ödünç verilen kitabın bir türlü geri gelmemesi

ödünç kitap verdiğin kişiden ödünç kitap al. elinde rehinen olsun. gelmezse bir kitap kaybedersin ama bir kitap da kazanmış olursun..

ne kitapmış arkadaş yıllardır geri gelmedi verende buralara yazacağına açıp telefon istesin artık. zaten zaman aşımı diye bir durum var kitap artık ödünç senesini doldurdu.

bir keresinde servisimdeki bir kıza kitabımı ödünç vermiştim (kitap da jane eyre, boru değil). o da kitaplara çok düşkündü ve buna güvenerek benimle empati kurabileceğini düşündüm ama yanılmışım. kız kitabı bir dönem boyunca geri vermedi. bir de her defasında kendi kitabımı sanki dilenir gibi geri istemek beni çok rahatsız ediyordu. hanımefendi dönem sonu zahmet edip verdi. benim saflık da sağ olsun "sorun yok" falan diyip geçiştirmiştim.

binbir türlü bahaneden geçer. o yüzden ne yapıyoruz ödünç vermiyoruz yenisini alıp hediye ediyoruz.

yani vermesen olmuyor, rafta duracağına birisi okusun diyorsun ki isteyen arkadaşlarımın okuduğuna da emin değilim. artık geri gelmeyen ve kitaplığımda muhakkak olsun istediğim kitaplara para vermekten yıldım. kimseye vermiyorum kızım büyüyünce okusun artık ona biriktiriyorum.

en sinir olduğum olay bu yüzden asla kitap vermeyi sevmiyorum. en sevdiğim kitabı vermiştim ve geri gelmedi o kitap…

kitabı çok beğendiysen getir de imzalayıp sana hediye edeyim dedirtecek bir sorumsuzluktur.

yazılı olmayan bir kural sanırım. o harika kitaplarım o güzel atlara bindiler, çekip gittiler. işin kötüsü unutmuyorum da. birkaç kere başıma geldikten sonra akıllandım. ya yenisini alıyorum ya da onun gelmeyeceğini bile bile veriyorum. iyi baksınlar size; yeni raflarda bir başkasının ufkunu açın, emi.

en son lisede başıma gelen olaydır. çalıkuşu romanını bir arkadaşıma vermiştim çok istediği için. sonra ne o verdi ne de ben sordum.

okumadığınız kitabı ödünç vermeyerek, üstesinden gelebileceğiniz sorun.

okuduğunuz kitaplara gelince, neden sizde kalabalık yapıyorlar, salıverin gitsinler.

kitap okuyorlar ve bir de ödünç veriyorlar falan qwshqwsh. alan kesin satıp yolunu buluyor bekleyin durun işiniz ne qwshqwsh.

geri gelmese de olur. okuduğumuz kitaplar zaten zihnimizde bizimle yaşıyorsa, sayfalar kimde olursa olsun, ne fark eder. en azından bir insan daha kazanmış olur o kitap...

beni çok üzen bir durumdur, malım kıymetli değildir ama kitaplara manevi anlam yüklerim, yaşayarak okur, altını çizer, kimi sayfasında hayal kurar, kimi sayfasına not alırım, bu sebeple ödünç kitap vermek yerine aynısını alıp hediye etmeyi yeğlerim, nadiren kitaplığımdan verdiğim kitaplarım da geri dönmeyince acıtıyor

şu vaziyette yaşadığımdır. kitap fiyatları da almış başını gidiyor. tabii ki kitaplarım kıymetli. bir daha vermiyeceğim kimseye.

bir şeyleri sıklıkla bir yerlerde/birilerinde unutan, kafası dağınık ve savruk biriyim. bu durum kitaplar için de geçerli; çokça unutulmuş, kaybedilmiştir. belli başlı kitaplarımın dışındakileri vermeyi severim. ödünç verdiğim şeyleri isteme konusunda çekinen ve birilerinin aksine utanıp isteyemeyen bir insan olarak elimden çıkmış olan bu kitapların ödünç verildiği yahut bir yerlerde bulup okumaya başlayan kişilerle aralarındaki bağın kuvvetlenmesi ve yeni yuvasında yabancılık çekmemesi için içerisine adımı yazmak yerine "x", "sen", "kimi hatırlatıyorsa onundur..." gibi şeyler yazıyorum. böylelikle yeni yol arkadaşı kitabı her açtığında belki de kim olduğunu hatırlayamayacağı o isim yerine yazılanları görünce kitabı daha çabuk benimseyip sahipleniyor diye düşünüyorum. ya da fazla iyi niyetli mal bir insanım, bu da mümkün elbet. çok sevdiğim yazarlara ait kitaplar dışında okuduğum şeylerin hepsinin sonsuza dek bende kalmasına gerek yok. verdiğim insan okumuş ve beğenip bir şeyler bulmuşsa, belki benden daha fazla hak ediyordur o kitabı saklamayı. belki o da başka birilerine verir ve elden ele dolanır, neden olmasın. malum, memlekette okuma oran epey yüksek ve kitap ücretleri oldukça uygun(!) insanlığa küçük bir faydamız dokunsun!

kitap okumayı sevin. kitaplara küsmeyin ve sevdiğiniz insanlarla paylaşmaktan uzak durmayın.

şu anda arkadaşıma verdiğim kitabı okumasını bekliyorum. ayriyeten kendisine de güveniyorum. getirir o kitabımı.*

en sevdiğin kitabın geri gelmemesi kadar acı olmayan şeydir.

maddeye tapanlar için acı verir, o kitabı okuyan ve o kitapla yaşayan için ise bir anlam ifade etmez.

sevdiğim kitapları kimseye vermiyorum gelmeyeceği kesin çünkü.

(bkz: bir insanla ilişkiyi kesmek için yeterli sebepler)