kitap okuma alışkanlığı

lanet olsun ki benden kayıp giden alışkanliktir, artık elime aldığım tüm kitapları yarıda bırakıyorum.

felsefe hocamın dönem ödevi olarak vermesiyle kazanmış olduğum alışkanlık. çok sinir olmuştum ama kitabı çok sevmistim. ellerinden öpüyorum hocam.

okunulan kitaba göre faydalı aliskanliktir. malum cok fazla kitap var. gereksizlerle vakit harcamak zaman israfıdır.

hayata dair deneyimlerinizi kolaylaştırmak, doğru kararlar almak ve kendimizi geliştirmek için yapılması gereken en önemli şey

hayat enerjimi yükseltiyor, bir sayfada olsa hergun okurum. .

dikkat dağınıklığından ötürü kaybetmiş olduğum alışkanlık. geri kazanmaya çalışıyorum ama okuduğum satırları tekrar tekrar okumam gerekiyor her seferinde. not alarak okumak işe yarıyor biraz fakat öyle okusam bile aklımı tam anlamıyla kitaba veremiyorum.
bu alışkanlığı geri kazanmam birazcık zaman alacak gibi duruyor.

düzenli olarak kitap okuma eylemidir.

her insan için gerekliliktir, en azından oy kullananlar için!

dizinin yazılı hali işte, hem burada karakterlerin iki saat boş boş birbirlerine bakmak gibi bi durumu da olmuyor. sevebileceğiniz bi konu ile ilgili kitap alıp okuma alışkanlığıni hemen kazanırsınız. sevdiğiniz zaman okuma isteğiniz otomatik olarak artıyor. sevmediyseniz o kitap size göre değildir. onu hemen at elinden ve yeni bi kitap seç.

boş zamanlarında kitap okumak değil, kitap okumak için zaman yaratmaktır bu alışkanlık.
bulaşsın…

en güzel alışkanlıklardan biridir

en yararlı alışkanlığım. bir gün 200 sayfa okurum bir gün 20 sayfa. ama okumadığım gün kendimi huzursuz hissederim. bir yanım eksik kalmış gibi olurum. bağımlılık olmuş bu, alışkanlıktan çıkmış da olabilir.

çocukluğumda annemin bana kitap okuması sayesinde edindiğim alışkanlıktır. her insanın böyle bir alışkanlığı olmalı. hatta ebeveynlerin çocuklarına daha doğdukları günden itibaren kitap okumaları gerekmektedir. bu sayede çocuk kitabı sever ve okuma alışkanlığı kazanır. böylece kitap okuyan insan sayısı daha çok artar ve belki dünya daha güzel bir yer olur.

dış dünyadan kaçma eylemi, hayal gücünü geliştirme çabası, kelime dağarcığını arttırmanın ve konuşma becerisini geliştirmenin en eğlenceli yolu.

başka hikayelere kendi beyninde (hayal ederek) (tv de başkasının hayalini izleyerek değil) düşğncelerini kontrol ederek yaşama yolu.

bir ara okullarda kitap okuma saati vardı. işe yaradı mı bilinmez.

okumayı öğrendiğimden beri fırsatım olduğu her an kitap okumaya çalışıyorum. kitap okuma alışkanlığını da halam sayesinde kazandım. çocukken hepimizi bir araya toplardı tüm kuzenlerle birlikte 1 saat kitap okurduk her gün. kitaplar bittiğinde de onlar üzerine sohbet ederdik, okuduklarımızı anlattırırdı bize. çok severdim bu etkinliği. hâlâ yaz tatillerinde buluştuğumuzda bu etkinliğimiz devam ediyor. canım halam ömrü sağlıklı mutlu olsun. halam böyle bir şey yapmasa kitap okumayı bu kadar seviyor olur muydum bilmiyorum.

