2981.
çok yaşlandım damına toyim.
devamını gör...
2982.
ortaköy kurufasulyecisinden geliyorum. is okul karisik bir hafta geciyor, kaydi da bitirince soluğu orada aldık.
mutlu uyuyacagim bugun. kurufasulye ile mutluluk arasında paralellik var. kuru ne kadar guzel olursa o kadar mutlu uyutuyo
mutlu uyuyacagim bugun. kurufasulye ile mutluluk arasında paralellik var. kuru ne kadar guzel olursa o kadar mutlu uyutuyo
devamını gör...
2983.
deniz gezmişin ölüm yıldönümünde,
adamlar bu vatana ne katkınız oldu diyor. atatürk' ten bahsediyoruz insanlara da onlar banka soyan bir suçluyu yalamaya devam ediyorlar.
aslında bu tam akp kafası akp li biri banka soyup mahkeme kararı ile yırtınca sövecek adamlar kendilerinden biri yapınca "örgüte para lazımdı" diyor. lan ben sizin iki yüzlülüğünüzün ortasına sıçayım.
ha bir de suçlu kimden olursa olsun cezalandırılsın diyen kişilere sallıyorlar en komiği de o.
dünyanın neresinde bir ülke de kalkışma yapmaya çalışırsanız ya kafanıza sıkarlar yada asarlar bu kadar. asmak aslında çözüm değil ülkeyi sovyetlere peşkeş çekecek şerefsizleri başımıza kahraman yaptılar. (ülkeyi natoya peşkeş çeken şerefsizler kazandı kazanmasaydı sscb ye peşkeş çekeceklerdi.) bunların ağlamasının tek sebebi kaybetmeleri kim kazanırsa kazansın ülke kaybedecekti zaten kaybetti de.
sağolsun bana yiğido güzel bir kitap önerdi onu okuyacağım neden bunlara atilla ilhan "moskof uşağı" diyor diye bilgi bilgidir. aslında neden dediğini biliyorum da bir de ondan da dinleyelim. sonuçta karşı tarafın saldırısını bilmezsen savunamazsın.
sağdan soldan duyduklarınızla ahkam kesmeyin üzüyorum sonra. kips bye.
adamlar bu vatana ne katkınız oldu diyor. atatürk' ten bahsediyoruz insanlara da onlar banka soyan bir suçluyu yalamaya devam ediyorlar.
aslında bu tam akp kafası akp li biri banka soyup mahkeme kararı ile yırtınca sövecek adamlar kendilerinden biri yapınca "örgüte para lazımdı" diyor. lan ben sizin iki yüzlülüğünüzün ortasına sıçayım.
ha bir de suçlu kimden olursa olsun cezalandırılsın diyen kişilere sallıyorlar en komiği de o.
dünyanın neresinde bir ülke de kalkışma yapmaya çalışırsanız ya kafanıza sıkarlar yada asarlar bu kadar. asmak aslında çözüm değil ülkeyi sovyetlere peşkeş çekecek şerefsizleri başımıza kahraman yaptılar. (ülkeyi natoya peşkeş çeken şerefsizler kazandı kazanmasaydı sscb ye peşkeş çekeceklerdi.) bunların ağlamasının tek sebebi kaybetmeleri kim kazanırsa kazansın ülke kaybedecekti zaten kaybetti de.
sağolsun bana yiğido güzel bir kitap önerdi onu okuyacağım neden bunlara atilla ilhan "moskof uşağı" diyor diye bilgi bilgidir. aslında neden dediğini biliyorum da bir de ondan da dinleyelim. sonuçta karşı tarafın saldırısını bilmezsen savunamazsın.
sağdan soldan duyduklarınızla ahkam kesmeyin üzüyorum sonra. kips bye.
devamını gör...
2984.
ne hissettiğimi bilmiyorum ve bu durumu hiç sevmiyorum.
