mesleğinizin en kötü yanı

en kötü yanı yanmış insanların kalan parçalarını ceset torbasına koymak tabi bunun yaşanma olasılığı düşük ama en kötü senaryo bu.

kendilerinin aylarca hatta yıllarca uğraşıp yazdığı metinleri 3 dakikada düzenleyebileceğime inanan, asla yazım hatası yapmadığını düşünen sözde 'eğitimli' insanlarla uğraşmak.

ayrıca en sık kullandığımız cümle ... olmuşsun ama insan olamamışsın

zayıflayamamak, hatta kilo almak ve hatta duba gibi olmak.
pastanecilik çok zor be sözlük.

ihaleli iş alınca 7x24 makinaların başında oturmak.
uyku gelince bir sigara yakmak.
veya duble kahve içmek.
7x24... kedi gibi ; pür, dikkat makinaları izlemek.

surekli bir seyler satmak zorundasin,her ay kendini motive edip ayni enerjiyi yakalamak zorunda olmak.

sokakta görsem yüzüne bakmayacağım insanlarla muhatap olmak.
bu bakmama olayını fiziksel algılamayın. kaba, nerede ne konuşacağını bilmeyen insanlardan bahsediyorum.

neresi burası iskandinav ülkesi mi? come'n yapmayın. işsizlik rakamlarından haberiniz mi yok yoksa nasılsa sözlük sıkalım gitsin havasi mi bu? *

t: her meslegin zor yani kendi içindeki rutindir.

hep risk hep sinir stres . hele hele kırmızıya düştüğü zaman aman yarabbim ölmüyor sürünüyorsun ama çok severim mesleğimi

saçma sapan whatsapp grubu. zırt pırt yazılan yönetici mesajları. 500 kişilik grupta yönetici olmayıpta mesaj yazamamak. hoş yazılsa ne olucak 499 tanesi cuma mesajı olurdu. sabah günaydını esirger şirkette karşına çıkınca hayırlı cumalar....

kaldirim mühendisliği. çok rencide edilip olur olmaz kimselerin bu benzetmeye tabi tutulması. yapmayin herkes kaldirim mühendisi olamaz

sürekli kimyasal maddeler ile muhattap olmak ...

zengin ve görgüsüz ön yargısı ile karşılaşmak.

"gönüllü" adı altında çalışan kişilerin çokluğu.
bir şekilde mesleğimizi para kazandığımız işimiz olarak değil bedava iş gücü ile yapmamızı bekliyorlar ve acıdır ki eğer bir deneyimimiz yoksa iş bulmamız zor olduğu için bunu yapmalıyız...

kızgın insanların coşkun tepkileri. ama hallediyorum.
*

öğrenci olmak meslek sahibi olmaktan beter.

hayatım bir dram.

aşırı dikkatli biri haline geldim. çok yorucu bir şey bu. işim gereği(iş de denemez ya öğrenciyim hala) çok fazla metinle haşır neşir oluyorum. okumaların hepsi derin okumalar oluyor. haliyle tüm detayları, alt metni, göndermeleri anlamam gerekiyor. hiçbir detayı atlamadan devam etmem gerekiyor okumaya. sadece esas metni değil yazarın hayatını ve tarihte konumlanmasını da çok iyi öğrenmem gerekiyor.

bu durum olaylara pek çok açıdan bakmamı ve insanlara karşı daha tahammüllü biri olmama sebep olsa da detayları çok iyi görmek gibi bir lanet edindim. önceden de iyiydim bu konuda fakat artık beni tüketen bir hal aldı. biriyle konuşurken halinden, tavrından söylediği şeyin doğruluğunu çok rahat anlıyorum. bu ciddi bir şey olmak zorunda değil. bazen insanlar yediği yemekten bahsederken bile önemsiz yalanlar söyler. bu esnada bazı tipik kelimeler ve tonlamalar kullanırlar, fark ediyorum hepsini. dolayısıyla insanların bu hareketlerini kabullenmem çok zaman aldı. kabullenene kadar çok sorun yaşadım. yüze vurmadan geçmek gerekiyor böyle şeyleri.

bunun dışında her şeyi fark etmenin diğer bir tüketici yanı fark ettiğiniz şeyleri düzeltme eğilimi oluyor. bir konuşmada veya daha genel anlamda bir ilişkide yolunda gitmeyen ancak sümenaltı edilmesi gereken bazı şeyler vardır. bunları mesele haline getirirseniz sonsuz tartışmalara sebep olursunuz. fark etmemek en güzelidir. fark ettikten sonra susmak çok zor oluyor zira. salağa yatmayı öğrenmek gerçekten büyük maharet. ben çok tez canlı biriyimdir. çok zor oldu gerçekten salağa yatmayı öğrenmek. hem benim hem karşımdaki insanların akıl sağlığı için detayları bu kadar net görmemem gerek. fakat görüyorum. yine de iyi idare ediyorum bence.

ha derdin bu mu dümbük, millet işinde çalışırken parmağı kopuyor, eli kesiliyor, bu mu lan derdin derseniz siz de haklısınız valla ashhs.

bir mesleğimin olmasını çok isterdim. çaresizlik maalesef beni karanlık yollardan hayatımı kazanmaya itti. şikayet etmeyin, mesleğinizi sevin arkadaşlar. gözlerim dolduğu için daha fazla yazamıyorum.

arıza olmasa güzel iş valla. lan benim işim o arıza zaten.

her meseleğe göre değişkenlik gösteren durumdur. ama işin ilginç yanı kimine göre kötü olan diğerine göre hiç problem olmayabilir. hayat işte, her zaman ki gibi kendi içinde çelişkili. ben sürekli insanlarla muhatap oluyorum. ona laf anlat buna laf anlat ömrüm tükeniyor. şöyle yazılımcı ya da test uzmanı olup kulaklığımı takıp sadece işimle ilgilensem ne harika olurdu.

bazen fazla gelen sorumluluklar...
her şeyden ve her personelden sorumlu olmak ve 2 senede bir milyonların altına imza atıp bunu sayıştay'a sunmak.