2981.
ne yerdeyim ne gökte..
bir bakıyorum ayaklarım yere sağlam basıyor hayat telaşı, kuş sesleri doluyor kulağıma.. çok güzel değişik değişik öten kuşlar, küfür etmiyorlardır inşallah diyorum içimden ama öyleyse bile anlamıyorum sonuçta, seslerin keyfini çıkarıyorum.. o anlar dünyada değilmişim gibi hissediyorum..
sonrası garip.. kocaman bir boşluk..
bir bakıyorum ayaklarım yere sağlam basıyor hayat telaşı, kuş sesleri doluyor kulağıma.. çok güzel değişik değişik öten kuşlar, küfür etmiyorlardır inşallah diyorum içimden ama öyleyse bile anlamıyorum sonuçta, seslerin keyfini çıkarıyorum.. o anlar dünyada değilmişim gibi hissediyorum..
sonrası garip.. kocaman bir boşluk..
devamını gör...
2982.
gece sessizliğinde, nihayet sesimi buluyorum.
günün telaşı içerisinde ama'ları yutmuş, çünkü'leri savuşturmuş yani özetle hissettiğim ne varsa kendi sözümü dinlememek pahasına duymazdan gelmiştim. bunu yapmasam yaşamak, yapınca ise kendim gibi hissetmek zordu. fark ediyorum ve usulca sessizliği bozmasına izin veriyorum sesimin:
yetti artık!
günün telaşı içerisinde ama'ları yutmuş, çünkü'leri savuşturmuş yani özetle hissettiğim ne varsa kendi sözümü dinlememek pahasına duymazdan gelmiştim. bunu yapmasam yaşamak, yapınca ise kendim gibi hissetmek zordu. fark ediyorum ve usulca sessizliği bozmasına izin veriyorum sesimin:
yetti artık!
devamını gör...
2983.
insan kendini bir kez kırmayagörsün.....
devamını gör...
2984.
dolu dolu bir yorgunlukkk...
iki koca ağacın arasına kurulan koca bir hamakta tıngır mıngır sallanmak istiyorum.
iki koca ağacın arasına kurulan koca bir hamakta tıngır mıngır sallanmak istiyorum.
devamını gör...
2985.
"elimle ittiğimi kalbimle çok arıyorum ve evet kendime yazık ediyorum."
devamını gör...
2986.
tartıda 48i gordum ama mutlu degilim ya sozluk ulasmak istedigim seylere ulasınca hep boyle oluyor zaten
devamını gör...
2987.
ne bileyim alüminyum, bir kere de bilmeyeyim zaten. yatın zıbarın.
devamını gör...
2988.
bunlari anlatamiyoruz maalesef
devamını gör...
2989.
tek hissettiğim koskocaman bir kalıp haline döndüğümdür, zaman zaman o kalıbı kırmak için çabalarım olsa da genellikle hissiz bir halde sürdürüyorum günlerimi.
devamını gör...
2990.
son dönemlerde herhangi bir hissi yaşamak dahi istemiyorum sadece nötr olmak istiyorum fazlaca yorgunum , çok fazla düşünmekten yoruldum sanırım
devamını gör...
2991.
devamını gör...
2992.
yorgunluk
eve gitmeyi düşündükçe daha çok yoruluyorum.
asansörlerimiz bozulmuş hemi de ikisi aynı anda
asansöre güvenip evide gökyüzüne yakın tuttuk
nasıl olacak bakalım
misafir kabul eder misin sözlük
edersen bu akşam sendeyim.
eve gitmeyi düşündükçe daha çok yoruluyorum.
asansörlerimiz bozulmuş hemi de ikisi aynı anda
asansöre güvenip evide gökyüzüne yakın tuttuk
nasıl olacak bakalım
misafir kabul eder misin sözlük
edersen bu akşam sendeyim.
devamını gör...
2993.
2 aydır gece gündüz güneş gözlüğü ile yaşayan, sürekli içen kendi çapında gururlu bir göbeği olan bir kişi olarak iptal edilmek değil kaçmak istiyorum.
nazım hapishaneyi kendi içine taşıyan insanlardan bahsetmilş ya bu çağda benim için o hem içeride hem dışarıda.
nazım hapishaneyi kendi içine taşıyan insanlardan bahsetmilş ya bu çağda benim için o hem içeride hem dışarıda.
devamını gör...