normalde hiç böyle olmam, en kötü anlarda bile. zaten kötü anları iyi yönettim ama şimdi ben kötü hissediyorum. bir kötü haber, bir de iyi haber aldım bu hafta. kötü haber aldığımda destek beklediklerimin yapmacık tavrı, hiç ummadıklarımın yanımda olması. iyi haberde yine ummadığım kişilerin tebrik edip, hakettiğimi söylemesi. yanımda olmasını beklediklerimin kıskanç tavırları ve başarıyı küçümseme çabaları kafamı çok karıştırdı... yazarken bile zorlanıyorum nedense. asabımı bozdu bu iki yüzlülük. çok az muhabbetimin olduğu birisi beni rüyasında gördüğünü ve bir sıkıntı varsa konuşmak istediğini söylerken, sürekli görüştüğüm insanlar o kimmiş, seni nasıl rüyasında görüyormuş tribi yapıp konuyu nereden nereye getiriyor. yine alakasız birisi benim bu başarıyı sonuna kadar hakettiğimi söylerken, sözde iyi muhabbet ettiğim insanlardan birisi böyle bir başarının kolay elde edilmeyeceğini söyleyerek, torpil iması yapıyor. aksini söylemeye tenezzül bile etmedim. zaten o da biliyor benim nasıl biri olduğumu ama insanoğlu işte... hiç kimseye anlatmadım canımı sıkan bu durumları, o yüzden bir yerlere yazıp çizip, bi şekilde atmak istiyorum kafamdan. birilerine göre en kötü, bana göre en iyi huyum hayatımdan çok kolay insan çıkartabilmem. bu yüzden bazıları benim ters biri olduğumu düşünüyor, halbuki ters birisi değilim sadece karaktersizlikleri affetmeyi sevmiyorum. bu hafta birkaç karaktersizi hayatımdan çıkarttım bile. bence böylesi daha iyi oldu. bu karışık girdiyi naçizane bir tavsiye ile bitirmek istiyorum. bu karışık duyguları yaşamamda az da olsa bazı tepkileri o an vermek yerine, o kişiye haksızlık yapmış olmayayım diye iyice emin olmayı beklememin de payı var. insan beklemediği insanlardan böyle davranışlar görünce konduramıyor tabii ancak siz bir şeyler seziyorsanız, sezgilerinize güvenin ve lafı çat diye gediğine koyun. bırakın o çakallar vicdan muhakemesi yapsın, siz değil.
normalde hiç böyle olmam, en kötü anlarda bile. zaten kötü anları iyi yönettim ama şimdi ben kötü hissediyorum. bir kötü haber, bir de iyi haber aldım bu hafta. kötü haber aldığımda destek beklediklerimin yapmacık tavrı, hiç ummadıklarımın yanımda olması. iyi haberde yine ummadığım kişilerin tebrik edip, hakettiğimi söylemesi. yanımda olmasını beklediklerimin kıskanç tavırları ve başarıyı küçümseme çabaları kafamı çok karıştırdı... yazarken bile zorlanıyorum nedense. asabımı bozdu bu iki yüzlülük. çok az muhabbetimin olduğu birisi beni rüyasında gördüğünü ve bir sıkıntı varsa konuşmak istediğini söylerken, sürekli görüştüğüm insanlar o kimmiş, seni nasıl rüyasında görüyormuş tribi yapıp konuyu nereden nereye getiriyor. yine alakasız birisi benim bu başarıyı sonuna kadar hakettiğimi söylerken, sözde iyi muhabbet ettiğim insanlardan birisi böyle bir başarının kolay elde edilmeyeceğini söyleyerek, torpil iması yapıyor. aksini söylemeye tenezzül bile etmedim. zaten o da biliyor benim nasıl biri olduğumu ama insanoğlu işte... hiç kimseye anlatmadım canımı sıkan bu durumları, o yüzden bir yerlere yazıp çizip, bi şekilde atmak istiyorum kafamdan. birilerine göre en kötü, bana göre en iyi huyum hayatımdan çok kolay insan çıkartabilmem. bu yüzden bazıları benim ters biri olduğumu düşünüyor, halbuki ters birisi değilim sadece karaktersizlikleri affetmeyi sevmiyorum. bu hafta birkaç karaktersizi hayatımdan çıkarttım bile. bence böylesi daha iyi oldu. bu karışık girdiyi naçizane bir tavsiye ile bitirmek istiyorum. bu karışık duyguları yaşamamda az da olsa bazı tepkileri o an vermek yerine, o kişiye haksızlık yapmış olmayayım diye iyice emin olmayı beklememin de payı var. insan beklemediği insanlardan böyle davranışlar görünce konduramıyor tabii ancak siz bir şeyler seziyorsanız, sezgilerinize güvenin ve lafı çat diye gediğine koyun. bırakın o çakallar vicdan muhakemesi yapsın, siz değil.
devamını gör...
2985.
bugün haybeden 30 kağıt geldi, iyi hissediyorum.*
devamını gör...
2986.
mutluyum be sözlük. tam 8 sene sonra ebru ile bulıştuk. yine küçüj bir çete olduk. vayy be.
devamını gör...
2987.
sirkeci marmaray istasyonu gibi hissediyorum.
devamını gör...
