kitaplarda en sinir bozan durum

kitap bittikten sonra karakterlerin başına neler geldiğini merak ediyorum, dizi ve filmlerde de benzer şeyi yaşıyorum doğrusu.

sayfalarının dağılması.

birden çok olabilen durumlardır.

çok ilginç gelebilir ama bazı kitapların nahoş baskı kokuları olabiliyor. boya kaynaklı mı bilmiyorum ama bu durumla birden fazla karşılaştım.

çevirirken bile yırtılabilen aşırı ince sayfalar. yahu yazmak için o kadar emek vermişsiniz. yazıktır. kağıdını da az kaliteli yapın.

sonunun havada kalması. hayır devam kitabı da gelmiyor. rica ediyorum şu kitapları olumlu olumsuz bir noktaya bağlayın lütfen. ya da devam kitabını yazın ki gönül rahatlığı ile kitabı kenara bırakıp önümüze bakabilelim. sonra günlerce kafama takılıyor acaba ne olmuş olabilir diye.

ödünç verdiğim kitabın geri gelmemesi/deforme gelmesi. bu yüzden eski kitapları ikinci el satıp yerine yenileri alacağım.

kitabın yarısından sonra akmaya başlaması. kitabı bırakmamak için çaba sarf ediyorum sonra da iyi ki okumuşum diyorum

bir kitapta tercüman, yazarın yanlış bilgi verdiğini düşündüğü bir pasajı kitaptan çıkarmış ve bir de bunu dip not olarak eklemiş.

küfür etmiştim.

gereksiz yere hikayenin uzatıldığını anladığım an.

-ters baskı.
-bitmek bilmeyen ucu açık final.
-büyüteç gerektiren puntolar.
-aşırı detaycı betimlemeler.
-abartılı fiyat.

çok sevince hızlı bitmesi..

bitmesi

sonunun kötü bitmesi, ya da yazarın kitabın sonunda yavşaklık yapıp ana karakteri itin götüne sokması.

kızın veya erkeğin sürekli sırları olması.

bazı karakterlerin aşırı duygusal olması veya mantıksız düşünmesi.
örneğin kadın karakter doğum yaparken ölüyor. öleni sevenlerden biri de bebeği suçluyor. hayatı boyunca rahmetlinin anasız evladına çektiriyor. yahu biri de demiyor ki "bebek mi öldürdü anasını doğarken kendine gel!"

çok konuşan karakterler veya konuşkan karakterler.

rus romanlarında bütün isimlerin birbirine benzemesidir. yemin ederim not alarak okuyorum.
bunu farkeden iş bankası yayınları bazı kitapların başına karakter listelerini koyuyor. bir tık kurtarıcı oluyor.

aşk romanları klişesi tabi: klasik zengin erkek, fakir kız olayları...
kızın gidecek yeri, düzenli bir ailesi yoktur, oğlanın da düzenli bir yuvaya ihtiyacı olur, saçma sapan bi sebepten formalite evlilik yaparlar ve o evlilik ne hikmetse her seferinde gerçeğe döner. bu biiir.

bir ikincisi de kızımızın sürekli çooook güzel olması ama erkek fatma gibi takılması buna rağmen zengin beyin dikatini çekip daha ilk görüşte kendine aşık etmesi. topuklu ayakkabılar, pahalı giysiler hiç sevmemesi ama o davet senin, bu davet benim gezerken mecburen giymeye başlaması ve beyefendinin her seferinde kıskançlık krizlerine girip kavga çıkarması. ki kendisi edepli, uslu beyefendi bir kişiliktir artık kızın aşkından gözü nasıl kör olmuşsa...
bla bla bla... bu da ikii.

sevdiğim karakteri öne çıkarmaması.

eline alıp ve okumaya başladığın kitabın serinin 2-3 hatta son kitabı olması

sevilen karakterlerin ölümü.

kitabın akmaması ve çeşitli bilgiler vermek için romanın kesilmesi. romanı yazar ortada bir kesiyor arkadaş, başlıyorsun vikipedi sayfası gibi bilgiler okumaya, tüm akıcılık kayboluyor. halbuki asıl maharet; o bilgileri kurgu içerisinde okuyucuyu yormayacak şekilde yedirmekte yatar.