kötü günlerde kişiye güç veren sözler

sabahın bir sahibi var..
sorarlar bir gün sorarlar..

öyle bir söz yok direk gider uyurum yarınlar yokmuş gibi bir nevi ölü taklidi savaşamam öyle zaten acı eşiğim falan çok düşük

içimdeki romantik adam öldü, sadece moderasyon kaldı.

söz değil ama hâl var.

iyi veya kötü hepsi geçti/geçiyor.

belki o anı kurtarmaz ama uzun vadeli bakarsan iyi yatırım.

hiç birşey kalıcı değil . yani bu kötü süreç te bitecek .

kader cesurlara güler.

ayda yılda bir de olsa oluyor böyle güzel şeyler.

öyle günlerle karşılaşacaksınız ki, her yeni gün, gidenden daha kötü olacak. bu hal rabbinize kavuşuncaya kadar devam edecek.sabredin.

her güne de yeni bir söz bulamayız ki be kardeşim.valla yorar adamı.

suyun üstünde yürüsen yüzme bilmiyor derler...

takma güzelim, takma...

ne zaman ümitsizliğe düşsem aklıma mehmet akif'in atiyi karanlık görerek azmi bırakmak şiiri geliyor. bir şiir ancak bu kadar güç verebilir insana.

âtiyi karanlık görerek azmi bırakmak..
alçak bir ölüm varsa, emînim, budur ancak.
dünyâda inanmam, hani görsem de gözümle.
imânı olan kimse gebermez bu ölümle.
ey dipdiri meyyit, "iki el bir baş içindir."
davransana.. eller de senin, baş da senindir!
his yok, hareket yok, acı yok.. leş mi kesildin?
hayret veriyorsun bana.. sen böyle değildin.
kurtulmaya azmin neye bilmem ki süreksiz?
kendin mi senin, yoksa ümîdin mi yüreksiz?
âtiyi karanlık görüvermekle apıştın?
esbâbı elinden atarak ye'se yapıştın!
karşında ziyâ yoksa, sağından, ya solundan
tek bir ışık olsun buluver.. kalma yolundan.
âlemde ziyâ kalmasa, halk etmelisin, halk!
ey elleri böğründe yatan, şaşkın adam, kalk!
herkes gibi dünyâda henüz hakk-ı hayâtın
varken, hani herkes gibi azminde sebâtın?
ye's öyle bataktır ki; düşersen boğulursun.
ümmîde sarıl sımsıkı, seyret ne olursun!
azmiyle, ümidiyle yaşar hep yaşayanlar;
me'yûs olanın rûhunu, vicdânını bağlar
lânetleme bir ukde*-i hâtır ki: çözülmez.
en korkulu câni gibi ye'sin yüzü gülmez!

(bkz: göte giren şemsiye açılmaz)

başkaldırıyorum, o halde varız!
kötü günler hep olacak, asıl üzerinde durulması gereken, o günlerde takındığımız tavırdır.
direniyorum, yorulmuyorum, başkaldırıyorum!
sıradaki..
beni hiçbir güç.... evet bana bu kadar yetti..

hangi kötü günün bitmedi ki.
ne? o kötü günlerin etkisi bugününe mi sirayet etti?? karıştırmıcan oraları fazla bkunu çıkarmıcan hangi kötü günün bitmedi ki kapatıyoruz konumuzu.
ben tek kötü gün hepiniz alayınıza gideriz biz sizofreniz çünkü biz diye konuşacağız görünmez ordularımız var belki ne belli.

haydin o kişi ben olayım madem kimse yazmadı sektörde boşluk var başlıkta boşluk var ben doldurayım:

kötü günlerde sözlen güçlenemezsiniz ama kötü “anlarda” sözlerin yardımıyla dayanma gücü edinebilirsiniz.

kötü günlerde kendinize böyle böyle laflar sözler söylüyorsanız bunu güçlenesiniz diye yaptığınızı sanabilirsiniz ama aslında kendi kendinizi pışpışlamış olursunuz, acı geçene kadar. ben de bunu şahsen çoğu zaman başaramasam da kötü günlerde güç kazanmak için kendimle konuşacağıma aksiyon almaya çalışırım. aksiyon aldıkça aldıkça daha da güçlenir daha fazla büyük faydalı aksiyonlar alabilirim.

o yüzden azizim little less conversation little more action please* diyerek, kendi argümanımı da çiğnemek pahasına başlığa bir söz de ben bırakıyor, başı sonu belli olmayan tanımlarıma bir yenisini ekliyor ve başlıktan affımı istiyorum.

esen kalınız.

"görürsünüz siz. hepinizin a.zına s.cicam."

bana inanılmaz güç veriyor kendimi böyle motive ediyorum.

" başta zor gelebilir;
ama başta her şey zor gelir. "

miyamoto musashi

gecenin en karanlık olduğu an şafağa en yakın olan andır.

hayııırr altıma s*çtım.
altıma s*çtım hayır yaa ben nasıl g*tümü yıkayacağım şimdi?

kötü günleri geride bıraktık,
sıra daha kötü günlerde.

komik olduğu için moral verir.