2988.
bayramı bekliyorum aynı şu şekilde.
aşrı aşrı memlekete kız vermeyin ulan. *
aşrı aşrı memlekete kız vermeyin ulan. *
devamını gör...
2989.
kendimi bir bant üzerinde gibi hissediyorum. havaalanındaki valiz bantları olabilir mesela. sürekli bir dolaşım hali. havalar ısındı yok şuraya gidelim, aman yaz geliyor yok bunu yapalım, arayı açmayalım, sen arayı açacak gibisin en iyisi bi evleneyim herkes gelsin sen de gel, o evlendiyse bu neden evlenmesin hemen düğün yapılsın, yav bi düğünle olur mu kuru kuru kınaların gecesi yapılsın, yok efendim o bitsin bi bayram gelsin sen bi dolan gel, işte bu da yetmez en iyisi piknik yapalım,e şimdi kız kıza tatil yapalım böyle olmaz yani, dur ben sizde kalayım, şimdi de sen bizde kal, sen buyur gel ben buyurup gideyim,,,,,,,,,, abo ya başım döndü. 2 aydır toplam 8 saat oturmuş gibi hissettim yemi nederim ki.
edit: yetmez gibi bi de işe gidiyoruz he. gelemem patron benim planlarım var 5 ay beni idare edin. tm ok
edit: yetmez gibi bi de işe gidiyoruz he. gelemem patron benim planlarım var 5 ay beni idare edin. tm ok
devamını gör...
2990.
sosyal pilim bitti
devamını gör...
2991.
ahh sözlük tüm aşık olduğum adamlar ya evli ya da öldü.
beni de yalnızlık bekliyor. bunu bugün daha iyi anladım.
beni de yalnızlık bekliyor. bunu bugün daha iyi anladım.
devamını gör...
2992.
çok çalındım.
devamını gör...
2993.
büyük bir ikilem arasında kaybolmuş.
devamını gör...
2994.
şöyle,
devamını gör...
2995.
‘yorgunum kaptan’
devamını gör...
2996.
ımmhhh nasıl desem... çok iyi be.
devamını gör...
2997.
ayaklarım acıyor. ağrı da bir histir *
devamını gör...
2998.
benim şimdi sözlük editlemem de silmem de yasak ya...
ne yazıyosanız yazın kurtlarınızı dökün.
nasılsa burdayken de okuduğum yazar da yazı da çok nadir...
ne yazıyosanız yazın kurtlarınızı dökün.
nasılsa burdayken de okuduğum yazar da yazı da çok nadir...
devamını gör...
2999.
bu başlığa 2 kez yazmışım ve hiçbirinde de kendimle ilgili bir hissimi anlatmamışım. canımız ülkemiz kendi dertlerimizi unutturdu bize.
bu yazılardan bir tanesinde ülkede yaşanan değişimle birlikte umut dolmuşum, her şeyin çok güzel olacağına inanmışım.
ah canım ben, ne kadar da safmışım.
(bkz: https://normalsozluk.com/en...)
ikinci yazımda bizi umutla dolduran o değişim ikliminin iktidar eliyle nasıl baltalandığını, mutluluğumuzun nasıl da boğazımıza dizdirildiğini ve nasıl boğulduğumu anlatmışım.
canım kendim, ne kadar da haklıymışım.
(bkz: https://normalsozluk.com/en...)
ve bugün. ah bugün. yeterince cesaretim olsa kendimi öldürürüm sanırım. hayır, akli melekelerim yerinde olmadığından değil. insanların acımasızlığına katlanamadığım için. aklımın ipleri biraz gevşese sanırım kendimi öldürebilirim, ya da ölümümün bir şeyleri değiştirebileceğini bilsem.
biz bunu mu hak ettik sahiden? böyle bir ülke miydi bize reva görülen?
kıt kanaat hayatta kaldığımız, tepemize çökecek evlerde anca barınabildiğimiz, betona boğulan şehirlerde gökyüzünü görmeden işten eve, evden işe gidebildiğimiz, anca karnımızı doyurduğumuz ama beslenemediğimiz, suratına tükürmeyeceğimiz insanların bize ideolojilerini dayattığı, hastanelerde sürüm sürüm süründüğümüz bir yaşamak mı gerçekten bizim payımıza düşen?
verdiğimiz oyun bile çalındığı, doğan bebeklerin dahi geleceği olmayan bir ülke yaratanlar mutlu mu bu tablodan?
