kitap okuma alışkanlığı

en sevdiğim alışkanlığım. uyumadan önce biraz kitap okuyabilmek için baş ucuma bir raf koydum. üzerine minik bir ışık -kitabı aydınlatıp başkalarını rahatsız etmiyor-, su, fındık falan koydum. beni motive ediyor. keyif insanıyım ben.

kitap okumak, doğru dil kullanımı olsun, kendini ifade edebilme yeteneği olsun, hayal gücü olsun, düşünce yapısı olsun, okurken farkında olmadığınız birçok şeyi geliştirir. aynı zamanda doğru kaynaklara başvuruyorsanız bilgi edinme ve fikir oluşturabilme yapınızı da geliştirir.

öğrenciler için değerlendirecek olursak da odaklanmanızı sağlar. ders çalışırken daha doğru analiz edebilmenizi sağlar. öğretim hayatı için de oldukça destekleyici bir alışkanlıktır.

ama olmuyorsa çok da zorlamamak gerekir. herkes okumak zorunda değil sonuçta. bu alışkanlığı edinmek için saçma sapan kişisel gelişim kitapları okuyanları falan görüyorum. kişisel gelişim böyle bir şey değil inanın.

he illa ben bu alışkanlığı edinmek istiyorum diyorsanuz da doğru noktalardan başlayın. türk ve dünya klasikleri ile giriş yapın mesela. özellikle rus klasikleri..

kazanmak istiyorsanız okumaktan keyif aldığınız bir şeylerle başlayın. ben ilk başlarda, duvar yazıları, fıkralarla falan başladım. sonra, eğlencelik mizah kitaplarıyla devam ettim. harry potter, az bi şey fantezi dünyası, derken polisiye/gerilimlerde karar kıldım. oradan yürüyorum.

yapmamanız gereken tek şey, insanların size söylediği şeyleri okumaya çalışmak. dünya klasikleri, edebiyat ödüllü kitaplar falan insanlar söylüyor diye kendinizi okımak zorunda hissetmeyin. kültürlü olmak öyle bir şey değil. dalganıza bakın.

son zamanlarda kaybettiğim alışkanlık. aslında kitap okuma alışkanlığım hala var ancak odaklanamadığım için okuyamıyorum. bu da içten içe çok rahatsız ediyor.

boşver koy gitsin aç iki reels keyfine bak.

amerikalılarda 19. yüzyılın ikinci yarısında ve 20. yüzyılın başlarında çok fazlaydı. o zamanlar abd'de insanların çoğu taşrada malikane ya da villa tarzı müstakil evlerde yaşıyordu. tv ve radyo yoktu. sinema da yoktu. 100 km ötedeki arkadaşına mektup yazıp karşılık alman birkaç haftayı bulabiliyordu. insanlar tüm gün içinde rutin uğraşlarıyla zaman geçiriyordu. tarla-bağ-bahçe işler, hayvanlarla ilgilenmek, zanaat işleri falan. akşam olunca da gaz lambası ya da mum ışığında kitap okumak.

1880'ler ve 1890'larda deli kitap okuyor amerikalılar, öyle böyle değil. çok fazla da yazar ve şair çıktı o dönemde dolayısıyla. jack london o yıllarda genç ergenken yaşadığı maceraları yazarak servet edindi.

*** ***

fransızlar da öyleydi ve amerikalılarla ortak başka bir yönleri zamanla oluştu: sinema.

sinema tarihindeki en önemli filmlerin özgün senaryolu olmayanları ya roman ya öykü ya da çizgi roman uyarlamasıdır. bunlar da genellikle abd ya da fransa'dan çıkar. sinema dünyasının iki önemli ödülü vardır: oscar ve altın palmiye. diğerleri kenar süsü.

kitap okuma alışkanlığına sahip olmak güzel bir şey. peki ya yeni kuşakları yazmaya cesaretlendirmek? herkes kod yazacak değil ya, bazıları da roman yazsın.

karbon ayak izimi azaltmak amacıyla bıraktım ben
tavsiye ederim

halen devam. ara verebiliyoruz, ancak okumazsan öğrenemezsin, bilemezsin. anne karenina ' nın filmini izlemek, asla kitabını okumakla aynı şey değildir.

okuyamadığınızda eksik hissediyorsanız alışkanlık halini almıştır.