bu alışkanlığı edinmemdeki taktiklerimi paylaşacağım.
ilk önce hiç okuyasım olmasa da gün içinde kitabı mutlaka elime alıyorum okumaya başlıyorum bir sayfa okudum diyelim hala okuyasım yoksa bırakıp okumuyorum ki genelde devamı geliyor kendine çekiyor kitap. tabii çok uykum olduğu zamanlar zorlayıp beş sayfaya tamamlayıp bayılmıyor değilim. ya da sitcom izleyerek uyumak istiyorsam ki genelde bu şekilde uyurum o zaman da hızlıca birkaç sayfa okur içimi rahatlatır öyle dizime dönerim. o yüzden günün sonuna değil de gün içinde fırsat bulup okuma yapmak benim için daha iyi oluyor. sonuçta hiç okumamaktan iyidir.
ıkincisi ise beş sayfa bile olsa okumak. amaç alışkanlığımız kaybolmasın her gün elimiz o kitaba gitmeye alışsın. zamanla alışkanlık kazandıkça sınırı yukarı çekebilirsiniz.*
üçüncüsü ise okuduğumuzda aşırı sıkan ya da terimsel olarak yoğun olup bizi yorabilecek olan kitaplarla başlamamak. onun yerine kısa,sade, akıcı ve ilgimizi çekebilecek olay örgüsü olan kitaplar okumak başlangıç için iyidir.
dördüncü yöntemim ise çapraz okuma yapmak. yani birden fazla eseri aynı anda okurum ki sıkıldığımda başka türde okuma yapabileyim. dizilerimi de böyle izlerim genelde.*
beşinci yöntemim ise yanımda her zaman kitap taşırım. en kitaptan uzak olduğum dönemde bile yatağımın başından, çantamdan, masamdan o kitabı ayırmam ki artık varlığı beni rahatsız etsin ve elime alıp okuyayım insan görmeyince unutur çünkü. ve toplu taşımada kitap okumak da zamanı verimli kullanmak için birebirdir. hele ki büyükşehirde yaşıyorsanız gününüzün hatrı sayılır bir kısmı yollarda geçiyordur. ve o gün taktığım çantama kitap sığmıyorsa da kenarda okuduğum e-kitap olur mutlaka ve onu açar okurum. yeter ki isteyin bir şekilde alışkanlıklar kazanılıyor. günde yüz sayfa okumalıyım, bu ay bu kadar kitap okumalıyım vs. diyerek kitap okuma alışkanlığı edinmeye çalışırsanız elbette gözünüzde büyüdükçe büyür ve asla düzen oturtamazsınız.*

çok küçük yaşta edindiğim için pek fikir veremeyeceğim ama günlük hayatımda uyguladığım minik bir kaç taktiğim var. eğer o gün canım bir şey okumak istemiyorsa okumam , sevdiğim yazarları veya konuları okumaya çalışıyorum , erişebileceğim her yere kitap bırakıyorum , kendime sınırlar koymuyorum. ayrıca okumak isteyen her şekilde okuyabilir yeter ki isteğini kaybetmesin.

öğrenci iken çok daha faydalı eylemdir.

istanbul trafiği sayesinde kazandığım alışkanlık. akşama kadar çalışıyorum, dosya okuyorum, dilekçe yazıyorum kafam kaldırmıyor bahanesiyle uzunca süre okumadım. sonra her gün git gel 2-2.5 saatim yolda geçiyor boş boş bu zamanı nasıl değerlendirsem - ki oyun oynamaktan ve insanları izlemekten de bıktım- diye düşünürken bir tane e-kitap uygulaması indirdim. bir iki derken bir de baktım birkaç ayda 10-15 tane kitap bitirmişim.

işkence gibi gelen otobüs ve metro yolculuklarım keyiflendi. bir yılda onlarca kitap bitirdim. dış dünyanın karmaşasından uzaklaştım. başka hayatlara misafir oldum ve artık okumadan duramıyorum. bence metroda otobüste, marmaray'da boş bıoş bakınana kadar e-kitap uygulamalarıyla kitap okuyun. hem yanında kitap taşıma derdin olmuyor, ki eskiden ben de kitabın sayfalarına dokunacaksın koklayacaksın romantizmindeydim de bu mantalitede olunca insan hiç eline almıyor. taşıması külfet, tutunması dert. al eline telefonu reels izleyeceğine bir kitabın bir bölümünü bitir. ertesi gün kaldığın yerden devam et.

alışkanlıklar zamanla kazanılır. o yüzden benim yöntemim bu alışkanlığı kazanmak için birebir bence.