köleleşen insanlar, talan edilen ormanlar, haksızlıkla 4 duvar arasına kapatılan insanlar, öldürülen çocuklar, çalışırken ölen çocuklar, katledilen kadınlar, işkence edilen hayvanlar mutlu ediyor mu ülkeyi bu hale sürükleyen insanları?
benim kalbim ağrıyor tüm bu kötülüklerin ve saymadığım binlerce kabusun ortasında.
kendimi sokaklara attım, ne yapacağımı bilemez halde dolanıyorum. kendimi hiçbir yere sığdıramıyorum.
oysa nazım hikmet'in de dediği gibi;
alt tarafı bir çiçek koklayıp,
bir hayvan sahiplenip,
birkaç insan tanıyıp,
sevip gidecektik bu dünyadan.
not: arkadaşlar kendimi öldürmemek için sebeplerim var ve yeni bir tanesi daha eklendi.
ilk sebebim tayyip'in öldüğünü görmek,
ikinci sebebim bahçeli'nin öldüğü günü görmek,
ve o yeni yüklenen üçüncü sebep kılıçdar'ın ölümünü görmek.
tutunacağız bu hayata, güneşli günlere uyanmak umuduna sarılarak tutunacağız.
bu yazılardan bir tanesinde ülkede yaşanan değişimle birlikte umut dolmuşum, her şeyin çok güzel olacağına inanmışım.
ah canım ben, ne kadar da safmışım.
(bkz: https://normalsozluk.com/en...)
ikinci yazımda bizi umutla dolduran o değişim ikliminin iktidar eliyle nasıl baltalandığını, mutluluğumuzun nasıl da boğazımıza dizdirildiğini ve nasıl boğulduğumu anlatmışım.
canım kendim, ne kadar da haklıymışım.
(bkz: https://normalsozluk.com/en...)
ve bugün. ah bugün. yeterince cesaretim olsa kendimi öldürürüm sanırım. hayır, akli melekelerim yerinde olmadığından değil. insanların acımasızlığına katlanamadığım için. aklımın ipleri biraz gevşese sanırım kendimi öldürebilirim, ya da ölümümün bir şeyleri değiştirebileceğini bilsem.
biz bunu mu hak ettik sahiden? böyle bir ülke miydi bize reva görülen?
kıt kanaat hayatta kaldığımız, tepemize çökecek evlerde anca barınabildiğimiz, betona boğulan şehirlerde gökyüzünü görmeden işten eve, evden işe gidebildiğimiz, anca karnımızı doyurduğumuz ama beslenemediğimiz, suratına tükürmeyeceğimiz insanların bize ideolojilerini dayattığı, hastanelerde sürüm sürüm süründüğümüz bir yaşamak mı gerçekten bizim payımıza düşen?
verdiğimiz oyun bile çalındığı, doğan bebeklerin dahi geleceği olmayan bir ülke yaratanlar mutlu mu bu tablodan?
köleleşen insanlar, talan edilen ormanlar, haksızlıkla 4 duvar arasına kapatılan insanlar, öldürülen çocuklar, çalışırken ölen çocuklar, katledilen kadınlar, işkence edilen hayvanlar mutlu ediyor mu ülkeyi bu hale sürükleyen insanları?
benim kalbim ağrıyor tüm bu kötülüklerin ve saymadığım binlerce kabusun ortasında.
kendimi sokaklara attım, ne yapacağımı bilemez halde dolanıyorum. kendimi hiçbir yere sığdıramıyorum.
oysa nazım hikmet'in de dediği gibi;
alt tarafı bir çiçek koklayıp,
bir hayvan sahiplenip,
birkaç insan tanıyıp,
sevip gidecektik bu dünyadan.
not: arkadaşlar kendimi öldürmemek için sebeplerim var ve yeni bir tanesi daha eklendi.
ilk sebebim tayyip'in öldüğünü görmek,
ikinci sebebim bahçeli'nin öldüğü günü görmek,
ve o yeni yüklenen üçüncü sebep kılıçdar'ın ölümünü görmek.
tutunacağız bu hayata, güneşli günlere uyanmak umuduna sarılarak tutunacağız.
devamını gör...
3000.
sinirliyim. insanların kıçı kırık bir mağazadan iki pılı pırtı alıp sanki beni satın alıyormuşçasına takındıkları bu rezilce tavırdan bıktım. hepsinin suratına tükürmek istiyorum. sağlam bir dayım olsa tükürebilirdim ama yapamıyorum. dayı kurbancı olacağına vekil mekil bir şey olsaydın hayatımız çok başka olacaktı. şimdi gidip onu bu konuda darlamam gerek. engelle lan beni senin gibi dayı mı olur!
devamını gör...