2994.
eski bir dostla karşılaştım bugün. iyi geldi. insanın kendini anlatmak zorunda kalmadığı insanlar çok az çünkü. bazıları vardır, iki cümle kurarsın, gerisini zaten bilir. nerede kırıldığını, neye sevindiğini, hangi konuda yalan söylediğini bile yüzünden okur. biraz da güven veriyor bu.
uzun zamandır hissetmediğim bir şeydi sanırım. biri tarafından tanınmak. gerçekten tanınmak. anlattığın şeyden değil olayın arkasındaki kadından haberdar olunması falan..
ama işte, madalyonun diğer yüzü de var. yeniden bir the truman show hissi istemiyorum hayatımda. her hareketimin izlendiği, her düşüncemin önceden tahmin edildiği, kendime ait bir alanın kalmadığı bir düzen değil aradığım. tanınmak güzel de, bazen insan kendine bile sürpriz kalabilmeli.
o yüzden mutluyum ama temkinli de. geçmişten gelen dostlukların sıcaklığı başka. yine de bugünlerde aradığım şey büyük fırtınalar, büyük heyecanlar değil. kendi halimde, dalgasız bir denizin üstünde yüzmek gibi bir hayat. kimseye bir şey ispat etmeden, kimsenin hikayesine dönüşmeden. sadece sakin. sadece huzurlu. galiba en çok ona ihtiyacım var..
uzun zamandır hissetmediğim bir şeydi sanırım. biri tarafından tanınmak. gerçekten tanınmak. anlattığın şeyden değil olayın arkasındaki kadından haberdar olunması falan..
ama işte, madalyonun diğer yüzü de var. yeniden bir the truman show hissi istemiyorum hayatımda. her hareketimin izlendiği, her düşüncemin önceden tahmin edildiği, kendime ait bir alanın kalmadığı bir düzen değil aradığım. tanınmak güzel de, bazen insan kendine bile sürpriz kalabilmeli.
o yüzden mutluyum ama temkinli de. geçmişten gelen dostlukların sıcaklığı başka. yine de bugünlerde aradığım şey büyük fırtınalar, büyük heyecanlar değil. kendi halimde, dalgasız bir denizin üstünde yüzmek gibi bir hayat. kimseye bir şey ispat etmeden, kimsenin hikayesine dönüşmeden. sadece sakin. sadece huzurlu. galiba en çok ona ihtiyacım var..
devamını gör...
2995.
bu aralar aşırı sinirliyim, yani hemen sinirleniyorum, içimde sürekli bir sinir harbi var. kendi kendime acaba neden diye düşünüp duruyorum, hayatım baya yolunda gidiyor, gerçekten sakin ve huzurluyum. keyfim uzun zamandır çok yerinde, hastalığı da atlattım. ama içimde geçmek bilmeyen bir sinir var, o kadar derinlere bastırmışım ki çözmem biraz zaman aldı.
ben bu ülkede olan olaylara aşırı sinirliyim ya. şaşırdık mı, tabii ki hayır. ama günlük hayatı bu kadar etkilemesi de bu raddede ümitsizliğe düşmekten kaynaklı artık. her saçma sapan olayı mantık çerçevesinde, hukuka uygun şekilde anlatmaya çalışırken saçma sapan fikirlerle ve insanlarla muhattap olmak, baskın olan düşüncelerin her zaman en sığ ve zekasızca olanlar olması ve üstelik bunun o kadar yaygınlaşması ki marjinalize durumuna gelmek.
bilmiyorum valla, her şeyi mantık çerçevesinde anlatmaya çalışmaktan yoruldum. iki gün sonra devam ederim buna zaten işim bu. ama kendini ağaca falan zincirleyip eylem yapanları anlamaya başladım artık, bu ülke bu hale getiriyor insanı. yakında buna geçeceğim bu gidişle.
ben bu ülkede olan olaylara aşırı sinirliyim ya. şaşırdık mı, tabii ki hayır. ama günlük hayatı bu kadar etkilemesi de bu raddede ümitsizliğe düşmekten kaynaklı artık. her saçma sapan olayı mantık çerçevesinde, hukuka uygun şekilde anlatmaya çalışırken saçma sapan fikirlerle ve insanlarla muhattap olmak, baskın olan düşüncelerin her zaman en sığ ve zekasızca olanlar olması ve üstelik bunun o kadar yaygınlaşması ki marjinalize durumuna gelmek.
bilmiyorum valla, her şeyi mantık çerçevesinde anlatmaya çalışmaktan yoruldum. iki gün sonra devam ederim buna zaten işim bu. ama kendini ağaca falan zincirleyip eylem yapanları anlamaya başladım artık, bu ülke bu hale getiriyor insanı. yakında buna geçeceğim bu gidişle.
devamını gör...
2996.
devamını gör...
2997.
kendimi okula gitmeyen ufak çocuklar gibi hissediyorum. izindeyim çünkü ve herkes iş, okul vs sebebiyle erkenden yatarken ben playstation falan oynuyorum bu saatlerde. ulan şu küçükleri kıskanıyorum be premium hayat yaşıyor keratalar.
devamını gör...
2998.
his mi?
o da ne?
o da ne?
devamını gör...
2999.
yorgunum, migrenim tuttu. hayattan aldığım zevk %5 falan.
devamını gör...
3000.
devamını gör...