köylerdeki komik lakaplar

adamcağızın biri çok zayıf olduğu için ''vitaminsiz'' demişler.

bizim köyde "götlü ahmet" vardı. şahsen hiç görmedim kendisini ama kendisinden bahsedildiği ve ilk duyduğumda aşırı afallamıs ve arkamı kontrol etmiştim *.

anneme sordum sonra, herkeste göt var niye sadece onda varmış gibi söylüyorlar? diye; aman ne biliim kızım, öyle deller işte! * cevabını alıp, cevaplayamadigim sorular sandığına atıyorum.

"çorapsız" vardı bir de. ilk duyduğumda aşırı fakir zannetmiştim * ; adam bizim oranın en büyük hayvan tuccarıymış. gerçi çocuklarını görmüştüm liseye giderken, öyle serkeş, öyle sümüklü, öyle melüldü ki -hava da soğuk - bizim servis aracına alıp, kahvaltı ismarlamistim. arkadaşım geldi sonra. çocuk gittikten sonra benimle dalga geçmişti baya, kırk yılda bir hayır isledin onu da en zengin ailenin çocuğuna. ama ben öyle düşünmedim hic, kim olduğu önemli değildi. çocuktu ve üşüyordu. belki de sabahın o saatinde okula kadar gelmesinin sebebi az önce yediği dayaktı, üşümeye rağmen evden uzaklaşmak istemişti belki de. tabii ki onun da çorabı yoktu *.

daha var. ara ara yazarım buraya.

ben kürt köyünde doğmuş haliyle bir kürdüm. bizim köyün lakapları komik olmasından ziyade bize yani bana, hanıma, çocuklara ve diğer kürtçeye çokça hakim olamamış akranlarima tuhaf gelir. haski muske diye biri var mesela. ne anlama geliyor bilmiyorum. kıkılamıla var ( sanırım bir çeşit kertenkele) pinpinik dedikleri bir kadın var (bunu biliyorum kelebek demek) zebeş ahmet abi var ( karpuzcuymus zamanında) adama gebeş der gibi zebeş ahmet diyorlar. daha bir sürü var. köyde lakabı olmayan insan yok. uçmak ya da ucurtmakla alakalı olduğunu sandığım tıffırando diye lakap bile var anasını satayım. sanırsın teksas'in bir köyü.

denizli yöresinde ahmet ismi fazladır. orada lakapları ile anılan çok sayıda ahmet yaşamıştır :

" apartman ahmet, gıpgıp ahmet, kambur ahmet, kalorifer ahmet, hadım ahmet, koca ahmet, göçmen ahmet, akümülatör ahmet, beleş ahmet, geniş ahmet, kara ahmet, yeşil ahmet, sarı ahmet... "

köylerdekini bilemem de, son dönemde kentlerde götkılı lakaplı yaygın bir kesim oluştu.. (yani köylüleri yadırgamayın, kentliler de onlardan aşağı kalmıyor.)
yahu hem ayıp hem argo, ayıp olmuyor mu dedim de: biz demiyoruz ki, onlar kendileri kendilerine yakıştırıyor, hem de övünüyorlar dediler.. de inanamadım dostlar.

bana virginiali maho derdi babaannem koyde.

bodur suna. kürt musa'nın karısı. komik olan kadın ortalama bir boydaydı ve kocası tamamı kürtlerden oluşan bir köyde yaşıyordu.

erkek ali. oğulları kenevirden içeri girdi ama eşe yenge girmedi. bizim orda teyze denmez yenge denir. kimin karısı olduğu önemli değil kadın olup olmaması bile önemli değil şalvarı memesine kadar çeken tüm yurdum anaları yengedir. eşe yenge neden erkek ali oldu anlamadım ama şu an biga’nın 103 nüfuslu geredelli köyünde hayatına devam etmektedir. inanmazsanız aha dayıya sorun.

dokuz sülo diye bir amca vardı. dokuz çizer gibi yürürmüş. alkolik olduğu için dengede duramıyordu herhalde. bilemiyorum.
hofoo amca vardı bir de. ismini bilmiyorum hep lakabını kullanıyorlardı. kekeme oldugu icin çok heyecanlandığında fofofo tarzı şeyler söylüyor diye öyle demişler.
canlarına rahmet diyelim.

o da bir şey mi bizde at kafalı mehmet var. adamın da hiçbir suçu yok bu konuda yani benzemiyor. ha bir de ala zeynal var babam küçük bir çocukken ödev yapıyormuş. o kadar çok konuşuyorlarmış ki bu adam hakkında en son babam yanlışlıkla onun ismini de yazmış ve öyle teslim etmek zorunda kalmış ödevi. o zamanlar kağıt kıtlığı da olduğu için ve tükenmezle yazılan şeylerde geri alınamıyor ne yazık ki öyle bir sorun yaşamış

hüseyin saf ve temiz bir köylü delikanlısı. çocukluğunda çobanlık yapmış okula gidememiş. o yüzden anlatılan her şeye inanan bir adam. köylüler bunu işletip gülerlermiş bu yüzden.
birgün başka köyden birini getirmişler hüseyin'in tanımadığı birini ve tospaha satıcısı diye tanıtmışlar. hüseyin'de dağ taş gezerken çok tospaha gördüğü için merak etmiş fiyatını tabi ki herşey düzmece olduğu için biraz da abartılı bir fiyat söylemiş adam. hoşuna gitmiş bizimkinin anlaşmışlar.
adam giderken " topladığın tospahaları bir çuvala koy kasabanın pazarında bekle beni ben seni bulurum" demiş.
amaç ne kadar çok insan görürse o kadar iyi..
toplamış bizimki iki çuval tospaha, gitmiş kasaba pazarına yere koymuş çuvalları bekliyor adamın gelmesini. gelen geçen merak ediyor çuvalda ne var diye. ama seslerinden belli tospaha olduğu
gülüp geçiyorlar akşama kadar bekliyor bizimki kimse gelmeyince döküyor tospahaları sokağa köyüne dönüyor ama bir hafta köy kahvesinde dalga geçiyorlar o günden sonra tospaha hüseyin oluyor lakabı..

köyüm yok ama duyduğum ya da okuduğum en enteresan lakaplar:
- godoş memet: kızlarını okumaya göndermiş.
- kör piç: babası küçükken rahmete giden, miyop bir adam.
- i.ne memet: karısına ev işlerinde yardımcı olan mehmet amca.

molotof salim var bizim. eski solcu.

yenge vardı, sokak köpeği idi.

- ölü hasan: 103 yaşındayken bayılmış, öldü zannetmişler, geri ayılmış ama giderayak lakabını hak etmiş.
- yanık ayşe: çiğ hacer'i yazmıştım. evdeki yangından ilk hacer, son ayşe kurtarılmış.
- matador orhan: eşini 6 kere başkasıyla yakalamış.
- doktor ali: dümdüz deliymiş zavallı, beyaz deli gömleği giydirip öyle götürmüşler garibanı..

varil hasan: aşırı göbekliydi rahmetli.