen mağaraya resim bile çiziyor.


esas sorun, kendini ifade ettiğin halde anlaşılamamak.

anlaşılamama kaygısı.

ifade ettiğim halde anlaşılamayacağını düşündüğüm için kaç tanımımı sildim sayamam.

anlaşılamayacağından kaygı duymaktan değil anlaşılamayacağından emin olmaktan doğan durumdur bana göre. biraz ego da içerir bu kaygı. kişinin içindekileri karşı tarafa çat çat diye söyleyemediği durumlarda başlayan, zaten söylesem de anlamak istemeyecek diye devam eden, anlamayacağından emin olduğum için amaaan ne uğraşacağıma dönüşen ve acaba ben kendimi ifade edemiyor muyum ile kısır döngüye giren durumdur.

genellikle yaşadığım durumdur. asıl söylemek istediklerimi içimde saklarım. özellikle karşı tarafın yalan söylediğinden emin olduğum durumlarda saklarım. çünkü sahte savunmalarla karşılaşmaktan korkarım.
yaşadığım ve yaşattığım bu durum ego ve haksızlık içerir.

karşınızda sizi ve düşüncelerinizi önemseyen biri yok demektir. eskiden yanlış anlaşılmamak için uğraşıp didinirdim. şimdi saldım. yanlış anlayan anlasın. anlattığımı dikkatli dinleyen zaten doğru anlar.

kimseye kendinizi ifade edecek kadar yakınlaştırmayın. gereksiz insanlara, gereksiz ifade etme kaygısına girmeyin. sizi anlamak isteyen zaten anlar, kendinizi yormayın ve yol verin gitsin böyle tipler.

benim böyle bir kaygım yok çünkü hiçbir zaman kendimi kendimden başka birine ifade edemeyeceğimi biliyorum zaten. tam anlamıyla ifade etmek için de uğraşmıyorum. ben kendimi bildikten sonra yanlış bilen öyle bilsin.

ruh halim için özür dileyerek tanıma başlıyorum

ne farkeder arkadaşlar ne farkeder, ifade etsen nee etmesen ne şeklinde bir hayattayız.
boşverin edemiyorsaniz da edebiliyorsaniz da benzer sonuçlarla karşılaşılıyor, üzmeyin kendinizi.

ruh halim için özür dileyerek tanımı sonlandırıyorum

hic dert etmeyin, zaten herkes işine geldigi gibi anlıyor.

öfkeye ya da içine kapanıklığa sevk eder. kimse kimseyi anlamak için gayret sarfetmediği bu yüzyılda hepten naneyi yemiştir.*

cinlerinizi susturun. birbirimizden farklı değiliz

bir erkek seni sevdiyse küçük şeylere takılacaktır .
eğer bununla baş edemiyorsan git seni sadece vücudun için isteyen dallama bul ...

hiç duymadığım kaygı. yanlış anlaşılıyorsam ya da hiç anlaşılmıyorsam bu karşımdakinin salaklığıdır tabisi. *

 “ ne kadar anlatırsan anlat, anlattıkların karşındakinin anladığı kadardır.”
sen kendini ifade edersin de karşındaki neresiyle dinler, neresiyle okur, neresiyle anlar belli olmaz. sen kendini ifade etmekte ne kadar hassas olursan ol, karşındaki seni kendi aklınca anlayacaktır.
kısa cümleler kurmak ve net mesajlar vermek, kendini ifade etme kaygılarını azaltabilir.

sürekli yaşadığım bir kaygı mesela bir olayın içindeysem ve uzun bir yazı yazıp açıklamam gerekiyorsa notlarıma yazıp bi saat düzenleyip öyle atarım sırf yanlış anlaşılmamak için

ne kadar uğraşsam da çoğu zaman anlatmak istediğimi karşıda uyandıramadığım duygusuna kapılırım. bu genelde anlattığım kişinin sığ biri olmasından kaynaklanır ve kendimi yorduğum, zamanımı onunla israf ettiğim için pişman olurum. bazen de acaba ben mi düşüncemi doğru kelimelerle ifade edemiyorum diye sıkıntı çekerim. bunun nedeni ne bilmiyorum ama her halükarda insanlarla anlaşamıyorum. sanki farklı lisanları konuşuyor gibiyiz.

naneyi yemiş insan beyanıdır. bu devir insanı bireysel, ben merkezli, egoist. haliyle seni anlamak için gayret eden pek nadir bulunur. hepten ayvayı yemiş kişidir.

anlaşılmak mi istiyorsunuz overlock makinesi ayağınıza geldi.(bkz: swh)

kendi içinde ikiye ayrılan bir konudur bu.
ilk'i kendini ifade edebilecek yeterli bilgi birikim ve kelime hafızası olmayan, varsa da bunları toparlayıp derdini anlatamayan kişisidir. uğraşır didinir ama yok bir türlü konuyu toparlayıp bir sunum yapamaz. bakarsın öyle aval aval ne diyo la bu şimdi diye.
ikincisi ise, bütün bunlara sahip olan fakat karşısında duran kişiye asla ulaşamayan kişidir. konuşur, konuşur, konuşur ordan alır buraya getirir götürür yok abi olmaz. karşısında ki kişi şalteri kapatmıştır ve sadece konuşuyor, ama asla dinlemiyordur. işte o kişiye ulaşmak imkansızdır. bu olay yorar insanı , hemde korkunç yorar.