ödünç verilen kitabın bir türlü geri gelmemesi

bende bir kez olmuştu. 5 yıl oldu hala kitabımı geri alamadım.

başlığı okurken bile gerildim,vermiyorum.

çoğu zaman yenisini almamla sonuçlanan durum.

unutmuyoruz efendim, unutmuyoruz.

herkesten ödünç alırım geri de isteyecek kadar yüzsüzleri elerim önce sonra isterim hepsinden ve raflarım kitap dolar. ödünç almak hediye almakdan daha zevkli.

ödünç verilen herhangi bir eşyanın geri verilmemesinden gerçekten hiç hoşlanmıyorum. cimrilik değil, hediye de edebilirim fakat benden "ödünç" alınan bir şeyin geri verilmemesi o insana olan güvenimi kırıyor. gözümde o insan sorumsuzmuş gibi bir hal alıyor.

bu yüzden kitap ödünç vermiyorum. isteyen cimri desin. kitaplarım benim çocuklarım.

şimdi geliyor taktik.
bunu da yeni duydum. anlatan kişi tanımı okuyup gülme krizine girecek eminim.*
kitabı alan kişiyi, kitap ile birlikte gizlice fotoğrafını çekiyorsunuz. istemeye yakın görüntüleriyle taciz ediyorsunuz. isterseniz sosyal mecralardan paylaşın isterseniz fotoğrafı çoğaltıp duvarlara asın. yaratıcılık size kalmış.
ne demişler akıl akıldan üstündür.

bir kitapsever'in taktiğini paylaştığım başlık.

kitap cimrisi olma sebebidir. önceden benim okuduklarım sevdiklerim de okusun diye herkese her kitabımı verebilirdim ama kitaplarım geri gelmemeye başladığında bundan vazgeçtim.
sevgili canlar, size ödünç verilen kitabı lütfen bitirdiğinizde iade edin!

kitabı okuduktan sonra verdiyseniz, geri alıp ne yapacaksınız? çöptür o. mutfakta kullandığınız sarı bez, okunmuş kitaplardan daha işlevseldir.

ülkemizde kitap okuma oranı düşük ama kitaplara yüklenen manevi değer çok yüksek. kusura bakmayın hatta bakın ama bu saçmalıktır.

sanırım bunun nedenlerinden biri, bir türlü* geliştirilmeyen kütüphanelerdir. avrupa’da kitap satın alma oranı çok düşüktür. çünkü kitap alacak yer yok ulen. gidiniz viyana’ya ve kitapçı arayınız. sanırım koca şehirde iki tane kitapçı var, ikisi de aynı mağazanın şubeleridir. ama kütüphane sayısı çoktur. sadece ulusal kütüphanede 7 buçuk milyon kitap var. şehir nüfusu 2 milyon, kütüphanelerde bulunan kitap sayısı 20 milyondan fazladır. alırsınız kitabı, okur geri verirsiniz. olay bu kadar basit.

kitapları değil, içinde olan bilgileri beyninizde saklayın. bu kadar da kutsamayın. verin gitsin.

bazı okurlar vardır ki kitabı okuduktan sonra dahi o kitabı rafında görmek ister. aslında tüm kitapları onlar için öyledir. bazı okurlar ise bunu gram takmaz, kitabın peşine düşmez. kitap hediye edilmediği sürece alınan tarafından geri verilmedilir. ve ödünç olarak alınıp geri verilecek olan kitap yıpranmamış bir şekilde geri verilmelidir.

kitabı ödünç alan kişi bir başkasına vermişse oluşan durumdur. ne var ki ödünç alan kişi sadece kişisel hevesleri uğruna geri getirmiyorsa bu durumda o kişiye sövülebilir. bir kitaplık dolusu kitabım böyle böyle eridi de gitti gıkım çıkmadı. çok da şeetmemek gerekir. ne de olsa kitaplar rafta durmak için değil okunmak için varlar.

nett sorumsuz insan davranışıdırr. aklıma geldi gene elim ayağım titredi yaa, ayar oluyorum abii getirsene kitabımıı

onlarca kitabım böyle gitmiştir. hayır yani insan hiç demez mi ben bu insandan kitap aldım hala geri vermedim artık götüreyim diye? bu ne sorumsuzluktur ne pişkinliktir?!! terbiyesiz.

çok kez yaşadığım için artık kimseye kitap vermememle sonuçlanan durum. bana doğum günü hediyesi olarak gelen kitabı arkadaş okumak isteyince ödünç vermiştim. daha sonrasında türlü bahanelerle istememe rağmen kitap gelmedi. o kız sonrasında iki kez ev taşıdı falan...

(bkz: ayıp) ödünç adı altında kitap hırsızlığı. vermem. gerekirse istenen kitabı satın alır hediye ederim. gerekecegini pek sanmıyorum.

kim bilir kitabım yaban ellerde neler yaşıyor.

içler acısı bir durum. sanki çocuğumu ödünç almışlar da geri vermemişler. şöyle diyaloglar geçer :
- kanka sana verdiğim kitap vardı ya geçen ay onu geri versene
- kanka verdim ya ben onu sana nasıl hatirlamiyorsun.
(o sıra da kitap) : ben nereye düştüm böyle ya nasıl yol bu.

not: çok uğraştım bu entry için umarım hakketigi değeri görür.

onlarca kitabım gitti yıllardır da gelmedi. ben vermiyorum tabi de ev ahalimiz saolsun.

her şeyimi ödünç alsın geri vermesin laf etmem. ama söz konusu kitaplarımsa-okurken hoşuma giden kısımları işaretlediğim için olabilir - istemekten çekinmiyorum. şöyle bir durum da var ki kimsenin okuduğum kitapta altını çizdiğim yerleri okumasını istemediğimden kitabı veresim de gelmiyor...

bana kafayı yedirten mevzudur. benden yeni kitap iste hediye alayım ama ödünç alma işte geri vermiyorsun.